Przykorwin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj


POL COA Przykorwin.svg

Przykorwin – polski herb szlachecki nadany w Królestwie Polskim.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:

Na tarczy obramowanej złotem ściętej, w polu górnym błękitnym – na sękatym pniu leżącym – kruk z pierścieniem w dziobie, w dolnym czerwonym – głowa zwierzęca ze strzałą żeleźcem do góry prawo-ukośnie w pysku. klejnot: nad hełmem w koronie trzy pióra strusie, błękitne. Labry: błękitne, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany wraz z dziedzicznym szlachectwem Janowi Joachimowskiemu, synowi Jakuba, po roku 1836[1].

Herbowni[edytuj]

Ponieważ herb pochodził z nobilitacji osobistej, prawo do niego ma tylko jedna rodzina herbownych:

Joachimowski

Przypisy

  1. Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 239.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]