Przejdź do zawartości

Prokopiusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Prokopiusz
Procopius
cesarz rzymski (uzurpator)
Okres

od 28 września 365
do 27 maja 366

Dane biograficzne
Data urodzenia

325

Data śmierci

27 maja 366

Przyczyna śmierci

bitwa pod Nakolią

Moneta
moneta

Prokopiusz (łac. Procopius; ur. 325, zm. 27 maja 366) – przywódca buntu w Konstantynopolu za czasów Walentyniana I, obrany przez tłum (a raczej przekupionych prowokatorów) cesarzem rzymskim. Panował jako uzurpator od 28 września 365 do 27 maja 366 roku.

Prokopiusz osiągnął sukces dzięki przekupieniu części wyższych oficerów, którym obiecał pokaźne nagrody pieniężne. W czasie bitwy pod Nakolią we Frygii, którą wydał Walensowi, został opuszczony przez swoich oficerów i następnie stracony przez prawowitego władcę.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Maciej Salamon. Zachód i Wschód imperium rzymskiego wobec uzurpacji Prokopiusza (365–366 r.). „Prace Naukowe Uniwersytetu Śląskiego, Prace Historyczne”. 3, s. 13–24, 1972. OCLC 183334469. 
  • Maciej Salamon. Rzekoma wojna ludowa w Tracji i Azji Mniejszej w czasie uzurpacji Prokopiusza (365–366 r.). „Eos”. 60, s. 369–379, 1972. ISSN 0012-7825.