Zygmunt Kubiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zygmunt Kubiak
Ilustracja
Zygmunt Kubiak z Bronisławem Geremkiem, Warszawa, 18 listopada 2002
Data i miejsce urodzenia 30 kwietnia 1929
Warszawa
Data i miejsce śmierci 19 marca 2004
Warszawa
Zawód pisarz, tłumacz, nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Zygmunt Kubiak (ur. 30 kwietnia 1929 w Warszawie, zm. 19 marca 2004 tamże[1]) − polski pisarz, eseista, tłumacz, propagator kultury antycznej, wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego, laureat Nagrody Kościelskich za 1963 rok.

Życiorys[edytuj]

Urodził się i dzieciństwo spędził w Warszawie na Grochowie. Absolwent VI Miejskiego Gimnazjum i Liceum im. Powstańców Warszawy w Warszawie. Stopień doktora uzyskał w 1994 roku na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, na podstawie rozprawy pt. Studia nad twórczością Klemensa Janickiego i Jana Kochanowskiego[2].

Autor Mitologii Greków i Rzymian (1997, finał Nagrody Literackiej Nike 1998); Brewiarza Europejczyka (1998), Literatury Greków i Rzymian (1999), Dziejów Greków i Rzymian (2003); przełożył m.in. Eneidę. W 1978 r. opublikował w Instytucie Wyd. „Pax” przekład Wyznań Augustyna z Hippony. W kolejnych latach kilkakrotnie wznawiany w tym wydawnictwie, następnie, od 1994 r. w „Znaku”. Ostatnie dzieła, które miał w planach, to książka o Janie Kochanowskim oraz przekład Nowego Testamentu (ukazała się jedynie Ewangelia według św. Łukasza, Świat Książki 2004).

Autor przekładów wierszy greckiego poety Konstandinosa Kawafisa. Pracy nad przekładem wszystkich 253 wierszy Kawafisa poświęcił ponad 30 lat. Wydał także antologie Muza grecka (1960), Muza rzymska (1963) z własnymi przekładami literatury antyku oraz Antologię poezji nowogreckiej (1970). Poza tym tłumaczył z języka angielskiego: Poezje wybrane Williama Blake'a (1991) oraz antologia Twarde dno snu. Tradycja romantyczna w poezji języka angielskiego. Przełożył Tragedię hiszpańską Thomasa Kyda (w antologii Dramat elżbietański[3]).

W 1997 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4][5]. W 2000 roku otrzymał nagrodę literacką im. Władysława Reymonta[6]. Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Życie prywatne[edytuj]

Mąż Hanny Kubiak, ojciec Moniki Kubiak i brat poety Tadeusza Kubiaka.

Twórczość[edytuj]

  • Półmrok ludzkiego świata, Znak 1963, wyd. II, 2001
  • Wędrówki po stuleciach, Znak 1969
  • Szkoła stylu. Eseje o tradycji poezji europejskiej, PIW 1972
  • Słowo o znaczeniu pracy edytorskiej, PIW 1980
  • Jak w zwierciadle, ATK 1985
  • Przestrzeń dzieł wiecznych. Eseje o tradycji kultury śródziemnomorskiej, Znak 1993
  • Kawafis Aleksandryjczyk, Tenten 1995
  • Mitologia Greków i Rzymian, Świat Książki 1997, Znak 2013
  • Brewiarz Europejczyka, Więź 1998
  • Literatura Greków i Rzymian, Świat Książki 1999, Znak 2013
  • Uśmiech Kore, Więź 2000
  • Nowy brewiarz Europejczyka, Więź 2001
  • Dzieje Greków i Rzymian. Piękno i gorycz Europy, Świat Książki 2003, Znak 2014

Rozmowy[edytuj]

  • Ziemowit Skibiński, Zwierciadło śródziemnomorskie. Rozmowy z Zygmuntem Kubiakiem, Tygiel Kultury 2002
  • Klasyczne miary i świat współczesny. Z Zygmuntem Kubiakiem rozmawia Paweł Czapczyk, Więź 2009

Opracowania[edytuj]

  • Paweł Czapczyk, Portret humanisty. Zygmunt Kubiak w kręgu eseistyki, mitologii i krytyki kultury, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2011.

Przypisy

  1. Jan Krzysztof Wasilewski: Zygmunt Kubiak (1929–2004). KUL – Biblioteka Uniwersytecka. [dostęp 2014-09-11].
  2. Zygmunt Kubiak w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  3. Dramat elżbietański. Tom I. Wyboru dokonała Irena Lasoniowa. Przedmową opatrzyła Anna Staniewska, Warszawa 1989.
  4. M.P. z 1997 r. Nr 16, poz. 151
  5. M.P. z 1997 r. Nr 33, poz. 315
  6. Związek Rzemiosła Polskiego: Laureaci Nagrody Literackiej im. Władysława Reymonta w latach 1994 – 2009. [dostęp 2014-09-11].