Julio César Uribe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Julio César Uribe
Ilustracja
Imię i nazwisko Julio César Uribe Flores
Data i miejsce
urodzenia
9 maja 1958
Lima,  Peru
Pseudonim „Diamante”
Pozycja Pomocnik
Wzrost 172 cm
Masa ciała 69 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1975–1982
1982–1985
1985
1986
1987
1987–1988
1988
1989
1989–1991
1991
1992
1992
1993–1994
Sporting Cristal
Cagliari
Sporting Cristal
Junior
América Cali
América
Sporting Cristal
América Cali
Tecos UAG
Sporting Cristal
Independiente Medellín
Envigado
Carlos A. Mannucci

69 (9)

38 (16)
11 (6)
16 (8)

20 (6)
62 (18)

20 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1979–1989  Peru 39 (9)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1993–1994
1995
1995
1996
1996–1997
1998
2000–2002
2002
2003
2004
2006–2007
2007
2008–2009
2010
2011–2012
2013–2014
Carlos A. Mannucci
Deportivo Municipal
Alianza Lima
Tecos UAG
Junior
Juan Aurich
 Peru
Tecos UAG
Querétaro
Tecos UAG
Cienciano
 Peru
Cienciano
José Gálvez
Unión Comercio
Universidad San Martín

Julio César Uribe Flores (ur. 9 maja 1958 w Limie) - były piłkarz peruwiański grający na pozycji ofensywnego pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 172 cm wzrostu, ważył 69 kg.

Kariera klubowa[edytuj]

Karierę piłkarską Uribe rozpoczął w klubie Sporting Cristal Lima. W 1975 roku zadebiutował w jego barwach w peruwiańskiej Primera División. W 1979 roku osiągnął ze Sportingiem Cristal swój pierwszy sukces w karierze, gdy wywalczył mistrzostwo Peru. W 1980 roku obronił z klubem z Limy mistrzowski tytuł.

W 1982 roku Uribe został piłkarzem Cagliari Calcio. W zespole tym występował przez 3 lata, a w 1985 roku wrócił do Sportingu Cristal. Następnie grał w lidze kolumbijskiej w Atlético Junior Barranquilla i Américe Cali. W 1987 roku został zawodnikiem Amériki Meksyk i wywalczył z nią w 1988 roku mistrzostwo Meksyku. Po tym sukcesie ponownie grał w Sportingu Cristal, z którym także został mistrzem kraju. Następnie grał w Américe Cali, Tecos UAG Guadalajara, ponownie Sportingu Cristal (mistrzostwo w 1991), kolumbijskich Independiente Medellín i Envigado Fútbol Club, a karierę piłkarską kończył w 1993 roku jako zawodnik Carlos A. Manucci Trujillo.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W reprezentacji Peru Uribe zadebiutował 10 października 1979 roku w przegranym 2:3 towarzyskim spotkaniu z Paragwajem. W 1982 roku został powołany przez selekcjonera Tima do kadry na Mistrzostwa Świata w Hiszpanii. Tam był członkiem wyjściowej jedenastki i zagrał w 3 meczach: z Kamerunem (0:0), z Włochami (1:1) i z Polską (1:5). W swojej karierze zagrał także na Copa América 1987 i 1989. Od 1980 do 1989 roku rozegrał w kadrze narodowej 39 spotkań i strzelił 9 goli.

Kariera trenerska[edytuj]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Uribe został trenerem. Prowadził takie zespoły jak: Carlos A. Manucci Trujillo, Tecos UAG Guadalajara, Atlético Junior Barranquilla, dwukrotnie reprezentację Peru w latach 2000-2001 i 2007 oraz Cienciano Cuzco.

Bibliografia[edytuj]