Punkt oporu Dąbrówka Wielka
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Tradytor artyleryjski na szczycie wzgórza 304,7. Widok z drogi krajowej od strony Bytomia. | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Typ budynku |
9 schronów bojowych |
Rozpoczęcie budowy |
1933 |
Położenie na mapie Obszaru Warownego Śląsk ![]() | |
![]() |
Punkt oporu Dąbrówka Wielka – najstarszy odcinek Obszaru Warownego „Śląsk” położony na wzgórzu 304,7 przy drodze krajowej nr 94. Największy fragment tej pozycji obronnej znajduje się w granicach Piekar Śląskich – w dzielnicy Dąbrówka Wielka (12 budowli). Mniejszą część zajmują Siemianowice Śląskie oraz Chorzów. Do czasów obecnych zachowało się 17 obiektów:
- 9 schronów bojowych (w tym 2 dwukondygnacyjne)
- 4 budowle pozorne
- 2 schrony przykoszarowe
- 2 schrony bierne
Historia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2c/Dwie_kopuly-dabrowka_wielka.jpg/240px-Dwie_kopuly-dabrowka_wielka.jpg)
Jego budowę rozpoczęto jeszcze w 1933 roku, zaledwie 2 km od ówczesnej granicy z Niemcami. Zadaniem tych umocnień było zabezpieczenie przed atakiem niemieckim z mocno wysuniętego na wschód Bytomia. Fortyfikacje posiadały własne ceglane koszary, w których stacjonowała kompania forteczna „Dąbrówka” złożona z żołnierzy tarnogórskiego pułku piechoty oraz będzińskiego pułku artylerii. W świetle dotychczasowej wiedzy nie ma dowodów na udział tych umocnień w walkach podczas ostatniej wojny. Podobnie jak w całym OWŚ, załoga opuściła swoje pozycje w nocy z 2 na 3 września 1939 roku. Jedynym wojennym epizodem na tym terenie było skryte przedarcie się oddziału Freikorpsu luką między punktem oporu „Dąbrówka Wielka” a grupą bojową „Maciejkowice”. Celem niemieckich dywersantów była kopalnia „Michał” w Michałkowicach. Zajęty zakład został jednak szybko odzyskany przez stronę polską, przez wspomagający byłych powstańców śląskich oddział wojska polskiego.
Dwa obiekty wpisano do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego:
- schron bojowy położony na zachód od ul. Rozwojowej / na południe od ul. ks. Jana Frenzla w Siemianowicach Śląskich, stanowiący element Punktu Oporu „Wzgórze 304,7 - Dąbrówka Wielka” Obszaru Warownego „Śląsk”, zlokalizowany na działce ewidencyjnej nr 1110/9, obr. 32 (nr rej. A/852/2021 z 23 lipca 2021);
- ciężki schron bojowy położony na wschód od ul. Kluczborskiej w Chorzowie, stanowiący element Punktu Oporu „Wzgórze 304,7 - Dąbrówka Wielka” Obszaru Warownego „Śląsk” (nr rej. A/853/2021 z 23 lipca 2021)[1].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ WPIS DO REJESTRU ZABYTKÓW (A/853/2021) (pol.) wkz.katowice.pl [dostęp 2021-08-02]
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Szymon Kucharski, „Wokół Wieży Ciśnień – Grupa Warowna Dąbrówka Wielka”, Taktyka i Strategia – Militarny Magazyn Historyczny, nr 1/2001, Warszawa 2001
- Jerzy Sadowski, „Fortyfikacje Górnego Śląska w przededniu II wojny światowej”, Zeszyty Tarnogórskie nr 18, 1993
- Zdzisław Janeczek, „Od Sancovic do Siemianowic”, Katowice 1993 r.
- Antoni Halor, „Przewodnik Siemianowicki. Wędrówki po mieście i okolicy”, Siemianowice Śląskie 2000