Philippe Houvion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Philippe Houvion
Data i miejsce urodzenia 5 października 1957
Briey
Wzrost 185 cm
Masa ciała 80 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Uniwersjada
Srebro Meksyk 1979 skok o tyczce
Brąz Bukareszt 1981 skok o tyczce
Igrzyska śródziemnomorskie
Złoto Split 1979 skok o tyczce

Philippe Houvion (ur. 5 października 1957 w Briey[1]) – francuski lekkoatleta, skoczek o tyczce, były rekordzista świata.

Jest synem Maurice'a Houviona, skoczka o tyczce i olimpijczyka, który go również trenował.

Pierwszą dużą imprezą międzynarodową Houviona były halowe mistrzostwa Europy w 1978 w Mediolanie, na których zajął 8. miejsce[2]. Na mistrzostwach Europy w 1978 na otwartym stadionie w Pradze był szósty[3]. Zajął 7. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w 1979 w Wiedniu[4].

W sezonie letnim 1979 Houvion zwyciężył w igrzyskach śródziemnomorskich w Splicie[5], zajął drugie miejsce na uniwersjadzie w Meksyku (za Władysławem Kozakiewiczem)[6], a z wynikiem 5,65 m był liderem światowych tabel (wraz ze swym rodakiem Patrickiem Abada)[7].

17 lipca 1980 w Paryżu Houvion ustanowił rekord świata wynikiem 5,77 m[8]. Na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie zajął 4. miejsce i utracił rekord świata na rzecz Kozakiewicza, który poprawił go o 1 centymetr[1].

Zajął 6. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w 1981 w Grenoble[9]. Na uniwersjadzie rozegranej w tym samym roku w Bukareszcie zdobył brązowy medal[6].

Później Houvion nie odnosił już znaczących międzynarodowych sukcesów. Trzykrotnie jeszcze wystąpił na halowych mistrzostwach Europy. W Göteborgu w 1984 zajął 8. miejsce, w Pireusie w 1985 12. miejsce, a w Madrycie w 1986 6. miejsce[10].

W latach 1979-1980 sześć razy poprawiał rekord Francji w skoku o tyczce, doprowadzając go do wyniku 5,77[11].

Był mistrzem Francji w 1978 i 1979 oraz brązowym medalistą w 1981 i 1985, a w hali był wicemistrzem w latach 1978-1981, 1984 i 1986 oraz brązowym medalistą w 1985[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Philippe Houvion Biography and Olympic Results, sports-reference.com [dostęp 2015-02-15] (ang.).
  2. Göteborg 2013 Statistics Handbook, European Athletics, s. 472 [dostęp 2015-02-15] (ang.).
  3. Zürich 2014 Statistics Handbook, European Athletics, s. 430 [dostęp 2015-02-15] (ang.).
  4. Göteborg 2013 Statistics Handbook, European Athletics, s. 476 [dostęp 2015-02-15] (ang.).
  5. Mediterranean Games, GBRAthletics [dostęp 2015-02-15] (ang.).
  6. a b World Student Games (Universiade – Men), GBRAthletics [dostęp 2015-02-15] (ang.).
  7. IAAF Moscow 2013 Statistics Handbook, IAAF, s. 657 [dostęp 2015-02-15] (ang.).
  8. IAAF Moscow 2013 Statistics Handbook, IAAF, s. 633 [dostęp 2015-02-15] (ang.).
  9. Göteborg 2013 Statistics Handbook, European Athletics, s. 486 [dostęp 2015-02-15] (ang.).
  10. Göteborg 2013 Statistics Handbook, European Athletics, 498, 503 i 508 [dostęp 2015-02-15] (ang.).
  11. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 104.
  12. Gérard Dupuy, Les finalistes des championnats de France - 1970 à 1990, cdm.athle.com, 29 kwietnia 2016, 126, 138, 141, 154, 157, 173, 191, 234, 254, 272 i 275 [dostęp 2016-06-12] (fr.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]