Polerowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polerowanieobróbka wykańczająca, która ma na celu uzyskanie żądanej gładkości/chropowatości i połysku powierzchni przedmiotu polerowanego (z zachowaniem cech geometrii), wykonanego najczęściej z metalu, szkła, tworzyw sztucznych.

Polerowanie dokonywane jest zwykle za pomocą miękkich (filcowych) tarcz i materiałów ściernych (np. past polerskich) lub metodami elektrochemicznymi. Wyróżnia się:

  • polerowanie chemiczne
  • polerowanie elektrolityczne (elektrochemiczne), elektropolerowanie
  • polerowanie hydrodynamiczne (strumieniowe)
  • polerowanie ścierne (ręczne lub mechaniczne)
  • polerowanie ogniowe (palnikami gazowymi)

Polerowanie szkła[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się polerowanie przy pomocy:

  • Filcu (najszybsze, ale najmniej dokładne)
  • Gąbki poliuretanowej, szybkie i bardzo dokładne, ale wymaga precyzyjnych narzędzi.
  • Smoły polerskiej (mieszanina kalafonii, wosku pszczelego oraz gipsu) , bardzo wolne, bardzo dokładne.
  • Tarczy bawełnianej (szybkie i dokładne).
  • Palników gazowych.

Środkiem ściernym przy polerowaniu szkła najczęściej jest tlenek ceru zmieszany z wodą.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]