Raca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Raca – przyrząd pirotechniczny służący oświetleniu terenu (w przeciwieństwie do flary, która pełni głównie funkcję sygnalizacyjną).

Ładunek świecący rac składa się z utleniaczy zmieszanych z opiłkami metali takich jak magnez lub glin; źródłem światła jest reakcja spalania tych ostatnich. Odpalana jest przez lont lub zawleczkę.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]