Philippe Houvion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Philippe Houvion
Data i miejsce urodzenia 5 października 1957
Briey
Wzrost 185 cm
Masa ciała 80 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Uniwersjada
Srebro
Meksyk 1979 skok o tyczce
Brąz
Bukareszt 1981 skok o tyczce
Igrzyska śródziemnomorskie
Złoto
Split 1979 skok o tyczce

Philippe Houvion (ur. 5 października 1957 w Briey[1]) – francuski lekkoatleta, skoczek o tyczce, były rekordzista świata.

Jest synem Maurice'a Houviona, skoczka o tyczce i olimpijczyka, który go również trenował.

Pierwszą dużą imprezą międzynarodową Houviona były halowe mistrzostwa Europy w 1978 w Mediolanie, na których zajął 8. miejsce[2]. Na mistrzostwach Europy w 1978 na otwartym stadionie w Pradze był szósty[3]. Zajął 7. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w 1979 w Wiedniu[4].

W sezonie letnim 1979 Houvion zwyciężył w igrzyskach śródziemnomorskich w Splicie[5], zajął drugie miejsce na uniwersjadzie w Meksyku (za Władysławem Kozakiewiczem)[6], a z wynikiem 5,65 m był liderem światowych tabel (wraz ze swym rodakiem Patrickiem Abada)[7].

17 lipca 1980 w Paryżu Houvion ustanowił rekord świata wynikiem 5,77 m[8]. Na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie zajął 4. miejsce i utracił rekord świata na rzecz Kozakiewicza, który poprawił go o 1 centymetr[1].

Zajął 6. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w 1981 w Grenoble[9]. Na uniwersjadzie rozegranej w tym samym roku w Bukareszcie zdobył brązowy medal[6].

Później Houvion nie odnosił już znaczących międzynarodowych sukcesów. Trzykrotnie jeszcze wystąpił na halowych mistrzostwach Europy. W Göteborgu w 1984 zajął 8. miejsce, w Pireusie w 1985 12. miejsce, a w Madrycie w 1986 6. miejsce[10].

W latach 1979-1980 sześć razy poprawiał rekord Francji w skoku o tyczce, doprowadzając go do wyniku 5,77[11].

Był mistrzem Francji w 1978 i 1979 oraz brązowym medalistą w 1981 i 1985, a w hali był wicemistrzem w latach 1978-1981, 1984 i 1986 oraz brązowym medalistą w 1985[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Philippe Houvion Biography and Olympic Results (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2015-02-15].
  2. Göteborg 2013 Statistics Handbook (ang.). European Athletics. [dostęp 2015-02-15]. s. 472.
  3. Zürich 2014 Statistics Handbook (ang.). European Athletics. [dostęp 2015-02-15]. s. 430.
  4. Göteborg 2013 Statistics Handbook (ang.). European Athletics. [dostęp 2015-02-15]. s. 476.
  5. Mediterranean Games (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2015-02-15].
  6. a b World Student Games (Universiade – Men) (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2015-02-15].
  7. IAAF Moscow 2013 Statistics Handbook (ang.). IAAF. [dostęp 2015-02-15]. s. 657.
  8. IAAF Moscow 2013 Statistics Handbook (ang.). IAAF. [dostęp 2015-02-15]. s. 633.
  9. Göteborg 2013 Statistics Handbook (ang.). European Athletics. [dostęp 2015-02-15]. s. 486.
  10. Göteborg 2013 Statistics Handbook (ang.). European Athletics. [dostęp 2015-02-15]. s. 498, 503 i 508.
  11. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 104.
  12. Gérard Dupuy: Les finalistes des championnats de France - 1970 à 1990 (fr.). cdm.athle.com, 2016-04-29. [dostęp 2016-06-12]. s. 126, 138, 141, 154, 157, 173, 191, 234, 254, 272 i 275.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]