Paweł Bielec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Paweł Bielec (ur. 20 marca 1902 w Dynowie, zm. 16 listopada 2002 w Krakowie) – polski fotograf.

Swój pierwszy zakład otworzył we Lwowie w 1928, przy ulicy Grodzkiej, a następnie przy ulicy Akademickiej. W 1938 przeniósł się do Krakowa i tu przez wiele lat tworzył zakład fotograficzny FOTO-BIELEC.

W 1938 roku wykonał przy ul. Karmelickiej tableau dla UJ, ze zdjęciem Karola Wojtyły, które później obiegło cały świat. W czasie okupacji poznał Marię (uciekinierkę z Bydgoszczy) córkę Wincentego Michnowskiego prezesa toruńskiego Cechu Fotografów, właściciela zakładów fotograficznych w Brodnicy i Bydgoszczy, z którą ożenił się w 1940 roku. Od tego czasu firmę prowadzili razem. Dom fotografii Bielec obejmuje wszystko co w zakres fotografii wchodzi i szczególnie zasłynął wykonując portrety Krakowianek oraz artystyczne tableau.

Przez całe życie pozostał wierny celuloidowemu językowi sztuki. Od momentu kiedy zaczął się uczyć fotografowania w pracowni portretowej lwowskiego artysty Cupaka, poprzez czas okupacji, po kłopoty z decydentami PRL, aż wreszcie po kapitalizm, kiedy fotograf musiał opuścić lokal przy ul. Karmelickiej i przenieść się na pl. Inwalidów.

W czterdziestym piątym roku życia rozpoczął studia na Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Malarstwa uczył się u takich mistrzów jak prof. Rzepiński, Pautsch, Taranczewski. Dyplom uzyskał w 1952 w pracowni prof. Pronaszki. Swoje prace zaprezentował na 10 wystawach indywidualnych, wziął udział w 30 ogólnopolskich i kilku zagranicznych. W 1996 roku odznaczony Złotą Odznaką ZPAP. Wystawiał niewiele, bowiem zawsze traktował malarstwo jako sposób na życie - fotografia była formą zarabiania na życie.

Obywatel Honorowy Miasta Krakowa. W dniu 10 czerwca 2002 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w pracy artystycznej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • B. Bielec i J. Skrobot 90-lecie powstania Cechu Krakowskich Fotografów, Kraków 2000; Paweł Bielec-Dom Fotografii, Kraków 2001.