Polistyren ekstrudowany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polistyren ekstrudowany (XPS, potocznie styrodur) – materiał izolujący ze spienionego polistyrenu o odmiennych od styropianu właściwościach, otrzymany metodą ciągłej ekstruzji płyt (wytłaczanie przez głowicę szczelinową). Jest stosowany m.in. w budownictwie.

Struktura otrzymanego materiału jest jednorodną pianą o komórkach w formie wielościanów o nieregularnych kształtach i rozmiarach, ściśle przylegających do siebie. Brak osłabień pomiędzy poszczególnymi komórkami powoduje większą niż w przypadku styropianu wytrzymałość mechaniczną i podniesienie parametrów izolacyjności termicznej.

Ze względu na jego właściwości, najczęściej stosuje się go do ocieplania:

  • ścian fundamentowych,
  • ścian piwnicznych,
  • ścian w wilgotnych pomieszczeniach,
  • płaskich dachów odwróconych,
  • podłóg, które są posadowione bezpośrednio na gruncie.

Stosowany jest też do wykonywania elementów ozdobnych i reklamowych[1].

Jako że polistyren ekstrudowany odznacza się małą nasiąkliwością, można korzystać z niego poniżej izolacji przeciwwodnej. Materiału tego nie należy natomiast stosować z materiałami, które zawierają rozpuszczalniki jak np. smoła węglowa lub lepik na zimno. Pod wpływem tych substancji rozpuszcza się[2]. W budownictwie styrodr można przyklejać do ścian za pomocą masy asfaltowej lub przeznaczonej do tego celu pianki[3].

Potoczna nazwa „styrodur” jest zarejestrowaną nazwą własną jednego z producentów polistyrenu ekstrudowanego – firmy BASF.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. l, Styrodur, firmamodul.pl [dostęp 2017-09-13].
  2. Polistyren ekstrudowany w ociepleniu budynku: tańszy niż styropian?, Muratordom.pl, 2013 [dostęp 2017-09-13].
  3. Polistyren ekstrudowany czyli styrodur w akcji, budujemysami.pl [dostęp 2020-04-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]