Kopalnia Węgla Kamiennego Michał

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
KWK Michał
Ilustracja
Szyb Krystyn, Park Tradycji, fot. 2013
Data założenia 1881-1883
Data likwidacji 1975 (połączenie z KWK Siemianowice)
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Lokalizacja Siemianowice Śląskie
Położenie na mapie Siemianowic Śląskich
Mapa lokalizacyjna Siemianowic Śląskich
KWK Michał
KWK Michał
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
KWK Michał
KWK Michał
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
KWK Michał
KWK Michał
Ziemia50°19′12″N 19°00′33″E/50,320000 19,009167

Kopalnia Węgla Kamiennego Michał – nieistniejąca kopalnia węgla kamiennego, która znajdowała się w Michałkowicach, od 1951 dzielnicy Siemianowic Śląskich.

Historia[edytuj]

Budowę kopalni rozpoczęto w 1881 r., ale jej eksploatację dopiero w 1883 r. Kopalnia początkowo należała do Rheinbabenów, a w 1892 r. została wykupiona przez księcia Hugona zu Hohenlohe-Oehringen. Od 1905 r. była własnością zakładów Hohenlohe (Hohenlohe Werke).

Kopalnia miała 5 szybów: "Zachodni" (wydobywczy), "Wschodni" (wydobywczy), "Północny I" - zlikwidowany jako pierwszy ok. 1990 r.(wentylacyjny wydechowy i zjazdowy), "Północny II (wentylacyjny wdechowy i zjazdowy) oraz "Krystyn" (szyb materiałowy, wydobywczo-pomocniczy)[1].

Po wybuchu II wojny światowej zakład przejął koncern Hermann Göring. Na terenie kopalni trwały walki między oddziałami Freikorpsu a wojskiem polskim i harcerzami. Polakom udało się odbić kopalnię, ale nie na długo. 8 września 1939 r. rozstrzelano 6 Polaków: Gerarda Drzymałę, Wilhelma Jendrusia, Franciszka Niedworka, Maksymiliana Rolnika, Jana Rudzińskiego i Teodora Szewczyka[2].

Po II wojnie światowej kopalnia weszła w skład Chorzowskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego, a od 1957 r. należała już do Katowickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego. W 1975 r. kopalnię "Michał" włączono do kopalni "Siemianowice".

W latach 90 XX w. kopalnia została zlikwidowana ze względu na zły stan techniczny obiektów i urządzeń oraz kończące się zasoby węgla.

W roku 2000 odbył się konkurs urbanistyczno - architektoniczny SARP na zagospodarowanie terenu dawnej kopalni Michał na funkcje mieszkaniowe i usługowe, który wygrał zespół pod kierunkiem dr inż. arch. Krystiana Stangla. W roku 2007 uchwalono opracowany na podstawie wyników konkursu miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

W roku 2012 na terenie dawnej KWK Michał otwarto Park Tradycji Górnictwa i Hutnictwa. W ramach realizacji parku m.in. wyremontowano wieżę "Krystyn" i odbudowano maszynownię wraz z umiejscowieniem tam parowej maszyny wyciągowej z rejonu "Ficinus" kopalni Siemianowice.

Kalendarium[edytuj]

  • 1883 - W Michałkowicach powstała kopalnia o nazwie "Max" (Maxgrube)
  • 1936 - Zmiana nazwy kopalni "Max" na "Michał".
  • 1939 - Dywersyjny oddział Freikopsu zajął kopalnię i został wyparty po ciężkich walkach przez oddziały wojska polskiego, miejscowych powstańców oraz harcerzy.
  • 8 września 1939 - Freikorpsu rozstrzelał 6 Polaków: Gerarda Drzymałę, Wilhelma Jendrusia, Franciszka Niedworka, Maksymiliana Rolnika, Jana Rudzińskiego, Teodora Szewczyka
  • 1975 – połączenie kopalni "Michał" i kopalni "Siemianowice"
  • 2001 – konkurs architektoniczno - urbanistyczny na koncepcję zagospodarowania terenów dawnej KWK "Michał"
  • 2007 – uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzenengo
  • 2012 – otwarcie I etapu Parku tradycji Górnictwa i Hutnictwa

Bibliografia[edytuj]

  • Jerzy Jaros: Słownik historyczny kopalń węgla na ziemiach polskich. Katowice: Śląski Instytut Naukowy, 1984. ISBN 83-00-00648-6.

Przypisy

  1. Grzegorz Lisiecki: Michałkowice: Powstał projekt Parku Tradycji Górniczo-Hutniczej (pol.). 2008-01-18. [dostęp 28 grudnia 2009].
  2. Śląski Urząd Wojewódzki w Katowicach: Ofiary II Wojny Światowej (pol.). [dostęp 28 grudnia 2009].