Partia Demokratyczna (Mongolia)
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Lider | |
| Data założenia | |
| Członkostwo międzynarodowe |
|
| Barwy | |
| Obecni posłowie |
42/126 |
| Strona internetowa | |
Partia Demokratyczna (mong. Ардчилсан Нам) – centro-prawicowa partia polityczna w Mongolii.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Partia została oficjalnie utworzona 6 grudnia 2000 roku z połączenia następujących partii politycznych: Mongolskiej Narodowej Partii Demokratycznej, Mongolskiej Partii Socjaldemokratycznej, Mongolskiej Partii Demokratycznej, Mongolskiej Partii Odnowy Demokratycznej i Mongolskiej Partii Demokratycznej Wierzących[1.1]. Szeregi nowej partii zasiliła grupa polityków, którzy odłączyli się od Mongolskiej Partii Zjednoczonego Dziedzictwa[1.1]. Przewodniczącym został Dambijn Dorligdżaw, którego w 2003 roku zastąpił Mendsajchany Enchsajchan[1.1].
W 2003 roku przed wyborami do parlamentu partia zawiązała koalicję wyborczą Ojczyzna - Koalicja Demokratyczna razem z Partią Ojczyzny i Partią Woli Obywatelskiej[1.2]. Komitet uzyskał 474 977 głosów i zdobył 34 mandaty w Wielkim Churale Państwowym[2], co nie dawało jednak większości parlamentarnej[1.2]. Ojczyzna – Koalicja Demokratyczna stworzyła rząd koalicyjny razem z Mongolską Partią Ludowo-Rewolucyjną a premierem po raz drugi został Cachiagijn Elbegdordż[1.3]. Rząd Elbegdordża upadł w styczniu 2006 roku, a nowym premierem został Mijeegombyn Enchbold, który powołał Enchsajchana na stanowisko wicepremiera[1.4]. Sam Enchsajchan został wyrzucony z partii po tym, jak nie udzielił poparcia drugiemu rządowi Elbegdordża[1.4]. W kwietniu 2006 roku szefem partii został Elbegdordż[1.3].
W wyborach parlamentarnych w 2008 roku partia zdobyła 26 mandatów (z 76), a Mongolska Partia Ludowo-Rewolucyjna 44[1.3]. Partia Demokratyczna zakwestionowała wyniki wyborów a Elbegdordż wezwał nowo wybranych członków partii, by nie podejmowali swoich obowiązków parlamentarnych[1.3]. Instrukcja Elbegdordża została zignorowana a on sam zrezygnował ze stanowisko przewodniczącego partii[1.3]. Nowym przywódcą partii został Norowyn Altanchujag[1.3].
Przed wyborami prezydenckimi w 2009 roku, partia zawiązała koalicję opozycyjną z Republikańską Partią Obywatelskiej Woli i Przymierzem Obywatelskim (zielonymi). Kandydatem koalicji na prezydenta został Cachiagijn Elbegdordż[3]. Elbegdordż zdobył 52% głosów, pokonując kandydata Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej i dotychczasowego prezydenta Nambaryna Enchbajara[3].
W wyborach parlamentarnych w 2012 roku partia zdobyła ponad 35% głosów. Stworzyła rząd koalicyjny z Mongolską Partią Ludowo-Rewolucyjną a Norowyn Altanchujag został premierem.
W wyborach prezydenckich w 2013 roku Elbegdordż zdobył 50,23% głosów, pokonując Badmaanjambuugijna Bat-Erdena z Mongolskiej Partii Ludowej i Udwal Nacag z Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej[4].
Jesienią 2014, po rezygnacji Norowyna Altanchujaga, który wcześniej został odwołany z urzędu premiera[5], nowym przewodniczącym partii został Dzandaachüügijn Enchbold[6]. Nowym premierem z ramienia Partii Demokratycznej został Czimedijn Sajchanbileg[7][8].
Przewodniczący partii
[edytuj | edytuj kod]- Dambijn Dorligdżaw (2000–2003)
- Mendsajchany Enchsajchan (2003–2006)
- Cachiagijn Elbegdordż (2006–2008)
- Norowyn Altanchujag (2008–2014)
- Dzandaachüügijn Enchbold (od 2014)
Poparcie
[edytuj | edytuj kod]Poparcie w wyborach do Wielkiego Churału Państwowego:
- 2004 – 44,74%, 34 mandatów na 76
- 2008 – 40,43%, 28 mandatów(
6) - 2012 – 35,32%, 34 mandatów(
6) - 2016 – 33,35%, 9 mandatów(25)
| Wybory | Kandydat | Głosowanie | Poparcie | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
| 2001 | Radnaasümbereliin Gonchigdorj | I tura | 37,2% | Kandydat przegrał |
| 2005 | Mendsaikhany Enkhsaikhan | I tura | 20,20% | Kandydat przegrał |
| 2009 | Tsakhiagiin Elbegdorj | I tura | 51,21% | Prezydent |
| 2013 | Tsakhiagiin Elbegdorj | I tura | 50,23% | Prezydent |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- Alan J. K. Sanders: Historical Dictionary of Mongolia. Scarecrow Press, 2010. ISBN 978-0-8108-7452-7. [dostęp 2015-01-02].
- ↑ Mongolia: Election for State Great Hural 2004. [dostęp 2015-01-03]. (ang.).
- 1 2 Thomas Schrapel. „Auslandsinformationen”, s. 169-173, 2009. 5-6/2009. Konrad-Adenauer-Stiftung e.V.. ISSN 0177-7521. (ang.).
- ↑ Reuters: Mongolian president wins second term amid focus on mining curbs. 2013-06-27. [dostęp 2015-01-03]. (ang.).
- ↑ infomongolia.com: Parliament of Mongolia resolves to dismiss the prime minister. [dostęp 2015-01-03]. (ang.).
- ↑ infomongolia.com: Speaker of the Parliament of Mongolia, Z. Enkhbold is elected as the Head of Democratic Party. [dostęp 2015-01-03]. (ang.).
- ↑ infomongolia.com: Parliament ratifies nomination for the prime minister of Mongolia as Ch.Saikhanbileg. [dostęp 2015-01-03]. (ang.).
- ↑ infomongolia.com: The newly elected Prime Minister of Mongolia Ch.Saikhanbileg is accredited by the President. [dostęp 2015-01-03]. (ang.).