Recopa Sudamericana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Recopa Sudamericanapiłkarskie rozgrywki klubowe w Ameryce Południowej, w latach 1989-1998 rozgrywane pomiędzy zdobywcą Copa Libertadores i zdobywcą Supercopa Sudamericana, obecnie – po przerwie w latach 1999-2002 – rozgrywane pomiędzy zdobywcą Copa Libertadores i zdobywcą Copa Sudamericana. Sponsorem rozgrywek o Recopa Sudamericana jest Visa. Według danych z 2014 roku z 22 odbytych finałów 15 razy tryumfował zwycięzca Copa Libertadores, a 7 Copa Sudamericana.

Dotychczasowi zdobywcy Recopa Sudamericana[edytuj]

Lista edycji[edytuj]

1988[edytuj]

Walka o puchar stoczona została między zdobywcą Copa Libertadores 1988 (Nacional Montevideo) a zdobywcą Supercopa Sudamericana 1988 (Racing Buenos Aires).

UrugwajNacional Montevideo - ArgentynaRacing Buenos Aires 1:0 i 0:0

31 stycznia 1989 Montevideo Estadio Centenario (20 220)

UrugwajNacional Montevideo - ArgentynaRacing Buenos Aires 1:0 (0:0)
Sędzia: Romualdo Arpi Filho (Brazylia) (Luis Carlos Félix, Carlos Rosa Martins)
Bramki: 1:0 Fonseca 71
Club Nacional de Football (trener Héctor Núñez):
Seré – Tony Gómez, Revelez, Hugo De León, Pintos Saldanha, Ostolaza, Cardaccio, Javier Cabrera (83 Soca), William Castro, Zoppi (67 Fonseca), Sergio Olivera
Racing Club de Avellaneda (trener Alfio Basile):
Julio César Balerio – Carlos Eduardo Vásquez, Gustavo Adolfo Costas, Néstor Ariel Fabbri, Carlos Isidro Olarán, Jorge Osmar Acuńa, Hugo Humberto Lamadrid, Mario Hernán Videla (74 José Raúl Iglesias), Norberto Daniel Ortega Sánchez (78 Miguel Ángel Colombatti), Ramón Ismael Medina Bello, Walter René Fernández

6 lutego 1989 Buenos Aires Estadio José Amalfitani (?)

ArgentynaRacing Buenos Aires - UrugwajNacional Montevideo 0:0
Sędzia: Gabriel González (Paragwaj) (Carlos Maciel, Estanislao Barrientos)
Racing Club de Avellaneda (trener Alfio Basile):
Julio César Balerio – Carlos Eduardo Vásquez, Gustavo Adolfo Costas, Néstor Ariel Fabbri (24 Cosme Julián Ubaldo Zaccanti), Carlos Isidro Olarán; Jorge Osmar Acuńa, Hugo Humberto Lamadrid, Mario Hernán Videla (76 Miguel Ángel Colombatti); Ramón Ismael Medina Bello, José Raúl Iglesias, Walter René Fernández
Club Nacional de Football (trener Héctor Núñez):
Seré – Tony Gómez, Revelez, De León, Soca, Ostolaza, Cardaccio, Cabrera, William Castro, Zoppi (60 Fonseca), Sergio Olivera (80 Saravia)



Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 1988 został klub UrugwajNacional Montevideo.

1989[edytuj]

Walka o puchar stoczona została między zdobywcą Copa Libertadores 1989 (Atlético Nacional Medellín) a zdobywcą Supercopa Sudamericana 1989 (Boca Juniors Buenos Aires).

ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires - KolumbiaAtlético Nacional Medellín 1:0

17 marca 1990 Miami Orange Bowl (9000)

ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires - KolumbiaAtlético Nacional Medellín 1:0 (1:0)
Sędzia: José Ramiz Wright (Brazylia)
Bramki: 1:0 Diego Latorre 38
Club Atlético Boca Juniors (trener Carlos Aimar):
Carlos Fernando Navarro Montoya – Iván Gerardo Stafusa, Juan Ernesto Simón, José Luis Cuciuffo, Blas Armando Giunta, Claudio Marangoni, Víctor Hugo Marchesini, José Daniel Ponce, Diego Fernando Latorre, Alfredo Graciani (76 Diego Luis Soñora), Itabel (76 Alejandro Barberon)
Corporación Deportiva Club Atlético Nacional (trener Hernan Dario Gomez):
René Higuita – Luis Fernando Herrera, Luis Carlos Perea, Geovanis Cassiani, Gildardo Biderman Gómez, Felipe Pérez (59 Faustino Asprilla), Leonel Alvarez, Alexis García, Luis Alfonso Fajardo, Jaime Arango, Niver Arboleda (70 Juan Jairo Galeano)



Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 1989 został klub ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires.

1990[edytuj]

Ponieważ zarówno Copa Libertadores 1990 jak i Supercopa Sudamericana 1990 wygrał ten sam klub (Olimpia Asunción), nie było konieczności toczenia pojedynku o Recopa Sudamericana.

Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 1990 został klub ParagwajOlimpia Asunción.

1991[edytuj]

Walka o puchar stoczona została między zdobywcą Copa Libertadores 1991 (Colo-Colo Santiago) a zdobywcą Supercopa Sudamericana 1991 (Cruzeiro Belo Horizonte).

ChileColo-Colo Santiago - BrazyliaCruzeiro Belo Horizonte 0:0, karne 5:4

19 kwietnia 1992 Kobe Universiad Memorial Stadium (60 000)

ChileColo-Colo Santiago - BrazyliaCruzeiro Belo Horizonte 0:0 (dog), karne 5:4
Sędzia: Juan Francisco Escobar Valdez (Paragwaj)
Karne: 0:1 Nonato, 1:1 Borghi, 1:1 Boiadeiro (-), 2:1 Adomaitis, 2:2 Charles, 3:2 Margas, 3:3 Paulo Roberto, 4:3 Vilches, 4:4 Paulao, 5:4 Pizarro.
Club Social y Deportivo Colo-Colo (trener Mirko Jozić):
Daniel Morón (120 Marcelo Ramírez) – Agustín Salvatierra, Lizardo Garrido, Javier Luciano Margas, Eduardo Vilches, Miguel Ramirez, Gabriel Mendoza, Claudio Borghi, Jaime Pizarro, Hugo Gonzalez (90 Hugo Eduardo Rubio), Héctor Raimundo Adomaitis
Cruzeiro Esporte Clube (trener Ênio Vargas de Andrade):
Cesar – Roberto, Paulao, Adilson (50 Vanderci), Nonate, Ademir, Boiadeiro, Andrade, Fernando, Charles, Lopes (90 Macala)



Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 1991 został klub ChileColo-Colo Santiago.

1992[edytuj]

Walka o puchar stoczona została między zdobywcą Copa Libertadores 1992 (São Paulo) a zdobywcą Supercopa Sudamericana 1992 (Cruzeiro Belo Horizonte).

BrazyliaSão Paulo - BrazyliaCruzeiro Belo Horizonte 0:0 i 0:0, karne 4:2

22 września 1993 São Paulo Estádio do Morumbi (?)

BrazyliaSão Paulo - BrazyliaCruzeiro Belo Horizonte 0:0
Sędzia: ?
São Paulo Futebol Clube (trener Telê Santana):
Cruzeiro Esporte Clube (trener Pinheiro):

29 września 1993 Belo Horizonte Estádio Mineirão (20 000)

BrazyliaCruzeiro Belo Horizonte - BrazyliaSão Paulo 0:0, karne 2:4
Sędzia: Jorge Nieves (Urugwaj)
Karne: 1:0 Luis Fernando, 1:1 Dinho, 2:1 Ademir, 2:2 Cafu, 2:2 Paulo Roberto (-), 2:3 Valber 2-3, 2:3 Ronaldo (-), 2:4 Ronaldo (obrońca São Paulo)
Cruzeiro Esporte Clube (trener Pinheiro):
Sergio – Paulo Roberto, Robson, Luisinho (Celio Lucio), Nonato, Ademir, Rogerio Lage, Biadero, Luiz Fernando, Macedo (Careca), Ronaldo
São Paulo Futebol Clube (trener Telê Santana):
Zetti – Gilmar, Valber, Ronaldo, Andre, Dinho, Cerezo, Palhinha (Cate), Cafu, Junior, Valdeir (Janelli)



Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 1992 został klub BrazyliaSão Paulo.

1993[edytuj]

Klub São Paulo wygrał zarówno Copa Libertadores 1993 jak i Supercopa Sudamericana 1993. Jednak w odróżnieniu od takiej samej sytuacji w roku 1990, tym razem postanowiono, że zwycięzca obu tych turniejów nie otrzyma Recopa Sudamericana bez gry, lecz będzie musiał stoczyć walkę ze zwycięzcą Copa CONMEBOL 1993 (Botafogo Rio de Janeiro).

BrazyliaSão Paulo - BrazyliaBotafogo Rio de Janeiro 3:1 (1:0)

29 września 1994 Kobe Universiad Memorial Stadium (?)

BrazyliaSão Paulo - BrazyliaBotafogo Rio de Janeiro 3:1 (1:0)
Sędzia: Escobar (Paragwaj)
Bramki: 1:0 Leonardo 12, 1:1 R.Cavalo 68k, 2:1 Guilherme 73, 3:1 Euller 87
São Paulo Futebol Clube (trener Telê Santana):
Zetti – Vitor, Junior Baiano, Valber Andre, Cafu (88 Axel), Doriva, Palhinha (59 Juninho), Leonardo, Euller, Guilherme
Botafogo de Futebol e Regatas (trener Dé):
Wagner – Perivaldo, André, Wilson, Gottardo, Eduardo, Fabiano (46 Robson), Marcio, Roberto Cavalo, Grizzo (77 Marcelo), Tulio, Sergio Manoel



Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 1993 został klub BrazyliaSão Paulo.

1994[edytuj]

Walka o puchar stoczona została między zdobywcą Copa Libertadores 1994 (Vélez Sarsfield Buenos Aires) a zdobywcą Supercopa Sudamericana 1994 (Independiente Buenos Aires).

ArgentynaIndependiente Buenos Aires - ArgentynaVélez Sarsfield Buenos Aires 1:0 (0:0)

9 kwietnia 1995 Tokio ? (25 300)

ArgentynaIndependiente Buenos Aires - ArgentynaVélez Sarsfield Buenos Aires 1:0 (0:0)
Sędzia: ?
Bramki: 1:0 Serrizuela 69
Club Atlético Independiente (trener Miguel Ángel Brindisi):
Islas – Ramirez, Arzeno, Rios, Serrizuela, Cagna, Cascini, Burruchaga (46 Rotchen), Garnero (62 G.Lopez),Usuriaga (77 Gómez), Rambert
Club Atlético Vélez Sarsfield (trener Carlos Bianchi):
Chilavert – Cardozo (73 Pompei), Sotomayor, Zandona, Bassedas (73 Sanchez), Hussain (85 Pellegrino),Trotta, Basueldo, Herrera, Asad, Flores



Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 1994 został klub ArgentynaIndependiente Buenos Aires.

1995[edytuj]

Walka o puchar stoczona została między zdobywcą Copa Libertadores 1995 (Grêmio Porto Alegre) a zdobywcą Supercopa Sudamericana 1995 (Independiente Buenos Aires).

BrazyliaGrêmio Porto Alegre - ArgentynaIndependiente Buenos Aires 4:1 (2:1)

7 kwietnia 1996 Kobe Universiad Memorial Stadium (?)

BrazyliaGrêmio Porto Alegre - ArgentynaIndependiente Buenos Aires 4:1 (2:1)
Sędzia: ?
Bramki: 1:0 Jardel 19, 1:1 Burruchaga 22, 2:1 Carlos Miguel 45+6, 3:1 Adílson 68, 4:1 Paulo Nunes 80
Grêmio Foot-Ball Porto Alegrense (trener Luiz Felipe Scolari):
Danrlei (Murilo) – Arce, Rivarola, Adílson, Roger, Joăo Antônio, Goiano, Aílton (Émerson), Carlos Miguel, Paulo Nunes and Jardel (Sílvio)
Club Atlético Independiente (trener Gregorio Gonzales):
Mondragon – Clausen, Rotchen, Serrizuela, Ramirez (Alves), Cagńa (Bustos), Acuńa, Domizzi, Burruchaga, Mazonni (Calderon) and Molina



Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 1995 został klub BrazyliaGrêmio Porto Alegre.

1996[edytuj]

Walka o puchar stoczona została między zdobywcą Copa Libertadores 1996 (River Plate Buenos Aires) a zdobywcą Supercopa Sudamericana 1996 (Vélez Sársfield Buenos Aires).

ArgentynaVélez Sársfield Buenos Aires - ArgentynaRiver Plate Buenos Aires 1:1 (1:0), karne 4:2

13 kwietnia 1997 Kobe Universiad Memorial Stadium (?)

ArgentynaVélez Sársfield Buenos Aires - ArgentynaRiver Plate Buenos Aires 1:1 (1:0), karne 4:2
Sędzia: J.Nieves (Urugwaj)
Bramki: 1:0 Chilavert 29k, Francescoli 83k
Karne: 0:0 Chilavert (-), 0:1 Francescoli, 1:1 Camps, 1:2 C.Ayala, 2:2 Pandolfi, 2:2 Gallardo (-), 3:2 Zandoná, 3:2 Trotta (-), 4:2 Pellegrino
Czerwone kartki: Bonano 28 / -
Club Atlético Vélez Sársfield (trener R.Díaz):
Chilavert – Zandoná, Sotomayor, Pellegrino, Cardozo, M.Gómez (88 Pandolfi), C.Husaín, Morigi (76 M.Herrera), Bassedas, Camps, Posse
Club Atlético River Plate (trener O.Piazza):
Bonano – Trotta, C.Ayala, Berizzo, Sorín (74 Villalba), Astrada, Monserrat, Maisterra (28 Burgos), Berti (60 Gallardo), Francescoli, J.Cruz.



Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 1996 został klub ArgentynaVélez Sársfield Buenos Aires.

1997[edytuj]

Walka o puchar stoczona została między zdobywcą Copa Libertadores 1997 (Cruzeiro Belo Horizonte) a zdobywcą Supercopa Sudamericana 1997 (River Plate Buenos Aires).

Pojedynek pomiędzy tymi drużynami miał być rozegrany w 1998 roku, ostatecznie doszło do niego w roku 1999. Wykorzystano fakt, że zespoły trafiły na siebie do grupy A Copa Mercosur 1999 i pojedynki między nimi uznano jednocześnie za walkę o Recopa Sudamericana za rok 1997.

BrazyliaCruzeiro Belo Horizonte - ArgentynaRiver Plate Buenos Aires 2:0 i 3:0

3 sierpnia 1999 Belo Horizonte ? (?)

BrazyliaCruzeiro Belo Horizonte - ArgentynaRiver Plate Buenos Aires 2:0 (2:0)
Sędzia: ?
Bramki: 1:0 Muller 12, 2:0 Geovanni 88
Cruzeiro Esporte Clube (trener ?):
Club Atlético River Plate (trener ?):

23 września 1999 Buenos Aires Estadio Monumental (?)

ArgentynaRiver Plate Buenos Aires - BrazyliaCruzeiro Belo Horizonte 0:3 (0:1)
Sędzia: ?
Bramki: 0:1 Geovanni 18, 0:2 Marcelo Ramos 82k, 0:3 Gustavo 92
Club Atlético River Plate (trener ?):
Cruzeiro Esporte Clube (trener ?):



Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 1997 został klub BrazyliaCruzeiro Belo Horizonte.

1998-2001[edytuj]

W latach 1998-2001 w miejsce Supercopa Sudamericana organizowano dwa turnieje – Copa Mercosur i Copa Merconorte. Po zakończeniu Supercopa Sudamericana nie rozgrywano meczów o Recopa Sudamericana. Walka o to trofeum została wznowiona dopiero wtedy, gdy w miejsce Copa Mercosur i Copa Merconorte powołany został turniej Copa Sudamericana, który odtąd był kolejnym turniejem pełniącym rolę drugiego po Copa Libertadores klubowego pucharu Ameryki Południowej. Od tego momentu o to trofeum rywalizują ze sobą zwycięzcy Copa Libertadores i Copa Sudamericana.

2002[edytuj]

Walka o puchar stoczona została między zdobywcą Copa Libertadores 2002 (Olimpia Asunción) a zdobywcą Copa Sudamericana 2002 (San Lorenzo de Almagro Buenos Aires).

ParagwajOlimpia Asunción - ArgentynaSan Lorenzo de Almagro Buenos Aires 2:0 (1:0)

12 lipca 2003 Los Angeles Memorial Stadium Coliseum (?)

ParagwajOlimpia Asunción - ArgentynaSan Lorenzo de Almagro Buenos Aires 2:0 (1:0)
Sędzia: Carlos Simon (Brazylia)
Bramki: 1:0 Rodrigo López 27, 2:0 Julio César Enciso 69k
Żółte kartki: Alvarenga / Michelini, Herrón, Morel
Club Olimpia (trener Luis Cubilla):
Ricardo Tavarelli – Néstor Isassi, Julio Cáceres, Nelson Zelaya, Mateo Corbo, Sergio Orteman, Julio César Enciso, Francisco Esteche, Guido Alvarenga; Miguel Benítez (65 Gilberto Palacios), Rodrigo López (83 Mauro Caballero)
Club Atlético San Lorenzo de Almagro (trener Rubén Insua):
Sebastián Saja – Leandro Alvarez, Gonzalo Rodríguez, Claudio Morel, Aldo Paredes, Mariano Herrón, Pablo Michelini, Cristian Zurita (58 Carlos Cordone), Damián Luna; Alejandro Frutos, Alberto Acosta



Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 2002 został klub ParagwajOlimpia Asunción.

2003[edytuj]

Walka o puchar stoczona została między zdobywcą Copa Libertadores 2003 (Boca Juniors Buenos Aires) a zdobywcą Copa Sudamericana 2003 (Cienciano Cuzco).

PeruCienciano Cuzco - ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires 1:1 (0:1), karne 4:2

7 września 2004 Fort Lauderdale Lock Hart Stadium (7000)

PeruCienciano Cuzco - ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires 1:1 (0:1), karne 4:2
Sędzia: Terry Vaughn (USA)
Bramki: 0:1 Carlos Tévez 33, 1:1 Rodrigo Saraz 89
Karne: 1:0 Ibarra, 1:1 Schiavi, 2:1 Lobatón, 2:1 Tévez (-), 3:1 Portilla, 3:2 Palermo, 4:2 Acasiete, 4:2 Vargas (-)
Żółte kartki: Arboleda, Morán, Ibáńez, Mostto, Gamarra / -
Club Sportivo Cienciano (trener Freddy Ternero):
Oscar Ibáñez – Paolo De la Haza, Santiago Acasiete, Manuel Arboleda, Giuliano Portilla, Alessandro Morán (Carlos Lobatón 60), Juan Carlos Bazalar, Juan Carlos La Rosa, Daniel Gamarra, Miguel Mostto (Rodrigo Saraz 60), Germán Carty (Sergio Ibarra 73)
Club Atlético Boca Juniors (trener Miguel Angel Brindisi):
Roberto Abbonzanzieri – José Calvo, Rolando Schiavi, Cristian Traverso, Claudio Morel, Alfredo Cascini, Diego Cagna, Andrés Guglielmipietro (Fabián Vargas 67), Pablo Ledezma (Aníbal Matellán 80), Martín Palermo, Carlos Tévez



Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 2003 został klub PeruCienciano Cuzco.

2004[edytuj]

Walka o puchar stoczona została między zdobywcą Copa Libertadores 2004 (Once Caldas Manizales) a zdobywcą Copa Sudamericana 2004 (Boca Juniors Buenos Aires).

ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires - KolumbiaOnce Caldas Manizales 3:1 i 1:2

24 sierpnia 2005 Buenos Aires La Bombonera (45 000)

ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires - KolumbiaOnce Caldas Manizales 3:1 (3:1)
Sędzia: Carlos Chandía (Chile)
Bramki: 1:0 Sebastián Battaglia 3, 2:0 Neri Cardozo 8, 3:0 Juan Diego González 18s, 3:1 Mauricio Casierra 41
Żółte kartki: Ibarra / Casierra, García, Chará, Díaz
Club Atlético Boca Juniors (trener Alfio Basile):
Roberto Abbondanzieri – Hugo Ibarra, Rolando Schiavi, Daniel Díaz, Juan Krupoviesa, Sebastián Battaglia, Fernando Gago, Neri Cardozo (78 Diego Cagna), Federico Insúa (74 Fabián Vargas), Rodrigo Palacio (82 Guillermo Barros Schelotto), Daniel Bilos
Corporación Deportiva Once Caldas (trener Carlos Valencia):
Julián Mesa – Wilmer Díaz, Edgar Catańo, Juan Diego González, Mauricio Casierra, Andrés Casañas (23 Arnulfo Valentierra), Diego Arango, Leonel Viedma, Elkin Soto, Gamadiel García (46 Ismael Espiga), Edison Chará (74 Dayro Moreno)

31 sierpnia 2005 Manizales Estadio Palogrande (30 000)

KolumbiaOnce Caldas Manizales - ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires 2:1 (1:0)
Sędzia: Jorge Larrionda (Urugwaj)
Bramki: 1:0 Edison Chará 8, 1:1 Rolando Schiavi 60, 2:1 Arnulfo Valentierra 76
Żółte kartki: Cataño / Schiavi, Battaglia
Czerwone kartki: - / Chará 43, Casañas 72
Corporación Deportiva Once Caldas (trener Juan Carlos Bedoya):
Rolando Ramírez – Wílmer Díaz, Edgar Cataño, Juan Diego González, Mauricio Casierra (64 Cristian Ruiz), Andrés Casañas, Rubén Velásquez, Elkin Soto, Arnulfo Valentierra, Ismael Espiga (58 Dairo Moreno), Edison Chará
Club Atlético Boca Juniors (trener Alfio Basile):
Roberto Abbondanzieri – Hugo Ibarra, Rolando Schiavi, Daniel Díaz, Juan Krupoviesa, Sebastián Battaglia, Fernando Gago, Neri Cardozo (82 Diego Cagna), Fabián Vargas (46 Federico Insúa); Marcelo Delgado (79 Rodrigo Palacio), Daniel Bilos



Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 2004 został klub ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires.

2005[edytuj]

Walka o puchar stoczona została między zdobywcą Copa Libertadores 2005 (São Paulo) a zdobywcą Copa Sudamericana 2005 (Boca Juniors Buenos Aires).

ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires - BrazyliaSão Paulo 2:1 i 2:2

7 września 2006 Buenos Aires La Bombonera (35 426)

ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires - BrazyliaSão Paulo 2:1 (0:1)
Sędzia: Carlos Amarilla (Paragwaj)
Bramki: 0:1 Thiago 30, 1:1 Rodrigo Palacio 53, 2:1 Rodrigo Palacio 63
Żółte kartki: Gago, Ledesma, Krupoviesa / Richarlyson, Edcarlos, Mineiro, Lenílson
Club Atlético Boca Juniors (trener Alfio Basile):
Aldo Bobadilla – José María Calvo, Daniel Díaz, Claudio Morel, Juan Kuproviesa, Sebastián Battaglia (46 Pablo Ledesma), Fernando Gago, Neri Cardozo (88 Andrés Franzoia), Guillermo Marino (71 Jesús Dátolo), Rodrigo Palacio, Martín Palermo
São Paulo Futebol Clube (trener Muricy Ramalho):
Rogério Ceni – Alex Silva, Fabăo, Edcarlos, Mineiro, Josué, Lenílson, Richarlyson, Danilo, Thiago, Aloisio (34 Alex Dias, 60 Souza)

14 września 2006 São Paulo Estádio do Morumbi (19 861)

BrazyliaSão Paulo - ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires 2:2
Sędzia: Oscar Ruiz (Kolumbia)
Bramki: 1:0 Junior 34, 1:1 Rodrigo Palacio 40, 1:2 Martín Palermo 75, 2:2 Claudio Morel 85s
Żółte kartki: Thiago, Fabăo / Díaz, Cardozo, Palermo
São Paulo Futebol Clube (trener Muricy Ramalho):
Rogério Ceni – Alex Silva, Fabăo, Edcarlos (65 Alex Dias), Danilo, Mineiro, Josué, Lenílson, Souza (84 Ilsinho), Lenílson, Thiago
Club Atlético Boca Juniors (trener Alfio Basile):
Aldo Bobadilla – Hugo Ibarra, Claudio Morel, Daniel Díaz, Juan Krupoviesa, Pablo Ledesma, Fernando Gago, Neri Cardozo (81 Jonathan Maidana), Guillermo Marino (46 Jesús Dátolo), Rodrigo Palacio (91 Andrés Franzoia), Martín Palermo



Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 2005 został klub ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires.

2006[edytuj]

Walka o puchar stoczona została między zdobywcą Copa Libertadores 2006 (Internacional Porto Alegre) a zdobywcą Copa Sudamericana 2006 (Pachuca).

MeksykPachuca - BrazyliaInternacional Porto Alegre 2:1 i 0:4

31 maja 2007 Pachuca Estadio Hidalgo (28 000)

MeksykPachuca - BrazyliaInternacional Porto Alegre 2:1 (1:1)
Sędzia: Carlos Chandía (Chile)
Bramki: 0:1 Alexandre Pato 4, 1:1 Christian Giménez 16, 2:1 Christian Giménez 78
Żółte kartki: Landín, Mosquera, Salazar / Wellington Monteiro, Mineiro, Edinho
Club de Fútbol Pachuca (trener Enrique Meza):
Miguel Calero – Leobardo López, Aquivaldo Mosquera, Fausto Pinto, Jaime Correa (56 Gerardo Rodríguez), Fernando Salazar, Paul Aguilar, Gabriel Caballero, Luis Landín (56 Juan Carlos Cacho), Damián Alvarez, Christian Giménez (85 Omar Arellano)
Sport Club Internacional (trener Alexandre Gallo):
Clemer – Ceará, Sidnei, Mineiro, Pinga (81 Perdigao),Wellington Monteiro, Maycon, Edinho, Fernandao (77 Christian), Rubens Cardoso, Alexandre Pato (61 Iarley), Luciano

7 czerwca 2007 Porto Alegre Estádio Beira-Rio (51 750)

BrazyliaInternacional Porto Alegre - MeksykPachuca 4:0 (1:0)
Sędzia: Oscar Ruiz (Kolumbia)
Bramki: 1:0 Alex 29k, 2:0 Pinga 49, 3:0 Alexander Pato 63, 4:0 Aquivaldo Mosquera 77s
Żółte kartki: Rubens Cardoso, Iarley, Alex, Sidnei / Pinto
Czerwone kartki: - / Meza (trener klubu Pachuca) 36, Pinto 81
Sport Club Internacional (trener Alexandre Gallo):
Clemer; Ceará – Indio, Sidnei (78 Mineiro), Rubens Cardoso (65 Maycon), Wellington Monteiro, Edinho, Alex, Pinga (85 Perdigao), Iarley, Alexandre Pato
Club de Fútbol Pachuca (trener Enrique Meza):
Miguel Calero – Aquivaldo Mosquera, Leobardo López, Fausto Pinto, Marvin Cabrera (78 Gerardo Rodríquez), Jaime Correa, Gabriel Caballero, Andrés Chitiva (59 Luis Landín), Fernando Salazar (46 Damián Álvarez), Christian Giménez, Juan Carlos Cacho

Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 2006 został klub BrazyliaInternacional Porto Alegre.

2007[edytuj]

Walka o puchar stoczona została między zdobywcą Copa Libertadores 2007 (Boca Juniors Buenos Aires) a zdobywcą Copa Sudamericana 2007 (Arsenal Sarandí Buenos Aires).

ArgentynaArsenal Sarandí Buenos Aires - ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires 1:3 i 2:2

13 sierpnia 2008 Buenos Aires Estadio Juan Domingo Perón (10 359)

ArgentynaArsenal Sarandí Buenos Aires - ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires 1:3 (1:2)
Sędzia: Gabriel Favale (Argentyna)
Bramki: 0:1 Martín Palermo 20, 1:1 Facundo Sava 25, 1:2 Rodrigo Palacio 31, 1:3 Sebastián Battaglia 89
Żółte kartki: Mosquera, Gandolfi, Casteglione, Pérez, Matellán, Leguizamón / Dátolo, Battaglia
Arsenal Fútbol Club (trener Daniel Garnero):
Mario Cuenca (45 Cristián Campestrini) – Javier Gandolfi, Josimar Mosquera, Aníbal Matellán, Damián Pérez (65 Darío Espínola), Sebastián Carrera (81 Luciano Leguizamón), Carlos Casteglione, Cristián Pellerano, Javier Yacuzzi, Alejandro Gómez, Facundo Sava
Club Atlético Boca Juniors (trener Carlos Ischia):
Mauricio Caranta – Hugo Ibarra, Julio Cáceres, Gabriel Paletta, Claudio Morel Rodríguez, Fabián Vargas, Sebastián Battaglia, Jesús Dátolo (90+1 Alvaro González), Leandro Gracián (74 Neri Cardozo), Rodrigo Palacio (74 Ricardo Noir), Martín Palermo

27 sierpnia 2008 Buenos Aires La Bombonera (32 357)

ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires - ArgentynaArsenal Sarandí Buenos Aires 2:2 (1:0)
Sędzia: Saúl Laverni (Argentyna)
Bramki: 1:0 Rodrigo Palacio 7, 1:1 Sebastián Carrera 59, 1:2 Mauro Matos 70, 2:2 Juan Román Riquelme 90+3
Żółte kartki: Caranta / Yacuzzi, Matellán, Díaz
Czerwone kartki: - / Báez 64, Díaz 80
Club Atlético Boca Juniors (trener Carlos Ischia):
Mauricio Caranta – Hugo Ibarra, Julio Cáceres, Gabriel Paletta, Claudio Morel Rodríguez, Fabián Vargas, Sebastián Battaglia, Jesús Dátolo (72 Cristián Chávez), Juan Román Riquelme, Rodrigo Palacio (75 Ricardo Noir), Lucas Viatri
Arsenal Fútbol Club (trener Daniel Garnero):
Cristián Campestrini – Darío Espínola, Carlos Báez, Aníbal Matellán, Cristián Díaz, Sebastián Carrera (89 Sergio Sena), Carlos Casteglione, Javier Yacuzzi, Alejandro Gómez, Luciano Leguizamón (46 José Contreras), Mauro Matos (85 Facundo Coria)

Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 2007 został klub ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires.

2008[edytuj]

Walka o puchar stoczona została między zdobywcą Copa Libertadores 2008 (LDU Quito) a zdobywcą Copa Sudamericana 2008 (Internacional Porto Alegre).

BrazyliaInternacional Porto Alegre - EkwadorLDU Quito 0:1 i 0:3

25 czerwca 2009 Porto Alegre Estádio Beira-Rio (30 284)

BrazyliaInternacional Porto Alegre - EkwadorLDU Quito 0:1 (0:0)
Sędzia: Juan Soto (Wenezuela)
Bramki: 0:1 Claudio Bieler 57
Żółte kartki: Andrezinho, Indio, Guiñazu / De la Cruz, Campos, Calle, Ambrossi, Reasco
Czerwone kartki: Bolívar 72 / -
Sport Club Internacional (trener Tite):
Lauro – Bolívar, Indio, Danny, Marcelo Cordeiro, Sandro (84 Danilo), Pablo Guiñazu, Andrezinho (57 Giuliano), Andrés D'Alessandro, Taison, Alecsandro (65 Leandrao)
Liga Deportiva Universitaria (trener Jorge Fossati):
Alexander Dominguez – Jairo Campos, Norberto Araujo, Renán Calle (78 Carlos Espinola), Neicer Reasco, Ulises de la Cruz, Patricio Urrutia, Enrique Vera, Christian Lara (70 Claudio Graf), Paul Ambrossi, Claudio Bieler (84 Pedro Larrea)

9 lipca 2009 Quito La Casa Blanca (40 000)

EkwadorLDU Quito - BrazyliaInternacional Porto Alegre 3:0 (2:0)
Sędzia: Carlos Chandía (Chile)
Bramki: 1:0 Carlos Espínola 9, 2:0 Claudio Bieler 39, 3:0 Enrique Vera 54
Żółte kartki: Espínola, Araujo / -
Liga Deportiva Universitaria (trener Jorge Fossati):
Alexander Domínguez (62 José Cevallos) – Carlos Espínola, Norberto Araujo, Jairo Campos – Ulises de la Cruz, Paul Ambrosi, Néicer Reasco, Enrique Vera (82 Williams Araújo), Patricio Urrutia – Christian Lara (76 Claudio Graf), Claudio Bieler
Sport Club Internacional (trener Tite):
Lauro – Danilo Silva, Indio, Danny Morais, Cléber – Glaydson (46 Andresinho), Pablo Guiñazú, Magrao, Andrés D'Alessandro (72 Luis Bolaños) – Taison (52 Alecsandro), Nilmar



Zdobywcą Recopa Sudamericana za rok 2008 został klub EkwadorLDU Quito.
2009

2010

2011

2012

2013

2014

2015

Klasyfikacja[edytuj]

Według klubów[edytuj]

Ilość Państwo
4 ArgentynaBoca Juniors Buenos Aires (1989, 2004, 2005, 2007)
2 ParagwajOlimpia Asunción (1990, 2002)

BrazyliaSão Paulo (1992, 1993)

1 ArgentynaRiver Plate Buenos Aires (2015)

PeruCienciano Cuzco (2003)
ChileColo-Colo Santiago (1991)
BrazyliaCruzeiro Belo Horizonte (1997)
BrazyliaGrêmio Porto Alegre (1995)
ArgentynaIndependiente Buenos Aires (1994)
BrazyliaInternacional Porto Alegre (2006)
EkwadorLDU Quito (2008)
UrugwajNacional Montevideo (1988)
ArgentynaVélez Sarsfield Buenos Aires (1996)



Według państw[edytuj]

Ilość Państwo
7 Argentyna Argentyna
5 Brazylia Brazylia
2 Paragwaj Paragwaj
1 Chile Chile

Ekwador Ekwador
Peru Peru
Urugwaj Urugwaj



Linki zewnętrzne[edytuj]