Walentynian I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Walentynian I
Flavius Valentinianus
Imperator Caesar Flavius Valentinianus Augustus
ilustracja
Cesarz rzymski
Okres panowania od 26 lutego 363
do 17 listopada 375
Dane biograficzne
Dynastia walentyniańska
Data i miejsce urodzenia 321
Cibale
Data i miejsce śmierci 17 listopada 375
Brigetio
Moneta
moneta

Walentynian I, Flavius Valentinianus (ur. 321 w Cibale w Panonii, zm. 17 listopada 375 w Brigetio w Panonii) – cesarz rzymski od 26 lutego 364 roku.

Był następcą Jowiana. Władał zachodnią i wschodnią częścią imperium; rządy we wschodniej części przekazał swojemu bratu – Walensowi. Po kilku latach mianował współcesarzem Gracjana.

Walentynian skoncentrował się na granicy na Renie. Pokonał Franków i Alemanów, następnie przeniósł się do Brytanii, gdzie pokonał Szkotów oraz Piktów. Przedsięwziął również kampanię przeciwko Maurom w północnej Afryce. W 375 przeniósł się do Ilirii, gdzie usiłował stłumić bunt Sarmatów i Kwadów. Zmarł krótko po negocjacjach z tymi drugimi (prawdopodobnie doznał udaru mózgu z wściekłości na oferowane przez nich warunki). Jego ciało odesłano do Konstantynopola. Nowym cesarzem obwołano 4-letniego wówczas syna cesarza Walentyniana II, w którego imieniu rządził osiemnastoletni brat Gracjan.

Poślubił wdowę po cesarzu Magnencjuszu Justinę i miał z nią troje dzieci.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Timothy E. Gregory: A history of Byzantium. Malden [etc.]: Wiley-Blacwell, 2010, s. 83. ISBN 978-1-4051-8471-7.