Poul Hartling

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Poul Hartling
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 sierpnia 1914
Kopenhaga
Data i miejsce śmierci 30 kwietnia 2000
Kopenhaga
Premier Danii
Okres od 1973
do 1975
Przynależność polityczna Venstre
Poprzednik Anker Jørgensen
Następca Anker Jørgensen
Wysoki komisarz Narodów Zjednoczonych do spraw uchodźców
Okres od 1978
do 1985
Poprzednik Sadruddhin Aga Khan
Następca Jean-Pierre Hocké
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Danebroga (Dania) Komandor Orderu Danebroga (Dania) Wielki Krzyż Orderu Korony (Belgia) Krzyż Wielki Orderu Menelika II (Etiopia) Krzyż Wielki Orderu Zasługi RFN Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Krzyż Wielki Orderu Sokoła Islandzkiego Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wielkiego Księstwa Luksemburga Order of the Yugoslavian Great Star Rib.png

Poul Hartling (ur. 14 sierpnia 1914 w Kopenhadze, zm. 30 kwietnia 2000 tamże) – duński polityk, teolog i dyplomata, parlamentarzysta, lider partii Venstre, w latach 1971–1973 premier Danii, od 1978 do 1985 wysoki komisarz Narodów Zjednoczonych do spraw uchodźców

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn polityka Madsa R. Hartlinga. Ukończył teologię na Uniwersytecie Kopenhaskim. Pracował jako nauczyciel akademicki na tej uczelni, praktykował również jako pastor. Był dyrektorem i później rektorem seminarium założonego przez Natalie Zahle.

Zaangażował się w działalność polityczną w ramach liberalnej partii Venstre. W 1957 został wybrany do Folketingetu, jednak w 1960 utracił mandat poselski. Do duńskiego parlamentu powrócił w 1964. Został wówczas wiceprzewodniczącym frakcji poselskiej, a rok później stanął na czele klubu deputowanych swojej partii. Również w 1965 objął funkcję nowego przewodniczącego Venstre, zastępując Erika Eriksena. Partią kierował do 1977, kiedy to przywództwo w partii objął Henning Christophersen. Wkrótce po wyborze zaproponował współpracę polityczną socjalliberalnemu ugrupowaniu Det Radikale Venstre. Zaowocowała ona koalicją rządzącą powstałą w 1968. W powołanym wówczas rządzie Hilmara Baunsgaarda Poul Hartling objął urząd ministra spraw zagranicznych, który sprawował do 1971.

W wyborach w 1973 liberałowie zajęli 3. miejsce z 22 mandatami. Żadne z ugrupowań nie było w stanie stworzyć większościowej koalicji. Ostatecznie w grudniu 1973 Poul Hartling utworzył monopartyjny mniejszościowy gabinet. Stanowisko premiera zajmował do stycznia 1975. Jego partia w wyborach w tym samym miesiącu zyskała 20 mandatów w Folketingecie, nowy rząd powołał jednak lider socjaldemokratów Anker Jørgensen.

W 1977 opuścił krajową politykę, kiedy to został powołany na nowego wysokiego komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw uchodźców. Stanowisko to zajmował od 1978 do 1985. W 1981 kierowany przez niego urząd UNHCR został nagrodzony Pokojową Nagrodą Nobla.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Poul Hartling (duń.). denstoredanske.dk. [dostęp 2017-07-31].
  • Poul Hartling død (duń.). b.dk, 30 kwietnia 2000. [dostęp 2017-07-31].
  • International Who's Who in Community Service. Ely: International Biographical Centre, 1979, s. 148. (ang.)