Prawo łowieckie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie
Nazwa potoczna Prawo łowieckie
Data wydania 13 października 1995
Miejsce publikacji  Polska, Dz.U. z 1995 r. Nr 147, poz. 713
Tekst jednolity Dz.U. z 2017 r. poz. 1295
Data wejścia w życie 17 lutego 1996
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji prawo łowieckie
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz.U. z 2018 r. poz. 50
Wejście w życie ostatniej zmiany 17 stycznia 2018
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych
Pokot kończący polowanie zbiorowe.

Prawo łowieckie – dział prawa administracyjnego. Obejmuje przepisy regulujące planowe gospodarowanie, tj. hodowlę i ochronę zwierzyny łownej, racjonalne planowanie oraz wprowadzanie zwierzyny łownej do obrotu gospodarczego.

Ustawa Prawo łowieckie[edytuj | edytuj kod]

W Polsce prawo łowieckie reguluje ustawa z 13 października 1995 r. Prawo łowieckie, zmieniany później.

Nowelizacje Prawa łowieckiego[edytuj | edytuj kod]

Ustawę znowelizowano wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2018 roku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 14 grudnia 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia zwalczania chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U. z 2018 r. poz. 50)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]