Zygmunt Kubiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zygmunt Kubiak
Ilustracja
Zygmunt Kubiak z Bronisławem Geremkiem, Warszawa, 18 listopada 2002
Data i miejsce urodzenia 30 kwietnia 1929
Warszawa
Data i miejsce śmierci 19 marca 2004
Warszawa
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Zygmunt Kubiak (ur. 30 kwietnia 1929 w Warszawie, zm. 19 marca 2004 tamże[1]) − polski pisarz, eseista, tłumacz, propagator kultury antycznej, wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego, laureat Nagrody Kościelskich za 1963 rok.

Życiorys[edytuj]

Urodził się i dzieciństwo spędził w Warszawie na Grochowie. Absolwent VI Miejskiego Gimnazjum i Liceum im. Powstańców Warszawy w Warszawie. Stopień doktora uzyskał w 1994 roku na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego na podstawie rozprawy pt. Studia nad twórczością Klemensa Janickiego i Jana Kochanowskiego[2].

Autor Mitologii Greków i Rzymian (1997, finał Nagrody Literackiej Nike 1998); Brewiarza Europejczyka (1998), Literatury Greków i Rzymian (1999), Dziejów Greków i Rzymian (2003); przełożył m.in. Eneidę. W 1978 r. opublikował w Instytucie Wyd. „Pax” przekład Wyznań Augustyna z Hippony. W kolejnych latach kilkakrotnie wznawiany w tym wydawnictwie, następnie, od 1994 r. w „Znaku”. Ostatnie dzieła, które miał w planach, to przekład Nowego Testamentu i książka o Janie Kochanowskim.

Autor przekładów wierszy greckiego poety Konstandinosa Kawafisa. Pracy nad przekładem wszystkich 253 wierszy Kawafisa poświęcił ponad 30 lat. Wydał także antologie Muza grecka (1960), Muza rzymska (1963) z własnymi przekładami literatury antyku oraz Antologię poezji nowogreckiej (1970). Poza tym tłumaczył z języka angielskiego: Poezje wybrane Williama Blake'a (1991) oraz antologia Twarde dno snu. Tradycja romantyczna w poezji języka angielskiego. Przełożył Tragedię hiszpańską Thomasa Kyda (w antologii Dramat elżbietański[3]).

W 1997 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4][5]. W 2000 roku otrzymał nagrodę literacką im. Władysława Reymonta[6]. Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Życie prywatne[edytuj]

Mąż Hanny Kubiak, ojciec Moniki Kubiak i brat poety Tadeusza Kubiaka.

Twórczość[edytuj]

  • Półmrok ludzkiego świata, Znak 1963, wyd. II, 2001
  • Wędrówki po stuleciach, Znak 1969
  • Szkoła stylu. Eseje o tradycji poezji europejskiej, PIW 1972
  • Słowo o znaczeniu pracy edytorskiej, PIW 1980
  • Jak w zwierciadle, ATK 1985
  • Przestrzeń dzieł wiecznych. Eseje o tradycji kultury śródziemnomorskiej, Znak 1993
  • Kawafis Aleksandryjczyk, Tenten 1995
  • Mitologia Greków i Rzymian, Świat Książki 1997, Znak 2013
  • Brewiarz Europejczyka, Więź 1998
  • Literatura Greków i Rzymian, Świat Książki 1999, Znak 2013
  • Uśmiech Kore, Więź 2000
  • Nowy brewiarz Europejczyka, Więź 2001
  • Dzieje Greków i Rzymian. Piękno i gorycz Europy, Świat Książki 2003, Znak 2014

Rozmowy[edytuj]

  • Ziemowit Skibiński, Zwierciadło śródziemnomorskie. Rozmowy z Zygmuntem Kubiakiem, Tygiel Kultury 2002
  • Klasyczne miary i świat współczesny. Z Zygmuntem Kubiakiem rozmawia Paweł Czapczyk, Więź 2009

Opracowania[edytuj]

  • Paweł Czapczyk, Portret humanisty. Zygmunt Kubiak w kręgu eseistyki, mitologii i krytyki kultury, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2011.

Przypisy

  1. Jan Krzysztof Wasilewski: Zygmunt Kubiak (1929–2004). KUL – Biblioteka Uniwersytecka. [dostęp 2014-09-11].
  2. Zygmunt Kubiak w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  3. Dramat elżbietański. Tom I. Wyboru dokonała Irena Lasoniowa. Przedmową opatrzyła Anna Staniewska, Warszawa 1989.
  4. M.P. z 1997 r. Nr 16, poz. 151
  5. M.P. z 1997 r. Nr 33, poz. 315
  6. Związek Rzemiosła Polskiego: Laureaci Nagrody Literackiej im. Władysława Reymonta w latach 1994 – 2009. [dostęp 2014-09-11].