Reprezentacja Francji w piłce nożnej kobiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Francja (kobiety)
Équipe de France féminine de football
Przydomek Les Bleus (Niebieskie),
Tricolores (Trójkolorowe)
Związek Francuska Federacja Piłki Nożnej
Sponsor techniczny Nike
Trener Corinne Diacre
(od 2017)
Skrót FIFA FRA
Ranking FIFA Steady2.svg 4. (2029 pkt.)[a]
Zawodnicy
Kapitan Amandine Henry
Najwięcej występów Sandrine Soubeyrand (198)
Najwięcej bramek Marinette Pichon (81)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Francja 4:0 Holandia 
(Hazebrouck, Francja; 17.04.1971)
Najwyższe zwycięstwo
 Francja 14:0 Algieria 
(Cesson-Sévigné, Francja; 14.05.1998)

 Francja 14:0 Bułgaria 
(Le Mans, Francja; 28.11.2013)

Najwyższa porażka
 Niemcy 7:0 Francja 
(Bad Kreuznach, Niemcy; 2.09.1992)
Strona internetowa
  1. Stan aktualny na 12 lipca 2019.

Reprezentacja Francji w piłce nożnej kobietzespół piłkarek nożnych, reprezentujący Francję w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodniczki posiadające obywatelstwo francuskie. Za jej funkcjonowanie odpowiedzialny jest Francuski Związek Piłki Nożnej (FFF).

Największymi sukcesami reprezentacji jest IV miejsce na mistrzostwach świata (2011), udział w ćwierćfinale na mistrzostwach Europy (2009, 2013, 2017) oraz IV miejsce w Igrzyskach Olimpijskich (2012).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Francuzki początkowo nie odgrywały większej roli na arenie międzynarodowej. Nie zdołały zakwalifikować się do trzech pierwszych turniejów mistrzostw świata oraz sześciu pierwszych turniejów o tytuł mistrza Europy, aż do 1997 roku. Jednak od początku XXI wieku drużyna konsekwentnie kwalifikuje się do kolejnych mistrzowskich turniejów. W listopadzie 2002 roku po zwycięstwie w barażach nad reprezentacją Anglii po raz pierwszy awansowała na mistrzostwa świata. W turnieju odbywającym się w Stanach Zjednoczonych odniosła po jednym zwycięstwie, remisie oraz porażce zajmując trzecie miejsce w grupie, a dziewiąte w całym turnieju. Od tego momentu Francuzki dwukrotnie awansowały do ćwierćfinału Mistrzostw Europy, zaś w roku 2011 odniosły pierwszy sukces, awansując do najlepszej czwórki turnieju mistrzostw świata. W rezultacie zespół zakwalifikował się do turnieju olimpijskiego, podczas którego zajął czwarte miejsce przegrywając z Kanadyjkami po bramce straconej w doliczonym czasie spotkania. W 2012 i 2014 roku zwycięzca międzynarodowego turnieju towarzyskiego Cyprus Cup.

Obecnym selekcjonerem jest Philippe Bergeroo, który zastąpił Bruno Bini 11 września 2013 roku.

Udział w turniejach międzynarodowych[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Udział w Igrzyskach Olimpijskich
Rok Kwalifikacje Wynik
Stany Zjednoczone 1996 Nie zakwalifikowała się
Australia 2000
Grecja 2004
Chińska Republika Ludowa 2008
Wielka Brytania 2012 Awans IV miejsce
Brazylia 2016 Awans Ćwierćfinał
Japonia 2020

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Udział w Mistrzostwach Świata
Gospodarz / Rok Rezultat M W R* P B+ B-
Chińska Republika Ludowa 1991 Nie zakwalifikowała się
Szwecja 1995
Stany Zjednoczone 1999
Stany Zjednoczone 2003 Faza grupowa 3 1 1 1 2 3
Chińska Republika Ludowa 2007 Nie zakwalifikowała się
Niemcy 2011 Czwarte miejsce 6 2 1 3 10 10
Kanada 2015 Ćwierćfinał 5 3 1 1 10 3
Francja 2019 Ćwierćfinał 5 4 0 1 10 4
Razem 4/8 19 10 3 6 32 20


Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Udział w Mistrzostwach Europy
Rok Kwalifikacje Wynik
1984 Nie zakwalifikowała się
Norwegia 1987
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) 1989
Dania 1991
Włochy 1993
1995
NorwegiaSzwecja 1997 Awans Faza grupowa
Niemcy 2001 Awans Faza grupowa
Anglia 2005 Awans Faza grupowa
Finlandia 2009 Awans Ćwierćfinał
Szwecja 2013 Awans Ćwierćfinał
Holandia 2017 Awans Ćwierćfinał

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]