Porwik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Porwik

Porwik – polski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:

W polu srebrnym orzeł srebrny, pod którym trzy owale złote, z których pierwszy z dwoma słupami czerwonymi, drugi z trzema pasami błękitnymi, trzeci z dwoma skosami czerwonymi. Brak hełmu, korony i klejnotu. Brak labrów.

Juliusz Karol Ostrowski pisze o kulach, nie owalach i podaje rysunek z hełmem, koroną i labrami nieznanej barwy. Przekaz Ostrowskiego jest jednak niepewny, ponieważ opisując herb podaje, że nad tarczą tylko korona, zaś przy rysunku dodaje jeszcze labry i hełm[1]. Wizerunek zgodny z opisanym przytoczył Tadeusz Gajl, za oryginalnym dokumentem nobilitacyjnym, którego treść opublikowała Barbara Trelińska. Trelińska precyzuje jeszcze, że linie na owalach są krzywe, nie proste[2].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany Wojciechowi Mikołajowi d'Escuyer w 1788, potwierdzony 12 listopada 1790[1]. Potwierdzenie przysięgi z 11 listopada 1791[2].

Herbowni[edytuj]

Ponieważ herb pochodził z nobilitacji osobistej, prawo do niego ma tylko jedna rodzina herbownych:

d'Escuyer.

Przypisy

  1. a b Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 278.
  2. a b Barbara Trelińska: Album armorum nobilium Regni Poloniae XV - XVIII saec. Herby nobilitacji i indygenatów XV-XVIII w.. Lublin: 2001, s. 712.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]