Ptolemaida (starożytne miasto)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy Ptolemaidy w Cyrenajce. Zobacz też: starożytna Ptolemaida w Palestynie (Akko), a także Ptolemaida (Grecja).
Ruiny Ptolemaidy

Ptolemaida albo Ptolemais – starożytne miasto położone w Cyrenajce, w północno-wschodniej części Libii, położone w pobliżu wsi Tolmeita.

Historia[edytuj]

Prawdopodobnie na przełomie VII i VI wieku p.n.e. w rejonie Ptolemaidy zaczęli się osiedlać mieszkańcy z założonej wcześniej Barki. W roku 331 p.n.e. miasta pentapolis dobrowolnie poddały się Aleksandrowi Wielkiemu, a po jego śmierci przeszły w ręce dynastii Ptolemeuszy. Na początku I wieku p.n.e. Ptolemaida dostała się pod panowanie Rzymu.

Miasto ucierpiało stosunkowo najmniej podczas trzęsień ziemi, które w roku 262 oraz 365 zniszczyły Cyrenajkę, i w związku z tym do niego przeniesiono większość urzędów i instytucji z Cyreny i innych miast pentapolis. Prawdopodobnie w roku 428 zostało zniszczone przez Wandalów, co pociągnęło za sobą jego wyludnienie. Pewne ożywienie nastąpiło sto lat później za panowania Justyniana Wielkiego, lecz po najazdach Arabów w połowie VII wieku miasto znów popadło w ruinę.

Obecnie na terenie Ptolemaidy znajdują się stanowiska archeologiczne. Wiadomo, że w czasach świetności miasto zajmowało obszar ponad 250 hektarów i otoczone było murami, a poza ich obrębem znajdowały się nekropolie.

Jeszcze przed I wojną światową Włosi i Brytyjczycy prowadzili tam wykopaliska archeologiczne; obecnie jest to miejsce odkryć archeologicznych dokonywanych przez Polaków.

Linki zewnętrzne[edytuj]