Paul Nadar
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
8 lutego 1856 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
1 września 1939 |
Narodowość | |
Dziedzina sztuki | |
Odznaczenia | |
![]() |
Paul Nadar (ur. 8 lutego 1856 w Paryżu, zm. 1 września 1939 tamże) – francuski fotograf.
Był jedynym dzieckiem Ernestine Tournachon i fotografa Gaspard-Félixa Tournachona, znanego jako Nadar. Uczył się fotografować od swojego ojca, autora portretów wielu artystów i przedstawicieli elit Francji II Cesarstwa. Zdjęcia te, pozbawione rekwizytów i ozdobnych teł, kładły natomiast nacisk na osobowość modela. Z czasem estetyka portretów Nadara-ojca uległa skonwencjonalizowaniu i komercjalizacji, a w miejsce dużych, pełnych szczegółów fotografii w technice mokrej płyty kolodionowej, Nadar-ojciec zajął się bardziej lukratywnymi carte de visite. W 1871 Nadar-ojciec zamknął studio przy boulevard des Capucines i przeniósł się na ulicę d’Anjou 51. Zakładem zarządzał Paul z matką, kierując jego działalność w stronę dochodowej i popularnej wówczas, ale banalnej fotografii, wykorzystującej dekoracyjne tła, wymyślne pozy i bogate rekwizyty.
Nadar-ojciec nie angażował się w działalność studia i nie pochwalał zmian, jakie w nim zachodziły. W połowie lat. 80. ojciec i syn na krótko pogodzili się, czego owocem było wspólne przedsięwzięcie, zatytułowane Entretien de M. Nadar avec M. Chevreul, le jour de son centenaire (Wywiad pana Nadara z panem Chevreulem w dzień jego setnych urodzin). Był to wywiad z chemikiem Michelem Eugène’em Chevreulem, przeprowadzony przez Nadara-ojca, a sfotografowany przez Paula. Zestaw zdjęć, który ukazał się na łamach czasopisma „L’Illustration” w 1886 r., uważany jest za dzieło pionierskie w rozwoju fotoreportażu i pierwszy foto-wywiad.
W 1886 Paul Nadar przejął kontrolę nad zakładem. Wzorem ojca, zajął się fotografią lotniczą (z balonu). W 1890 wyjechał w podróż z Europy do Turkiestanu śladami dawnego jedwabnego szlaku, fotografując odwiedzane miejsca. Używał wówczas nowego wyposażenia Kodaka; wkrótce został przedstawicielem tej firmy.
W 1895 Paul Nadar oficjalnie stał się właścicielem studia swojego ojca i prowadził go do swojej śmierci. W 1912 odznaczony został Krzyżem Oficerskim Legii Honorowej. Przez kilka kolejnych lat zakładem fotograficznym kierowała nim jego córka, Marthe, po czym został ostatecznie zamknięty. Całe wyposażenie studia oraz negatywy i zdjęcia Nadara-ojca i Paula sprzedała francuskiemu rządowi druga żona Paula, Anne.
-
F. Nadar, Paul Nadar z nianią, 1856
-
P. Nadar, Sarah Bernhardt, ok. 1878
-
P. Nadar, Portret kobiety, ok. 1885
-
F. Nadar, P. Nadar, zdjęcie z serii z M.E. Chevreulem, 1886
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- J. Farrell, Paul Nadar [w:] Encyclopedia of nineteenth-century photography, red. J. Hannavy, New York 2008, ISBN 0-415-97235-3, s. 974-976.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Paul Nadar – fotografie w bibliotece Polona
- ISNI: 0000000108612552
- VIAF: 83007
- ULAN: 500027123
- LCCN: n78008681
- GND: 119206749
- NDL: 00450946
- LIBRIS: 53hknz1p1ntnspw
- BnF: 12339149c
- SUDOC: 032343744
- NKC: jo20191058847
- NTA: 070980810
- Open Library: OL793778A
- PLWABN: 9810554998305606
- NUKAT: n2006103436
- J9U: 987007265865105171
- PTBNP: 822016
- LNB: 000046977
- CONOR: 47820131