Radamantys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Radamantys
mityczny król mniejszych wysp Archipelagu Egejskiego
Dane biograficzne
Ojciec Zeus
Matka Europa
Rodzeństwo Minos,
Sarpedon

Radamantys (gr. Ῥαδάμανθος Rhadámanthos, gr. Ῥαδάμανθυς Rhadámanthys, łac. Rhadamanthus) – w mitologii greckiej król mniejszych wysp Archipelagu Egejskiego, sędzia zmarłych w Hadesie, heros[1].

Uchodził za syna boga Zeusa i tyryjskiej królewny, Europy[1][2][3][4]. Był bratem Minosa i Sarpedona[1][2]. Został zaadoptowany, wraz z braćmi, przez króla Krety – Asteriona[1][2]. Obawiając się brata, Minosa, opuścił rodzinną Kretę i udał się do Beocji, gdzie ożenił się z Alkmeną, matką Heraklesa[2][5].

Za swoją prawość charakteru, mądrość i sprawiedliwość stał się jednym z trzech sędziów w Hadesie, razem z Minosem i Ajakosem (Eak)[1][2][4].

Imieniem herosa nazwano jedną z planetoid – (38083) Rhadamanthus oraz rodzaj roślin z rodziny szparagowatych – Rhadamanthus.


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 310. ISBN 83-04-04673-3.
  2. a b c d e Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 395. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
  3. Bohaterowie. W: Jan Parandowski: Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1989, s. 157. ISBN 83-210-0677-9.
  4. a b Starsi bogowie. W: Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 206-207. ISBN 83-7391-077-8.
  5. Pierre Grimal, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Jerzy Łanowski (red.), Maria Bronarska (tłum.), Wrocław [etc.]: Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wydawnictwo, 2008, s. 23, ISBN 978-83-04-04673-3, OCLC 297685612.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Aaron J. Atsma: Judges of the dead (ang.). theoi.com. [dostęp 2010-09-27].
  2. Rhadamanthys (ang.). mythindex.com. [dostęp 2010-09-27].
  3. Władysław Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury. Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003, s. 1063. ISBN 83-7399-022-4.
  4. Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 633. ISBN 83-01-03529-3.
  5. Carlos Parada: Rhadamanthys (ang.). maicar.com. [dostęp 2010-09-27].
  6. Oskar Seyffert: Dictionary of Classical Antiquities, 1894, s. 541: Rhadamanthus (ang.). ancientlibrary.com. [dostęp 2011-01-08].
  7. William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Rhadamanthus (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-14].
  8. Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Rhadamanthus (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-14].
  9. pod red. Lidii Winniczuk: Mały słownik kultury antycznej: Grecja, Rzym. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1962.