Paramore

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
logo Paramore
Ilustracja
Paramore, 2013
Rok założenia 2004
Pochodzenie Franklin, Tennessee, U.S.A.
Gatunek pop[1]
pop alternatywny[1]
rock alternatywny[1]
indie rock[1]
pop punk[1]
emo pop[1]
Wydawnictwo muzyczne Fueled by Ramen
Strona internetowa

Paramore – amerykański zespół pop-rockowy z Franklin, Tennessee. Od 2017 roku skład zespołu tworzą wokalistka Hayley Williams, gitarzysta Taylor York i perkusista Zac Farro.

Historia[edytuj]

Pierwsze kompozycje, które grupa stworzyła w studio, trafiły na ich debiutancką płytę All We Know Is Falling, wydaną w 2005 roku. Zespół ma na koncie występy na Warped Tour, niezależnej trasie koncertowej m.in. z Cute Is What We Aim For i wysokie miejsca na liście Billboardu[2].

Drugi studyjny album zespołu - Riot! - został wydany w 2007 roku i uzyskał status platynowej płyty w USA i Irlandii oraz status złotej płyty w Australii, Kanadzie, Nowej Zelandii i Wielkiej Brytanii.

W sierpniu 2007 roku zespół ogłoszono artystą tygodnia w MTV. W roku 2008 Paramore byli także nominowani do nagrody podczas MTV Video Music Awards (w skrócie: VMA), a także podczas MTV European Music Awards (w skrócie EMA). W tym samym roku, dwie piosenki Paramore (Decode oraz I Caught Myself) znalazły się na ścieżce dźwiękowej do filmu Zmierzch. 29 września 2009 roku wyszedł trzeci album zespołu zatytułowany Brand New Eyes. Pierwszym promującym go singlem jest Ignorance. Na drugi, zespół wybrał Brick By Boring Brick. Niedługo potem na oficjalnej stronie internetowej Paramore opublikowano studyjną wersję piosenki. 8 sierpnia 2009 roku Paramore otrzymali dwie nagrody na Teen Choice Awards 2009. Zespół zdobył nagrody w kategoriach : ,,Rock Group" i ,,Rock Track". W grudniu 2010 roku z zespołu odeszli bracia: gitarzysta Josh Farro i perkusista Zac Farro[3].

W 2011 roku została wydana EP-ka zespołu - Singles Club

W kwietniu 2013 roku Paramore wydało czwartą płytę studyjną, zatytułowaną po prostu Paramore (album ten często określany jest, jako The Self-Titled Album). Płyta trafiła do czołówki list sprzedaży w USA, Wielkiej Brytanii, a także w innych krajach na całym świecie. Natomiast singiel Still Into You, także wydany w kwietniu 2013, przez ponad pół roku znajdował się w czołówce listy Billboardu.

14 grudnia 2015 roku oficjalnie ogłoszono, że zespół opuścił (już po raz drugi) basista Jeremy Davis. Powodem odejścia miało być niedogadanie się w kwestiach finansowych[4].

Kiedy w czerwcu 2016 roku, na oficjalnych profilach zespołu w mediach społecznościowych zaczęły pojawiać się nowe zdjęcia członków Paramore spędzających czas w towarzystwie dawnego perkusisty Zaca Farro oraz Justina Meldal-Johnsena (współpracującego z Paramore m.in. w roli producenta), zaczęto spekulować na temat powrotu Zaca do zespołu. Niedługo później, wyszło na jaw, że Zac uczestniczy w nagraniach piątego studyjnego albumu Paramore. Farro potwierdził ponowną współpracę - zaznaczył jednak, że ma ona charakter studyjny, że jedynie nagrywa on partie perkusyjne na płytę i nie oznacza to oficjalnego powrotu do zespołu. Pomimo tego, 2 lutego 2017 roku, Paramore oficjalnie ogłosili powrót perkusisty do podstawowego składu.

12 maja 2017 r. ukazał się piąty studyjny album grupy, zatytułowany After Laughter. Jak do tej pory, krążek promują dwa single, wydane jeszcze przed premierą płyty: Hard Times (singiel ukazał się 19 kwietnia) oraz Told You So (singiel ukazał się 3 maja).

Muzycy[edytuj]

Obecny skład zespołu
  • Hayley Williams – wokal prowadzący, instrumenty klawiszowe (od 2004)
  • Zac Farro – perkusja, instrumenty perkusyjne (2004–2010, od 2017)
  • Taylor York – gitara prowadząca, gitara rytmiczna, instrumenty perkusyjne (od 2007, oficjalnie od 2009)
Obecni muzycy koncertowi
  • Justin York – gitara prowadząca, gitara rytmiczna, wokal wspierający (od 2010)
  • Joey Howard – gitara basowa (od 2016)
  • Logan MacKenzie – gitara rytmiczna, instrumenty klawiszowe (od 2017)
  • Joseph Mullen – instrumenty perkusyjne (od 2017)
Byli członkowie zespołu
  • Josh Farro – gitara prowadząca, wokal wspierający (2004–2010)
  • Jeremy Davis – gitara basowa (2004, 2005-2015)
  • Jason Bynum – gitara rytmiczna, wokal wspierający (2004–2005)
  • John Hembree – gitara basowa (2005)
  • Hunter Lamb – gitara rytmiczna (2005–2007)
Byli muzycy koncertowi
  • Jon Howard – gitara rytmiczna, instrumenty klawiszowe, instrumenty perkusyjne, wokal wspierający (2010-2016)
  • Josh Freese – perkusja, instrumenty perkusyjne (2010–2011)
  • Jason Pierce – perkusja, instrumenty perkusyjne (2011–2012)
  • Hayden Scott – perkusja, instrumenty perkusyjne (2012)
  • Ilan Rubin – perkusja, instrumenty perkusyjne (2012–2013)
  • Miles McPherson – perkusja, instrumenty perkusyjne (2013)
  • Aaron Gillespie – perkusja, instrumenty perkusyjne (2013-2016)

Dyskografia[edytuj]

 Osobny artykuł: Dyskografia Paramore.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Rok Kategoria Tytułem Nagroda Nota Źródło
2008 Best New Artist Paramore Grammy Nominacja [5]
2010 Best Song Written for Motion Picture, Television or Other Visual Media "Decode" Nominacja [6]
Best Album Brand New Eyes Kerrang! Awards Laur [7]
2011 Best Pop Performance By A Duo Or Group With Vocals "The Only Exception" Grammy Nominacja [8]
2015 Best Rock Song "Ain't It Fun" Laur [9]

Przypisy

  1. a b c d e f Corey Apar, Andrew Leahey: Paramore Biography (ang.). allmusic.com. [dostęp 2010-05-02].
  2. Paramore Billboard Chart History (ang.). www.billboard.com. [dostęp 2017-02-04].
  3. Paramore announcement (ang.). www.paramore.net. [dostęp 2010-12-19].
  4. Medleyland.pl | Hybryda | Popkultura |, medleyland.pl [dostęp 2016-03-20].
  5. Grammy Awards 2008 Nominees; 2008 Grammy Awards Nominations (ang.). www.popcrunch.com. [dostęp 2017-02-04].
  6. 52 Annual Grammy Awards winners: A complete list (ang.). uproxx.com. [dostęp 2017-02-04].
  7. Kerrang Awards Winners Announced! (ang.). libel.co.nz. [dostęp 2016-01-29].
  8. Grammy Awards 2011: Winners and nominees for 53rd Grammy Awards (ang.). www.latimes.com. [dostęp 2017-02-04].
  9. Brenna Ehrlich: Paramore Won Their First Grammy Ever -- And Made History (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2017-02-04].

Linki zewnętrzne[edytuj]