Paul Touvier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paul Touvier
szef regionalny Milicji Francuskiej szef regionalny Milicji Francuskiej
Data i miejsce urodzenia 3 kwietnia 1915
Saint-Vincent-sur-Jabron
Data i miejsce śmierci 17 lipca 1996
Paryż
Przebieg służby
Formacja Armoiries république française.svg Francuskie Siły Zbrojne
SOL-brochure.jpg Legionowa Służba Porządkowa
Gammamilice.gif Milicja Francuska
Jednostki 8 Dywizja Piechoty
Stanowiska Szef Milicji Francuskiej na Sabaudię,
Zastępca szefa Milicji na Rodan-Alpy,
Szef Milicji na Rodan-Alpy
Główne wojny i bitwy II wojna światowa

Paul Touvier (ur. 3 kwietnia 1915 w Saint-Vincent-sur-Jabron, zm. 17 lipca 1996 w Paryżu) – francuski działacz skrajnie prawicowy współodpowiedzialny za zbrodnie przeciwko ludzkości popełnione w południowo-wschodniej Francji w czasie II wojny światowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w zaliczającej do klasy średniej wielodzietnej rodzinie w Alpach Górnej Prowansji. Po śmierci matki wielki wpływ na Paula Touviera i jego dziesięcioro rodzeństwa miał ojciec François, radykalny konserwatysta i rzymski katolik. Młody Touvier początkowo planował wstąpić do seminarium duchownego, ostatecznie w 1936 zapisał się do antysemickiej, nacjonalistycznej, antykomunistycznej i antyfaszystowskiej Francuskiej Partii Społecznej (ugrupowanie wywodziło się z Ognistego Krzyża). Na początku II wojny światowej został powołany do służby w 8 Dywizji Piechoty, walczył aż do zbombardowania Château-Thierry, w czasie którego został ranny[1].

W 1940 wstąpił do Legionu Francuskich Kombatantów oraz do Legionowej Służby Porządkowej. Po powstaniu Milicji Francuskiej został jej szefem na departament Sabaudia a następnie zastępcą Josepha Lécussan, szefa Milicji na Rodan-Alpy. Po przeniesieniu Lécussan zajął jego stanowisko podlegając SS-Ostubaf Wernerowi Knabowi, komendantowi Sipo-SD na region. W czasie służby w Lyonie Touvier był bliskim współpracownikiem SS-Ostuf Klausa Barbiego, szefa IV sekcji (Gestapo) w komendzie, jako milicjant odpowiada za prowadzone wspólnie z Niemcami działania wymierzone w Ruch Oporu oraz w ludność cywilną, w tym w Żydów, których mienie konfiskował. 10 stycznia 1944, razem z Barbiem i SS-Ostuf Augustem Moritzem (szef wydziału komendantury odpowiedzialnego za wywiadu), brał udział w zamordowaniu byłego prezydenta Ligi Praw Człowieka Victora Bascha i jego żony Hélène (w 1944 oboje mieli skończyć 81 lat)[2].

Po wyzwoleniu regionu Touvier zaczął się ukrywać dzięki czemu uniknął organizowanych przez Francuskie Siły Wewnętrzne i cywili samosądów na milicjantów. W 1946 wyrokiem sądu został zaocznie skazany na śmierć za zdradę i kolaborację. Azylu udzielił mu kościół rzymskokatolicki we Francji, przez kolejne dekady ukrywał się w klasztorach w różnych rejonach kraju. Dzięki naciskom kościoła, min. staraniem biskupa Charles'a Duquaire, sekretarza prymasa Galii, w 1971 Prezydent Republiki Francuskiej Georges Pompidou ułaskawił Touviera co wywołało szereg protestów w środowiskach kombatanckich i pośród mniejszości żydowskiej[3].

24 maja 1989 Francuska Żandarmeria Narodowa aresztowała Paula Touviera w nicejskim Bractwie Kapłańskim św. Piusa X. Postawiony przed sądem został uznany winnym popełnienia zbrodni przeciwko ludzkości (jako pierwszy obywatel Francji) i skazany na dożywocie, które odbywał w paryskim więzieniu Fresnes. W ostatnich latach życia chorował na raka prostaty. Historia szefa Milicji Francuskiej w Rodan-Alpy opisana została w filmie Polowanie na nazistów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]