Prawo łowieckie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie
Nazwa potoczna Prawo łowieckie
Data wydania 13 października 1995
Miejsce publikacji  Polska, Dz.U. 1995 nr 147 poz. 713
Tekst jednolity Dz.U. 2015 poz. 2168
Data wejścia w życie 17 lutego 1966
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji prawo łowieckie
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz.U. 2014 poz. 228
Wejście w życie ostatniej zmiany 21 kwietnia 2014
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych
Pokot kończący polowanie zbiorowe.

Prawo łowieckie – dział prawa administracyjnego. Obejmuje przepisy regulujące planowe gospodarowanie, tj. hodowlę i ochronę zwierzyny łownej, racjonalne planowanie oraz wprowadzanie zwierzyny łownej do obrotu gospodarczego.

Ustawa Prawo łowieckie[edytuj]

W Polsce prawo łowieckie reguluje ustawa z 13 października 1995 r. Prawo łowieckie, zmieniany później.

Nowelizacje Prawa łowieckiego[edytuj]

Ustawę znowelizowano wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2014 roku[1].

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo łowieckie (Dz.U. 2014 poz. 228)

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]