Podmiot gospodarczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Podmiot gospodarczy – obecnie termin kolokwialny wywodzący się z przepisów prawa wynikających z ustawy o działalności gospodarczej z 1988 roku. Ma za zadanie określać każdego uczestnika działalności gospodarczej, jak m.in. osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą, przedsiębiorstwa państwowe, spółdzielnie oraz spółki osobowe bądź kapitałowe.

Przed drugą wojną światową tę funkcję sprawował termin kupiec, w związku z upaństwowieniem gospodarki po wojnie termin stał się zbędny. Gdy od połowy lat 80. następowały zmiany zaproponowano neutralny termin podmiot gospodarczy, który nie posiadał kapitalistycznych konotacji i był akceptowany przez partię PZPR.

W związku z rozpoczęciem procesu akcesji do Unii Europejskiej w latach 90. nastąpiła konieczność przetłumaczenia polskich ustaw na języki państw UE. Termin podmiot gospodarczy był często nieprzetłumaczalny inaczej niż metodą opisową. Ustawa z dnia 19 listopada 1999 roku zamieniła termin podmiot gospodarczy pojęciem przedsiębiorca.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]