Plagi egipskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piąta plaga (mal. William Turner, 1800)
Siódma plaga (mal. John Martin, 1823)

Plagi egipskie (hebr. ‏מכות מצרים‎, Makot Micrajim), plagi biblijne lub dziesięć plag (hebr. ‏עשר המכות‎, Eser Ha-Makot) – dziesięć klęsk sprowadzonych na Egipt przez Boga Jahwe, opisanych w biblijnej Księdze Wyjścia, w rozdziałach 7–12. Miały one skłonić faraona, by zgodził się na opuszczenie jego państwa przez Izraelitów.

Rodzaj i kolejność[edytuj | edytuj kod]

Charakter poszczególnych plag oraz ich następstwo według Biblii:

  1. (Wj 7,14–25) przemiana wód Nilu i całej wody w Egipcie w ludzką krew (דָם „dam”)
  2. (Wj 7,26–8,11) żaby (w innych wersjach przypuszcza się, iż to były gady) (צְּפַרְדֵּעַ „cfardea”)
  3. (Wj 8,12–15) wszy, w niektórych wersjach były komary (כִּנִּים „kinim”)
  4. (Wj 8,16–28) muchy (עָרוֹב „arow”) — pierwsza, która nigdy nie dotknęła Izraelitów mieszkających w Goszen
  5. (Wj 9,1–7) pomór bydła (דֶּבֶר „dewer”)
  6. (Wj 9,8–12) wrzody (שְׁחִין „szchin”)
  7. (Wj 9,13–35) grad (בָּרָד „barad”)
  8. (Wj 10,1–20) szarańcze (אַרְבֶּה „arbe”)
  9. (Wj 10,21–29) ciemność (חוֹשֶך „choszech”)
  10. (Wj 11,1–12,36) śmierć pierworodnego syna faraona dokonana przez Anioła Śmierci w postaci piasecznego dymu (מַכַּת בְּכוֹרוֹת „makat bechorot”)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]