Perłówka kolorowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Perłówka kolorowa
Ilustracja
Kwiatostan
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj perłówka
Gatunek perłówka kolorowa
Nazwa systematyczna
Melica picta Koch
pub. 1848

Perłówka kolorowa (Melica picta) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny wiechlinowatych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj]

Występuje w Europie, Turcji i Kaukazie[2]. W Polsce gatunek bardzo rzadki, podawany z części południowo-wschodniej[3].

Morfologia[edytuj]

Perłówka kolorowa
Pokrój
Trawa gęstokępkowa.
Łodyga 
Szorstkie źdźbło, okryte u nasady brunatnymi pochwami liściowymi.
Liście 
Pochwy liściowe i blaszki szorstkie. Języczek liściowy jajowato zaokrąglony, długości 2 mm.
Kwiaty 
Zebrane w kłoski do 8 mm długości, te z kolei zebrane w rozpierzchłą wiechę. Plewy czerwonofiołkowe. Plewka dolna drugiego kwiatu gładka, błyszcząca[4].
Owoc 
Ziarniak.

Biologia i ekologia[edytuj]

Bylina, hemikryptofit. Rośnie w lasach liściastych. Kwitnie w maju i czerwcu.

Zagrożenia[edytuj]

Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006)[5] w grupie gatunków rzadkich, potencjalnie zagrożonych (kategoria zagrożenia R). Znajduje się także w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin w kategorii CR (krytycznie zagrożony)[6].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-12-23].
  2. Melica picta na eMonocot [dostęp 2013-12-05].
  3. Adam Zając, Maria Zając (red.): Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ISBN 83-915161-1-3.
  4. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  5. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  6. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.