Prawo łowieckie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie
Nazwa potoczna Prawo łowieckie
Data wydania 13 października 1995
Miejsce publikacji  Polska, Dz.U. z 1995 r. nr 147, poz. 713
Tekst jednolity Dz.U. z 2018 r. poz. 2033
Data wejścia w życie 17 lutego 1996
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji prawo łowieckie
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz.U. z 2019 r. poz. 125
Wejście w życie ostatniej zmiany 6 lutego 2019
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych
Pokot kończący polowanie zbiorowe.

Prawo łowieckie – dział prawa administracyjnego. Obejmuje przepisy regulujące planowe gospodarowanie, tj. hodowlę i ochronę zwierzyny łownej, racjonalne planowanie oraz wprowadzanie zwierzyny łownej do obrotu gospodarczego.

Ustawa Prawo łowieckie[edytuj | edytuj kod]

W Polsce prawo łowieckie reguluje ustawa z 13 października 1995 r. Prawo łowieckie[1] nowelizowana wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2018 roku[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. 1995 nr 147 poz. 713
  2. Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz.U. z 2018 r. poz. 650)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]