Próba Valsalvy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Próba Valsalvy – jedna z metod oceny stanu ucha środkowego polegająca na badaniu drożności trąbki słuchowej. Nazwa manewru pochodzi od Antonia Marii Valsalvy[1]. Próba Valsalvy może służyć do zatrzymania częstoskurczu nadkomorowego[2][3].

Podczas testu badany wydmuchuje powietrze z płuc do nosa przy zamkniętych ustach i uciśniętych skrzydełkach nosa. Szmer powietrza przechodzącego przez trąbkę słuchową jest wysłuchiwany tzw. nasłuchiwaczem.

W stomatologii jest używana, aby sprawdzić czy po ekstrakcji zęba szczęki nie nastąpiło otwarcie zatoki szczękowej. Objawia się to charakterystycznym świstem bądź pojawieniem się bąbelków krwi w zębodole – przy czym tutaj stosuje się małą modyfikację, aby widzieć jamę ustną, tj. próbę wykonuje się przy otwartych ustach. Według najnowszej wiedzy jest to metoda niezalecana z powodu wysokiego ryzyka wystąpienia odmy.

Próba Valsalvy jest również wykorzystywana przez nurków i pasażerów samolotów w celu wyrównania ciśnienia w uchu środkowym.

Przypisy

  1. synd/2316 w bazie Who Named It (ang.)
  2. SH Lim, V Anantharaman, WS Teo, PP Goh i inni. Comparison of treatment of supraventricular tachycardia by Valsalva maneuver and carotid sinus massage.. „Ann Emerg Med”. 31 (1), s. 30-5, Jan 1998. PMID 9437338. 
  3. R Nagappan, S Arora, C Winter. Potential dangers of the Valsalva maneuver and adenosine in paroxysmal supraventricular tachycardia--beware preexcitation.. „Crit Care Resusc”. 4 (2), s. 107-11, Jun 2002. PMID 16573413. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.