Pierre Bovet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pierre Bovet
Ilustracja
Zdjęcie z 1925
Data i miejsce urodzenia 5 czerwca 1878
Grandchamp
Data i miejsce śmierci 2 grudnia 1965
Boudry
Zawód, zajęcie pedagog, psychiatra

Pierre Bovet (ur. 5 czerwca 1878 w Grandchamp, zm. 2 grudnia 1965 w Boudry[1]) – szwajcarski pedagog i psychiatra.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Neuchâtel oraz w Genewie. Doktoryzował się w 1902, a od 1903 do 1912 nauczał filozofii w Neuchâtel. W 1920 został mianowany profesorem nauk pedagogicznych i pedagogiki eksperymentalnej na Wydziale Sztuki Uniwersytetu w Genewie. W 1913 Edouard Claparède mianował go kierownikiem Instytutu Jeana-Jacquesa Rousseau (fr. Institut Jean-Jacques Rousseau) w Genewie[1]. Piastował tę funkcję do 1944[2]. Odegrał też ważną rolę w rozwoju edukacji i był jednym z założycieli Międzynarodowego Biura Oświaty. Został jego dyrektorem w 1925 i piastował to stanowisko do 1929[1].

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Bovet jest postrzegany jako znacząca postać w międzynarodowym ruchu na rzecz reform w edukacji (Liga na rzecz Nowej Edukacji). Poza licznymi artykułami naukowymi opublikował też książki:

  • Instynkt walki (1917),
  • The religious sense and child psychology (1925),
  • La paix par l’école (1927)[2].

Pozostawał pod wpływem psychoanalizy i pojmował wychowanie jako sublimację instynktów, w szczególności zaś instynktu walki[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c International Bureau of Education, Pierre Bovet
  2. a b c Bovet Pierre, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2019-06-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]