Polski Związek Piłki Nożnej we Francji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Union polonaise de football en France
Rok założenia 1924
Prezes Stefan Domagalski
Sekretarz generalny Stanisław Surma

Polski Związek Piłki Nożnej we Francji (fr. Union polonaise de football en France) – polonijny związek sportowy, działający na terenie Francji w latach 1924-1950.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja związku w 1939 roku.

Związek założono w Lens w 1924 roku[1], ponieważ kluby w których grało więcej niż trzech cudzoziemców nie mogły brać udziału w rozgrywkach francuskiego związku piłki nożnej FFF. Posiadanie obywatelstwa polskiego było natomiast wymogiem członkostwa w klubie PZPN we Francji. Początkowo PZPN zrzeszał 9 klubów, w sześć lat później liczył już 40 klubów. W 1925 roku związek przystąpił do nowo utworzonej Rady Naczelnej Związków i Stowarzyszeń Polskich we Francji. W październiku 1929 roku PZPN we Francji został przyjęty na członka nadzwyczajnego przez Polski Komitet Olimpijski[2]. Związek posiadał również drużynę reprezentacyjną, która rozegrała mecze między innym z Wisłą Kraków, KS Cracovią[3], Pogonią Lwów[4] i Wartą Poznań[5]. O popularności sportu świadczy fakt, że w sezonie 1935 istniały: I liga piłkarska (12 drużyn) oraz klasa A (23 drużyny).

Grały w nich takie drużyny jak:

  • CS Pogoń Auchel
  • Océan Calonne-Ricourt
  • Wicher Houdain
  • Unia Bruay en Artois
  • Olympia Divion
  • Fortuna Haillicourt
  • Wiktorja Barlin
  • Urania Noeux-Les-Mines
  • Wisła Hersin-Coupigny
  • Naprzód Commentry
  • Odra Commentry
  • Fortuna Bethune
  • Rapid Ostricourt
  • Ruch Carvin
  • Gwiazda Lens
  • Polonia Waziers
  • Orion Montceau-Les-Mines

W 1936 część klubów wystąpiła ze związku i została członkiem komunistycznej Fédération sportive et gymnique du travail (FSGT)[6]. W czasie okupacji Francji, polskie kluby nadal prowadziły działalność[7]. PZPN we Francji reaktywowano po wojnie. W 1945 roku związek liczył 4 000 członków, w tym 843 piłkarzy w 27 klubach[8]. 17 listopada 1947 roku zdecydowano się opuścić Centralny Związek Polaków we Francji, uznający zwierzchnictwo polskiego rządu na emigracji[9]. W drugiej połowie lat 40. XX wieku reprezentacja związku rozgrywała mecze w Polsce, między innymi z reprezentacją polskich związków zawodowych i reprezentacjami polskich miast[10]. Na mocy francuskiego dekretu ministerialnego z dnia 24 listopada 1950 roku PZPN we Francji rozwiązano[11]. W 1952 roku większość klubów weszła w skład robotniczego związku FSGT (Fédération sportive et gymnique du travail) lub została rozwiązana. Po zmianie statusów z polskiego klubu na francuski, niektóre drużyny weszły w skład francuskiej federacji piłkarskiej FFF. Największym sukcesem polonijnych klubów we Francji, był występ KS Polonia Montjoie-Youx w Championnat de France Amateur w sezonie 1967/68 (3 poziom rozgrywek)[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]