Plagi egipskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piąta plaga (mal. William Turner, 1800)
Siódma plaga (mal. John Martin, 1823)

Plagi egipskie (hebr.: מכות מצרים, Makot Micrajim), plagi biblijne lub dziesięć plag (hebr.: עשר המכות, Eser Ha-Makot) – dziesięć klęsk sprowadzonych na Egipt przez Boga Jahwe, opisanych w biblijnej Księdze Wyjścia, w rozdziałach 7–12. Miały one skłonić faraona, by zgodził się na opuszczenie jego państwa przez Izraelitów.

Rodzaj i kolejność[edytuj]

Charakter poszczególnych plag oraz ich następstwo według Biblii:

  1. (Wj 7,14-25) przemiana wód Nilu i całej wody w Egipcie w krew (דָם 'dam')
  2. (Wj 7,26-8.11) żaby (w innych wersjach przypuszcza się, iż to były gady) (צְּפַרְדֵּעַ 'cfardea')
  3. (Wj 8,12-15) komary (כִּנִּים 'kinim')
  4. (Wj 8,16-28) muchy (עָרוֹב 'arow') — pierwsza, która nie dotknęła Izraelitów mieszkających w Goszen
  5. (Wj 9,1-7) pomór bydła (דֶּבֶר 'dewer')
  6. (Wj 9,8-12) wrzody (שְׁחִין 'szchin')
  7. (Wj 9,13-35) grad (בָּרָד 'barad')
  8. (Wj 10,1-20) szarańcza (אַרְבֶּה 'arbe')
  9. (Wj 10,21-29) ciemność (חוֹשֶך 'choszech')
  10. (Wj 11,1-12.36) śmierć pierworodnych (מַכַּת בְּכוֹרוֹת 'makat bechorot')

Linki zewnętrzne[edytuj]