Pterocles

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pterocles[1]
Temminck, 1815[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – stepówka dwuwstęgowa (P. bicinctus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd stepówki
Rodzina stepówki
Rodzaj Pterocles
Typ nomenklatoryczny

Tetrao alchata Linnaeus, 1766

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Pteroclesrodzaj ptaka z rodziny stepówek (Pteroclididae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Afryce[15].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 22–39 cm; masa ciała 140–550 g; rozpiętość skrzydeł 48–73 cm[16].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Pterocles: gr. πτερον pteron „skrzydło”; -κλης -klēs „godny uwagi, wspaniały”[17].
  • Attagen: łac. attagen, attagenis „ptak łowny”, od gr. ατταγην attagēn, ατταγηνος attagēnos „frankolin”[18]. Gatunek typowy: Tetrao alchata Linnaeus, 1766.
  • Oenas: gr. οινας oinas, οιναδος oinados „gołąb”[19]. Gatunek typowy: Tetrao alchata Linnaeus, 1766.
  • Ganga: hiszp. nazwa Ganga dla stepówki białobrzuchej. Nazwa zastępcza dla Pterocles Temminck, 1815.
  • Psammoenas: gr. ψαμμος psammos „piasek”; οινας oinas, οιναδος oinados „gołąb”[20]. Gatunek typowy: Psammoenas burnesii Blyth, 1846 (niezidentyfikowany).
  • Pteroclurus: rodzaj Pterocles Temminck, 1815; gr. ουρα oura „ogon”[21]. Gatunek typowy: Tetrao alchata Linnaeus, 1766.
  • Pterygocys: gr. πτερυγωκης pterugōkēs „szybkoskrzydły”, od πτερυξ pterux, πτερυγος pterugos „skrzydło”; ωκυς ōkus „szybki”[22]. Nowa nazwa dla Pteroclurus Bonaparte, 1854 ze względu na puryzm.
  • Eremialector: gr. ερημια erēmia „pustynia”; αλεκτωρ alektōr, αλεκτορος alektoros „drób, ptactwo”[23]. Gatunek typowy: Tetrao orientalis Linnaeus, 1758.
  • Calopterocles: gr. καλος kalos „piękny”; rodzaj Pterocles Temminck, 1815[24]. Gatunek typowy: Tetrao variegatus J.F. Gmelin, 1789 (= Pterocles burchelli W.L. Sclater, 1922).
  • Nyctiperdix: gr. νυκτι- nukti- „nocny-”, od νυξ nux, νυκτος nuktos „noc”; περδιξ perdix, περδικος perdikos „kuropatwa”[25]. Gatunek typowy: Pterocles bicinctus Temminck, 1815.
  • Dilophilus: gr. δειλη deilē „późne popołudnie”; φιλος philos „miłośnik”[26]. Gatunek typowy: Pterocles lichtensteinii Temminck, 1825.
  • Macleanornis: prof. Gordon Lindsay Maclean (1937–2008), południowoafrykański zoolog; gr. ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”[27]. Gatunek typowy: Pterocles lichtensteinii Temminck, 1825.
  • Namapterocles: Namaqualand, Namibia (od Nama lub Namaqua, nazwy rdzennej ludności z plemienia Khoikhoi); rodzaj Pterocles Temminck, 1815[28]. Gatunek typowy: Tetrao namaqua J.F. Gmelin, 1789.
  • Parapterocles: gr. παρα para „blisko”; rodzaj Pterocles Temminck, 1815[29]. Gatunek typowy: Tetrao senegallus Linnaeus, 1771.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[30]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pterocles, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. C.J. Temminck: Histoire naturelle generale des pigeons et des gallinaces. T. 3. Amsterdam: J.C. Sepp & fils, 1815, s. 240. (fr.)
  3. L. Oken. II. Klasse. Vögel. „Isis, oder, Encyclopädische Zeitung von Oken”. 1, s. 1184, 1817 (niem.). 
  4. L.J.P. Vieillot: Analyse d’une nouvelle ornithologie élémentaire. Paris: Deteville, libraire, rue Hautefeuille, 1816. (fr.)
  5. R.-P. Lesson: Manuel d’ornithologie, ou description des genres et des principales espèces d’oiseaux. Paris: Roret, 1828, s. 445. (fr.)
  6. E. Blyth. Drafts for a Fauna Indica. (Comprising the Animals of the Himalaya Mountains, those of the Valley of the Indus, of the Provinces of Assam, Sylhet, Tipperah, Arracan, and of Ceylon, with Occasional Notices of Species from the Neighbouring Countries). „The Journal of the Asiatic Society of Bengal”. 14 (2), s. 486, 1845 (ang.). 
  7. Ch.L. Bonaparte. Conspectus systematis ornithologie. „Annales des Sciences Naturelles, Zoologie”. Quatrième Série. 1, s. 147, 1854 (fr.). 
  8. F. Heine & A. Reichenow: Nomenclator Musei Heineani Ornithologici; Verzeichniss der Vogel-Sammlung des Kgl. Oberamtmanns Ferdinand Heine. Berlin: R. Friedländer & Sohn, 1882–1890, s. 288. (niem.)
  9. W.L. Sclater. Nomenclature and taxonymy of African Birds. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 42, s. 74, 1922 (ang.). 
  10. Roberts 1922 ↓, s. 195.
  11. Roberts 1922 ↓, s. 196.
  12. W.W. Bowen. Remarks on the classification of the Pteroclididae. „American Museum Novitates”. 273, s. 11, 1927 (ang.). 
  13. Wolters 1974 ↓, s. 289.
  14. a b Wolters 1974 ↓, s. 288.
  15. F. Gill & D. Donsker: Turacos, bustards, cuckoos, mesites, sandgrouse (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-08-21].
  16. E. de Juana: Family Pteroclidae (Sandgrouse). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 4: Sandgrouse to Cuckoos. Barcelona: Lynx Edicions, 1997, s. 51–52, 55–57. ISBN 84-87334-22-9. (ang.)
  17. Jobling 2019 ↓, s. Pterocles.
  18. Jobling 2019 ↓, s. Attagen.
  19. Jobling 2019 ↓, s. Oenas.
  20. Jobling 2019 ↓, s. Psammoenas.
  21. Jobling 2019 ↓, s. Pteroclurus.
  22. Jobling 2019 ↓, s. Pterygocys.
  23. Jobling 2019 ↓, s. Eremialector.
  24. Jobling 2019 ↓, s. Calopterocles.
  25. Jobling 2019 ↓, s. Nyctiperdix.
  26. Jobling 2019 ↓, s. Dilophilus.
  27. Jobling 2019 ↓, s. Macleanornis.
  28. Jobling 2019 ↓, s. Namapterocles.
  29. Jobling 2019 ↓, s. Parapterocles.
  30. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Pteroclidae Bonaparte, 1831 - stepówki - Sandgrouse (wersja: 2016-05-22). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-03-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]