Obrona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy rodzaju walki. Zobacz też: wieś w woj. wielkopolskim; Obrona potoczna; Obrona (krycie) w koszykówce.

Obrona – zamierzony lub wymuszony rodzaj walki prowadzony po to, aby zapobiec opanowaniu przez wojska przeciwnika terenu i uniemożliwienia mu realizacji zakładanych celów, zadania mu maksymalnych strat, stwarzając w ten sposób warunki do działania zaczepnego.

Cele[edytuj]

Celem działań obronnych jest uniemożliwienie przeciwnikowi opanowania terenu, rozbicie zgrupowań uderzeniowych i załamanie jego natarcia oraz przejęcie inicjatywy.

Do celów szczegółowych zalicza się:

  • utrzymanie określonego terenu,
  • rozbicie przeciwnika, który włamał się w ugrupowanie obronne,
  • zyskanie na czasie,
  • zrównoważenie potencjałów walczących stron poprzez okresową utratę terenu,
  • umożliwienie kolejnym siłom ześrodkowania się i wykonania zwrotu zaczepnego,
  • zmuszenie przeciwnika do przyjęcia walki w niedogodnym dla niego terenie.

Ze względu na sposób rozegrania(zamiar) działań obronnych rozróżnia się:

Struktura obrony[edytuj]

Strukturę obrony stanowi układ wzajemnych relacji elementów składających się na całość obrony. W skład jej wchodzą następujące elementy:

Inne rodzaje obrony[edytuj]

  • obrona cywilnamobilizacja, organizacja i kierowanie ludnością cywilną, prowadzone w celu minimalizacji środkami pasywnymi rezultatów działań przeciwnika przeciwko wszystkim aspektom życia ludności cywilnej.
  • obrona okrężna – obrona bez odsłoniętego skrzydła, obejmująca siły rozwinięte wzdłuż obwodu obszaru obrony
  • obrona pasywna – środki podjęte do zmniejszenia prawdopodobieństwa efektów zniszczeń spowodowanych działaniem przeciwnika
  • obrona doraźna – obrona organizowana zwykle w czasie nawiązania kontaktu z przeciwnikiem lub gdy kontakt taki jest nieunikniony, a czas na jej zorganizowanie jest ograniczony. Charakteryzuje się poprawianiem naturalnych walorów obronnych terenu przez wykorzystanie niszczeń, stanowisk i przeszkód
  • obrona przeciwchemiczna – metody, planowanie i procedury stosowane w celu określenia i realizacji środków obrony przed atakiem z wykorzystaniem broni chemicznej
  • obrona przeciwlotnicza – wszelkie środki zastosowane do wykrycia, zidentyfikowania, przechwycenia lub zniszczenia środków ataku powietrznego
  • obrona przed bronią masowego rażenia – wdrożenie koncepcji, założeń doktrynalnych, procedur oraz wykorzystanie sprzętu w celu obrony przed uderzeniami bronią jądrową, biologiczną, chemiczną i radiacyjną albo zagrożeniami wynikającymi z możliwości powstania skażeń spowodowanych innym zdarzeniem niż uderzenie bronią masowego rażenia
  • obrona radioelektroniczna – dział walki radioelektronicznej obejmujący działania podejmowane w celu zapewnienia skutecznego wykorzystania widma elektromagnetycznego przez siły własne, pozbawiające jednocześnie przeciwnika możliwości wykorzystania energii elektromagnetycznej

Obrona według poglądów B.L. Montgomery’ego[edytuj]

Polskie Ministerstwo Obrony Narodowej - Centralna Komisja Regulaminowa wydało w Wielkiej Brytanii podręcznik "Uwagi o prowadzeniu działań wojennych oraz o dywizji piechoty w boju”. Było to tłumaczenie instrukcji brytyjskiej i miało charakter wytycznych marszałka B.L. Montgomery’ego, dowódcy 21 Grupy Armii. Opisywano w nim m.in. działania obronne.

Każda obrona jest tymczasowa i stanowi wstęp do działań zaczepnych wychodzących z terenu obrony lub skądinąd.[...] musi mieć charakter zaczepny, zarówno celem zmylenia nieprzyjaciela, jak i podtrzymania nastroju własnych wojsk. Silnie zaczepne patrolowanie oraz użycie strzelców wyborowych, połączone z zaczepnym użyciem artylerii wsparcia, moździerzy i karabinów maszynowych umożliwi dowódcy [...] zachowanie inicjatywy oraz utrzymanie nieprzyjaciela na odpowiedniej odległości. Dowódca [...] powinien wykazać tu całą swą pomysłowość, nękając nieprzyjaciela coraz to nowymi "sztuczkami"[1].

Podstawowe zasady obrony[2].

  • Wysunięte oddziały powinny przesłonić ośrodki główne
  • Dowodzenie artylerią powinno być scentralizowane
  • Ośrodki oporu należy przygotować do obrony ze wszystkich stron
  • Trzeba posiadać odwody do natychmiastowych przeciwuderzeń i planowych przeciwnatarć
  • Przeszkody powinny być ubezpieczone przed rozpoznaniem nieprzyjaciela

Przypisy

  1. Uwagi o prowadzeniu działań wojennych .... s. 22.
  2. Uwagi o prowadzeniu działań wojennych .... s. 23.

Bibliografia[edytuj]

  • "Leksykon wiedzy wojskowej"; Wydawnictwo MON. Warszawa 1979
  • Stanisław Koziej: Teoria sztuki wojennej. Warszawa: "Bellona", 1993. ISBN 83-11-08264-2.
  • Uwagi o prowadzeniu działań wojennych oraz o dywizji piechoty w boju. Wielka Brytania: Ministerstwo Obrony Narodowej Centralna Komisja Regulaminowa, 1945.