Paweł Twardosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł Twardosz
Ilustracja
Data urodzenia 11 marca 1998
Klub PKS Olimpijczyk Gilowice
Debiut w PŚ indywidualnie 3 grudnia 2017
Lillehammer (kwalifikacje – Gundersen HS140/10 Km)
Debiut w PŚ drużynowo 2 grudnia 2017
Lillehammer (10. miejsce – Gundersen HS100/4x5 Km)

Paweł Twardosz (ur. 11 marca 1998) – polski kombinator norweski. Trzykrotny uczestnik mistrzostw świata juniorów (2016–2018), brał też udział w zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy (2015) i zimowych igrzyskach olimpijskich młodzieży (2016). Medalista mistrzostw Polski w kombinacji norweskiej.

Starszy brat Anny Twardosz, która uprawia głównie skoki narciarskie[1], a także była pierwszą Polką startującą w zawodach kombinacji norweskiej[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Twardosz w oficjalnych zawodach międzynarodowych w kombinacji norweskiej rozgrywanych pod egidą FIS zadebiutował w styczniu 2015 w Tschagguns, gdzie wystartował w zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – indywidualnie plasował się na 25. (Gundersen HS108/10 km) i 26. (Gundersen HS108/5 km) pozycji, a z polskim zespołem w konkursie drużynowym (Gundersen HS108/4x5 km) zajął 9. miejsce[3].

W styczniu 2016 stanął na najniższym stopniu podium zawodów FIS Youth Cup w Harrachovie. W lutym 2016 w Planicy zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, zajmując miejsca w szóstej dziesiątce[3]. W tym samym miesiącu wziął udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2016 w Lillehammer – w rywalizacji indywidualnej kombinatorów norweskich zajął 6. pozycję, a z polskimi zespołami, zarówno w konkursie skoków drużyn mieszanych, jak i w sztafecie mieszanej, plasował się na 9. miejscach[4]. W lutym 2016 po raz pierwszy w karierze wystartował także w mistrzostwach świata juniorów – w Râșnovie zajął indywidualnie 29. (Gundersen HS100/10 km) i 31. (Gundersen HS100/5 km) miejsce[3].

W październiku 2016 w Szczyrku zdobył brązowy medal letnich mistrzostw Polski w kombinacji norweskiej[5]. Na przełomie stycznia i lutego 2017 po raz drugi wziął udział w mistrzostwach świata juniorów, plasując się w rozgrywanych w Soldier Hollow i Park City zawodach na 30. (Gundersen HS100/10 km) i 23. (Gundersen HS100/5 km) miejscu. W lutym 2017 zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Kontynentalnego, plasując się w Eisenerz na 28. pozycji (Gundersen HS109/10 km)[3].

Latem 2017 zadebiutował w Letnim Grand Prix, w najlepszym starcie indywidualnym zajmując 40. miejsce[3]. 2 grudnia 2017 w Lillehammer po raz pierwszy w karierze wystąpił w zawodach Pucharu Świata, zajmując z polską reprezentacją 10. pozycję w konkursie drużynowym[6]. Dzień później po raz pierwszy przystąpił do rywalizacji indywidualnej w tym cyklu, odpadając w kwalifikacjach (Gundersen HS140/10 km)[7].

Na przełomie stycznia i lutego 2018 po raz trzeci w karierze wystartował w mistrzostwach świata juniorów, indywidualnie zajmując 21. (Gundersen HS106/10 km) i 22. (Gundersen HS106/5 km) lokatę, a drużynowo (Gundersen HS106/4x5 km) 12. pozycję[3]. 25 lutego 2018 zdobył pierwszy w karierze tytuł mistrza Polski w kombinacji norweskiej w zawodach indywidualnych na skoczni dużej (Gundersen HS 140/10 km)[8].

Okazjonalnie startuje również w zawodach w skokach narciarskich. W dyscyplinie tej kilkukrotnie brał udział w mistrzostwach Polski, w najlepszych startach plasując się w trzeciej dziesiątce tych zmagań. Stawał na podium ogólnopolskiej olimpiady młodzieży[9]. W sezonie 2014/2015 wziął też udział w dwóch konkursach Pucharu Karpat rozegranych w Szczyrku, zajmując miejsca w drugiej dziesiątce[10].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
49. 22 lutego 2019 Austria Seefeld in Tirol Gundersen HS130/10 km 23:43,0 +6:55,3 Niemcy Eric Frenzel
51. 28 lutego 2019 Austria Seefeld in Tirol Gundersen HS109/10 km 25:01,3 +5:52,6 Norwegia Jarl Magnus Riiber
8. 2 marca 2019 Austria Seefeld in Tirol Sztafeta HS109/4x5 km[11] 50:15,5 +2:54,0  Norwegia

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2016 Rumunia Râșnov 31. miejsce (Gundersen HS100/5 km), 29. miejsce (Gundersen HS100/10 km)
2017 Stany Zjednoczone Park City/Soldier Hollow 23. miejsce (Gundersen HS100/5 km), 30. miejsce (Gundersen HS100/10 km)
2018 Szwajcaria Kandersteg 22. miejsce (Gundersen HS106/5 km), 21. miejsce (Gundersen HS106/10 km)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2018 Szwajcaria Kandersteg 12. miejsce (Gundersen HS106/4x5 km)[a]

Starty P. Twardosza na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
29. 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Gundersen HS100/10 km 28:02,1 +6:13,3 Austria Bernhard Flaschberger
31. 25 lutego 2016 Rumunia Râșnov Gundersen HS100/5 km 11:01,5 +2:42,5 Czechy Tomáš Portyk
30. 31 stycznia 2017 Stany Zjednoczone Park City Gundersen HS100/10 km 25:54,5 +2:38,0 Finlandia Arttu Mäkiaho
23. 4 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Gundersen HS100/5 km 12:14,9 +2:04,9 Niemcy Vinzenz Geiger
21. 30 stycznia 2018 Szwajcaria Kandersteg Gundersen HS106/10 km 22:58,3 +2:29,8 Czechy Ondřej Pažout
12. 1 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Sztafeta HS106/4x5 km[a] 56:33,0 +8:03,1  Austria
22. 3 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Gundersen HS106/5 km 11:28,8 +1:42,3 Słowenia Vid Vrhovnik

Zimowe igrzyska olimpijskie młodzieży[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2016 Norwegia Lillehammer 6. miejsce (Gundersen HS100/5 km)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2016 Norwegia Lillehammer 9. miejsce (konkurs skoków drużyn mieszanych)[b], 9. miejsce (sztafeta mieszana)[c]

Starty P. Twardosza na zimowych igrzyskach olimpijskich młodzieży – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
6. 16 lutego 2016 Norwegia Lillehammer Gundersen HS100/5 km 13:31,4 +53,0 Niemcy Tim Kopp
9. 18 lutego 2016 Norwegia Lillehammer skoki drużyn mieszanych[b] 709,5 pkt 135,1 pkt  Słowenia
9. 19 lutego 2016 Norwegia Lillehammer sztafeta mieszana[c] 26:16,9 +2:12,2  Rosja

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2015 Austria Tschagguns/Gaschurn 26. miejsce (Gundersen HS108/5 km), 25. miejsce (Gundersen HS108/10 km)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2015 Austria Tschagguns/Gaschurn 9. miejsce (Gundersen HS108/4x5 km)[d]

Starty P. Twardosza na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
25. 26 stycznia 2015 Austria Tschagguns/Gaschurn Gundersen HS108/10 km 27:17,4 +3:03,9 Niemcy Willi Hengelhaupt
9. 28 stycznia 2015 Austria Tschagguns/Gaschurn Sztafeta HS108/4x5 km[d] 56:37,3 +6:26,7  Austria
26. 30 stycznia 2015 Austria Tschagguns/Gaschurn Gundersen HS108/5 km 13:40,9 +2:30,3 Niemcy Willi Hengelhaupt

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2017/2018
Kuusamo – Gundersen 5km Kuusamo – Gundersen 10km Kuusamo – Gundersen 10km Lillehammer – Gundersen 10km Ramsau – Gundersen 10km Ramsau – Gundersen 10km Val di Fiemme – Gundersen 10km Val di Fiemme – Gundersen 10km Chaux-Neuve – Gundersen 10km Seefeld – Gundersen 5km Seefeld – Gundersen 10km Seefeld – Gundersen 15km Hakuba – Gundersen 10km Hakuba – Gundersen 10km Lahti – Gundersen 10km Oslo – Gundersen 10km Trondheim – Gundersen 10km Trondheim – Gundersen 10km Klingenthal – Gundersen 10km Klingenthal – Gundersen 10km Schonach – Gundersen 10km Schonach – Gundersen 15km punkty
- - - q - - - - - - - - - - - - - - q 55 - - 0
Sezon 2018/2019
Kuusamo – Gundersen 10km Lillehammer – Gundersen 5km Lillehammer – Bieg masowy 10km Lillehammer – Gundersen 10km Ramsau – Gundersen 10km Ramsau – Gundersen 10km Otepää - Gundersen 10km Otepää - Gundersen 10km Val di Fiemme – Gundersen 10km Val di Fiemme – Gundersen 10km Chaux-Neuve – Gundersen 5km Chaux-Neuve – Gundersen 10km Chaux-Neuve – Gundersen 15km Trondheim – Gundersen 10km Trondheim – Gundersen 10km Klingenthal – Gundersen 10km Klingenthal – Gundersen 10km Lahti – Gundersen 10km Oslo – Gundersen 10km Schonach – Gundersen 10km Schonach – Gundersen 15km punkty
- - - - - - - - - q - - - - - - - 41 45 - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2015/2016
Park City Park City Park City Hoeydalsmo Hoeydalsmo Kuusamo Kuusamo Pjongczang Pjongczang Planica Planica Ramsau Ramsau Chaux-Neuve Chaux-Neuve Klingenthal Klingenthal punkty
- - - - - - - - - 51 53 - - 38 51 - - 0
Sezon 2016/2017
Klingenthal Klingenthal Klingenthal Hoeydalsmo Hoeydalsmo Kuusamo Kuusamo Otepaa Otepaa Eisenerz Eisenerz Planica Planica Niżny Tagił Niżny Tagił Niżny Tagił punkty
47 48 43 - - - - - - 44 28 46 44 - - - 3
Sezon 2017/2018
Steamboat Springs Steamboat Springs Steamboat Springs Klingenthal Klingenthal Klingenthal Kuusamo Kuusamo Kuusamo Rena Rena Planica Planica Eisenerz Eisenerz Niżny Tagił Niżny Tagił Niżny Tagił punkty
38 36 36 - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2018/2019
Steamboat Springs Steamboat Springs Park City Park City Klingenthal Klingenthal Kuusamo Kuusamo Planica Planica Eisenerz Eisenerz Rena Rena Niżny Tagił Niżny Tagił Niżny Tagił punkty
- - - - 22 32 - - 30 22 - - - - - - - 19
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

  • 2017: niesklasyfikowany
  • 2018: nie brał udziału

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

2017
Oberwiesenthal Villach Oberstdorf Oberstdorf Planica Planica punkty
40 - - - 49 51 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

- – zawodnik nie wystartował

Mistrzostwa Polski[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w poszczególnych konkursach zimowych mistrzostw Polski w kombinacji norweskiej[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Nota Bieg Strata Zwycięzca
24. 25 marca 2013 Polska Wisła Malinka K-120 HS-134 indywid. 55,3 pkt 31:15,0 + 8:59,0 Tomasz Pochwała
7. 14-15 marca 2015 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 indywid. 97,0 pkt 41:42,0 + 4:07,0 Adam Cieślar
1.Gold medal with cup.svg 25 lutego 2018 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 112,1 pkt 30:04,3 - Paweł Twardosz

Miejsca w poszczególnych konkursach letnich Mistrzostw Polski[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Nota Bieg Strata Zwycięzca
12. 1 września 2013 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 indywid. 80,5 pkt 23:59,2 + 3:31,9 Mateusz Wantulok
18. 7 września 2013 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 indywid. 69,8 pkt 23:10,5 + 5:24,9 Paweł Słowiok
7. 19 lipca 2014 Polska Wisła Malinka K-120 HS-134 indywid. 81,0 pkt 22:15,0 + 3:57,5 Paweł Słowiok
6. 11 października 2014 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 indywid. 107.5 pkt 17:15.7 + 2:35.7 Adam Cieślar
9. 19 lipca 2015 Polska Wisła Malinka K-120 HS-134 indywid. 66,2 pkt 25:23,0 + 4:08,4 Adam Cieślar
5. 9 października 2015 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 indywid. 94,5 pkt 27:56,2 + 2:58,6 Adam Cieślar
3.Bronze medal with cup.svg 7 października 2016 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 indywid. 123,5 pkt 23:05,8 + 1:34,0 Adam Cieślar
4. 8 października 2016 Polska Wisła Malinka K-120 HS-134 indywid. 103,8 pkt 23:14,1 + 2:17,5 Paweł Słowiok
4. 8 października 2017 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 indywid. 114,5 pkt 23:14,8 + 1:02,3 Paweł Słowiok
4. 20 października 2018 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 77,4 pkt 25:31,6 + 3:54,8 Szczepan Kupczak

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Andrzej Szczechowicz, Piotr Kudzia, Mateusz Jarosz i Paweł Twardosz
  2. a b Skład zespołu: Kinga Rajda, Paweł Twardosz i Dawid Jarząbek
  3. a b Skład zespołu: Kinga Rajda, Paweł Twardosz, Dawid Jarząbek, Klaudia Kołodziej i Mateusz Haratyk
  4. a b Skład zespołu: Paweł Chyc, Mateusz Dyrcz, Paweł Twardosz i Kacper Konior

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Katarzyna Nowak: Prekursorka kobiecej kombinacji w kadrze skoczkiń – czy Anna Twardosz zrezygnuje z dwuboju?. skipol.pl, 2016-05-11. [dostęp 2017-12-02].
  2. Michał Chmielewski: Panie też kombinują. Anna Twardosz prekursorką żeńskiego dwuboju. skipol.pl, 2015-01-26. [dostęp 2017-12-02].
  3. a b c d e f Athlete : TWARDOSZ Pawel (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-12-02].
  4. Athletes / TWARDOSZ Pawel (ang.). wyog2016.sportresult.com. [dostęp 2017-12-02].
  5. Alicja Kosman: Adam Cieślar obronił tytuł Mistrza Polski w kombinacji. pzn.pl, 2016-10-07. [dostęp 2017-12-02].
  6. Anna Karczewska: Kombinatorzy na 10. miejscu w zawodach drużynowych. pzn.pl, 2017-12-02. [dostęp 2017-12-02].
  7. FIS NORDIC COMBINED WORLD CUP PRESENTED BY VIESSMANN 4th World Cup Competition Individual Gundersen LH/10km Results Qualification Round (ang.). fis-ski.com, 2017-12-03. [dostęp 2017-12-03].
  8. Anna Karczewska: P. Twardosz mistrzem Polski w kombinacji norweskiej!. pzn.pl, 2018-02-25. [dostęp 2018-02-26].
  9. Adam Kwieciński: TWARDOSZ Pawel 1998.03.11 POL Konkursy krajowe. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2017-12-02].
  10. Adam Kwieciński: TWARDOSZ Pawel 1998.03.11 POL Konkursy międzynarodowe. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2017-12-02].
  11. Skład drużyny: Adam Cieślar, Paweł Twardosz, Szczepan Kupczak, Paweł Słowiok

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]