Podatek katastralny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Podatek katastralny – jeden ze sposobów opodatkowania nieruchomości, w którym wysokość podatku jest uzależniona od wartości katastralnej nieruchomości.

Wady wprowadzenia podatku katastralnego[edytuj | edytuj kod]

Wady podatku katastralnego:

Zalety wprowadzenia podatku katastralnego[edytuj | edytuj kod]

  • Motywacyjna funkcja podatku – lokalne władze otrzymują impuls do inwestycji strukturalnych, gdyż w długim terminie zwiększa to wpływy podatkowe.
  • podatek zniechęca do spekulacyjnego inwestowania w nieruchomości,
  • zachęca do inwestycji w nieruchomości, które zaspakajają potrzeby mieszkaniowe lub gdy nieruchomość, które będą wykorzystywane do prowadzenia dochodowej działalności.
  • podatek zniechęca do kumulowania bogactwa w postaci niewykorzystywanych nieruchomości, pozytywnie wpływa na dystrybucje bogactwa w społeczeństwie, zmniejsza zróżnicowanie dochodów
  • powoduje obniżenie cen nieruchomości i ułatwia zakup biedniejszym osobom. Obniżenie cen uderza tylko we właścicieli, którzy kupują nieruchomości, spekulacyjnie licząc na wzrost ich ceny. Obniżenie cen nieruchomości nie wpływa na właścicieli, którzy korzystają z nieruchomości na własne potrzeby lub w celach prowadzonej działalności, gdyż w przypadku sprzedaży będą mogli również za niższą cenę nabyć nową nieruchomość
  • uzasadniony politycznie i społecznie - państwo konstytucyjnie gwarantuje prawo własności, właściciele droższych nieruchomości płacą proporcjonalnie wyższy podatek za zagwarantowanie prawo
  • zwiększa presję na inwestowane kapitału w przedsięwzięcia gospodarcze podnoszące poziom życia i zaspokajające potrzeby społeczeństwa
  • w przypadku zastąpienia podatku dochodowego podatkiem katastralnym zmniejsza się koszty pracy, zniechęca do ukrywania dochodów w szarej strefie, zachęca do zwiększenia legalnych form zatrudnienia

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]