Prokopiusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Prokopiusz z Cezarei - historyk bizantyjski z czasów Justyniana I.
Prokopiusz
Procopius
Cesarz rzymski
Okres panowania od 28 września 365
do 27 maja 366
Dane biograficzne
Dynastia Dynastia konstantyńska
Data urodzenia 325
Data śmierci 27 maja 366
Moneta
moneta

Prokopiusz, Procopius (ur. 325, zm. 27 maja 366) – przywódca buntu w Konstantynopolu za czasów Walentyniana I, obrany przez tłum (a raczej przekupionych prowokatorów) cesarzem rzymskim. Panował jako uzurpator od 28 września 365 do 27 maja 366 roku. W czasie bitwy pod Nakolią w Frygii, którą wydał Walensowi, został opuszczony przez swoich oficerów i następnie stracony przez prawowitego władcę. Prokopiusz osiągnął sukces dzięki przekupieniu części wyższych oficerów, którym obiecał pokaźne nagrody pieniężne.

Bibliografia[edytuj]

  • Maciej Salamon, Zachód i Wschód imperium rzymskiego wobec uzurpacji Prokopiusza (365-366 r.), "Prace Naukowe Uniwersytetu Śląskiego, Prace Historyczne", 3 (1972), s. 13-24.
  • Maciej Salamon, Rzekoma wojna ludowa w Tracji i Azji Mniejszej w czasie uzurpacji Prokopiusza (365-366 r.)", "Eos", 60(1972), s. 369-379.