Rejestr gwizdkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rejestr gwizdkowy – głos ludzki osiągający brzmienie najwyższych dźwięków skali dźwiękowej.

Rejestr gwizdkowy rozpoczyna się po osiągnięciu przez śpiewaka dźwięku c3 (1046,5 Hz[1]), tzw. wysokiego c.

Rejestr gwizdkowy osiąga się dzięki kontrolowanemu przez śpiewaka napięciu strun głosowych[2]. Struny w tym ustawieniu nie drgają na całej swej długości a drgająca ich część wibruje ze wzmożoną częstotliwością. Takie ustawienie strun pozwala uzyskać dźwięk powyżej brzmienia falsetu (powyżej wysokiego c), ale również ponad sopran koloraturowy. Osiągnięcie przez śpiewaka najwyższych dźwięków z rejestru gwizdkowego nie pozwala na koloraturową artykulację głosem, a jedynie na podtrzymanie wibracji. Próby artykulacji typowej dla sopranu koloraturowego mogą doprowadzić do uszkodzenia aparatu głosowego człowieka[2].

Brzmienie ludzkiego rejestru gwizdkowego przypomina brzmienie flażoletu. Posługuje się nim mała grupa wokalistów.

Niektórzy wokaliści osiągający najwyższe tony rejestru gwizdkowego[edytuj]

Kobiety[edytuj]

Mężczyźni[edytuj]

  • Maciej Borowicz[4] (pseudonim artystyczny: Matthew Clarck)[5]
  • Adam Lopez[2] – jedyny mężczyzna, który osiągnął dźwięk cis5, równy półtonowi leżącemu powyżej najwyższego dźwięku fortepianu 88-klawiszowego[6], (odpowiadający częstotliwości 4435 Hz[1]). Jest to rekord z 2005 r., ostatni uznany przez Księgę Rekordów Guinessa. Ten sam śpiewak podczas audycji telewizji australijskiej osiągnął dis5 (4978 Hz[1]), czyli trzy półtony powyżej zakresu dźwięków dostępnych na fortepianie 88-klawiszowym.
  • Nicola Sedda[7]
  • Eric Martin z zespołu Mr. Big[8]
  • Prince[9]

Rejestr gwizdkowy u dzieci[edytuj]

Niemowlęta i małe dzieci obojga płci potrafią wydobyć dźwięki o częstotliwości z zakresu rejestru gwizdkowego w sposób niezamierzony. U dzieci głos ten mieści się w zakresach od wysokiego c sopranu do g4 (ok. 3136.0 Hz[1]). Obserwowano dzieci osiągające pisk, którego częstotliwość wykraczała poza dźwięki dostępne na fortepianie koncertowym, 97-klawiszowym. Laryngolodzy zalecają, aby zniechęcać dzieci do wydobywania takich dźwięków. Przy częstej artykulacji przez dzieci pisków z zakresu rejestru gwizdkowego może dojść do uszkodzenia strun głosowych i zaburzeń artykułowania mowy[10].

Przypisy

  1. a b c d Michał Kaszczyszyn: Muzyczne dźwięki i odpowiadające im częstotliwości. michalkaszczyszyn.com. [dostęp 2013-10-07].
  2. a b c d e f g h i Understanding The Whistle Register, reportaż dostępny na YouTube, numer indeksu: qJMDb5xSzPw
  3. Rozmowa z Beatą Kozidrak w programie Dzień Dobry TVN, Beata Kozidrak Vocal Range C3 - Eb7 , reportaż dostępny na YouTube, numer indeksu : cv4pQxnQ1G8
  4. Whistle register by male, reportaż dostępny na YouTube, numer indeksu: p0x76i7gj6Y
  5. Blog Macieja Borowicza
  6. Notacja dźwięków fortepianu 88-klawiszowego (niem.)
  7. Studyjne próby głosu Nicola Sedda, nagranie dostępne na YouTube, numer indeksu: 5KUhGQuOr3o
  8. Skala głosu Erica Martina z zaznaczeniem dźwięków śpiewanych rejestrem gwizdkowym.
  9. Vocal Range Prince Vocal Range (ang.).
  10. James C. McKinney: The Diagnosis and Correction of Vocal Faults: A Manual for Teachers of Singing and for Choir Directors. books.google.com, Genevox Music Group (ang.), ISBN 978-1-56593-940-0. [dostęp 2013-10-07].