Róża damasceńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Róża damasceńska
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj róża
Gatunek róża damasceńska
Nazwa systematyczna
Rosa × damascena Mill.
Synonimy

Rosa calendarum Borkh.

Róża damasceńska (Rosa × damascena Mill.) – jeden z kilku gatunków róż uprawianych w basenie Morza Śródziemnego od czasów starożytnych i rozpowszechniony w ogrodach południowej i zachodniej Europy przez Rzymian. Jest to gatunek pochodzenia mieszańcowego, przy czym dwie wyróżniane grupy odmian mają różnych rodziców. Róże damasceńskie letnie (kwitnące raz w roku) pochodzą od róży francuskiej (R. gallica) i róży fenickiej R. phoenicia, podczas gdy róże damasceńskie jesienne (powtarzające kwitnienie) powstały w wyniku zmieszania róży francuskiej z różą piżmową (R. moschata) i południowoazjatycką Rosa fedtschenkoana. Róża damasceńska występuje wyłącznie w uprawie. Jej walorem są intensywnie pachnące kwiaty. Z odmian 'Versicolor' i 'Tringipetala' wyrabia się olejek różany. Odmiany 'Quatre Saisons', 'Mme Hardy' i 'York & Lancaster' sadzone są jako rośliny ozdobne[2].

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Krzew o wysokości do 1 (2) m. Igiełkowate kolce posiada tylko na pędach kwiatowych. Wytwarza rozłogi.
Liście
Nieparzysto-pierzaste (5-listkowe), o podłużnie-jajowatych listkach, na spodniej stronie owłosionych, lecz bez gruczołków.
Kwiaty
Wzniesione, o różnej barwie, rzadko tylko białe, pełne i pachnące[3].

Zastosowanie[edytuj]

Roślina ozdobna. Uprawiana w ogródkach przydomowych, parkach, na skwerach. Uprawiana także do produkcji wody różanej oraz olejku różanego (służy do tego głównie odmiana 'Tringipetala' z największym zagłębiem upraw w Dolinie Róż w Bułgarii).

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-29].
  2. Kalus-Jurgen Strobel: Róże. Warszawa: Klub dla Ciebie, 2006, s. 18-19. ISBN 978-83-258-0271-4.
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.