Powstanie dungańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konflikty w epoce Qing

Wojna dynastii Qing z dynastią MingI wojna Qingów z DżurdżenamiII wojna Qingów z DżurdżenamiPowstanie Miao 1735–1736Powstanie Miao 1754–1773Powstanie Wang LunaPowstanie Miao 1795-1806Powstanie Białego LotosuPowstanie Ośmiu TrygramówI wojna opiumowaPowstanie NianPowstanie tajpingówII wojna opiumowaPowstanie dungańskieWojna chińsko-francuskaWojna chińsko-japońska (1894–1895)Powstanie bokserów

Powstanie dungańskie, powstanie mniejszości Hui – wojna na tle religijnym w latach 18621877 pomiędzy mniejszością muzułmańską Hui dążącą do utworzenia własnego państwa na terenach chińskich prowincji Shaanxi, Gansu i Ningxia, popieraną przez przywódców powstania tajpingów, a cesarstwem Qing. Po upadku powstania wielu muzułmańskich Dunganów wyemigrowało na tereny ówczesnej rosyjskiej Azji Środkowej, gdzie do tej pory żyje kilkadziesiąt tysięcy ich potomków.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Witold Rodziński: Historia Chin, Ossolineum 1992 ISBN 83-04-03821