Rabsztyn (Pieniny Właściwe)
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Pasmo | |
Wysokość |
691 m n.p.m. |
Położenie na mapie Pienin ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Rabsztyn (691 m) – zakończony turnią szczyt w Pieninach Właściwych[1].
Położony jest w Pieninach Czorsztyńskich, na południowy zachód od ich głównego grzbietu, z którym łączy się grzbietem biegnącym z Macelaka. Charakteryzuje się niewielką minimalną deniwelacją względną oraz niewielką wysokością w porównaniu do okolicznych szczytów. Południowe oraz zachodnie stoki opadają do doliny Limbargowego Potoku przepaścistą, 30-metrowej wysokości ścianą z kolorowych wapieni. Duża część stoków porośnięta jest lasem. Powyżej szczytu Rabsztyna na stoku wznoszącym się do głównego grzbietu znajdują się łąki zwane kolejno: Za Rabsztynem, Roplichta i Suszyna. Tuż obok Rabsztyna, po jego wschodniej stronie znajduje się niższa i mniej skalista Stronia. Na obydwu tych szczytach można spotkać bardzo rzadkie gatunki ptaków: pomurnika i puchacza, które mają tutaj swoje gniazda[2]. Z rzadkich w Polsce gatunków roślin rośnie oset pagórkowy[3].
W XIII i XIV wieku w okolicach Pienin miało miejsce dość liczne osadnictwo niemieckie. Nazwa Rabsztyn pochodzi od staroniemieckiego słowa Rabenstein oznaczającego kruczą skałę. Jeszcze do dzisiaj pobliski potok i niewielką skałkę nazywa się Gawronką[2].
Ze względu na ochronę przez Pieniński Park Narodowy i brak znakowanych szlaków, Rabsztyn nie jest dostępny dla turystów. Od południowej strony jest dobrze widoczny z drogi do Sromowiec Niżnych[1].
W Pieninach istnieje jeszcze drugi i również skalisty Rabsztyn. Znajduje się on w Małych Pieninach[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/15/Pieniny_Czorszty%C5%84skie_a3.jpg/240px-Pieniny_Czorszty%C5%84skie_a3.jpg)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Pieniny polskie i słowackie. Mapa turystyczna 1:25 000, Piwniczna: Agencja Wydawnicza „WiT” s.c., 2008 .
- ↑ a b Józef Nyka, Pieniny, wyd. IX, Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006, ISBN 83-915859-4-8 .
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirek, Czerwona księga Karpat Polskich, Warszawa: Instytut Botaniki PAN, 2008, ISBN 978-83-89648-71-6 .