Falset

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Falset (Hiszpania).

Falset – (z wł. falsetto) fistuła – zwyczajowo mianem falsetu określa się rodzaj wysokiego głosu męskiego o groteskowym brzmieniu. Faktycznie oznacza jednak śpiew na niedomkniętych strunach głosowych zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet. Realizowany jest poprzez silne, nienaturalne napięcie strun głosowych[1], przez co drgają w krótszej niż odpowiednia dla danego dźwięku długości, powodując wydobycie dźwięku o niewielkiej dynamice oraz charakterystycznej nosowej barwie. Nazwa pochodzi od włoskiego falso – "fałszywe".

Falset spotykany jest w muzyce operowej oraz w folklorze muzycznym (na przykład jodłowanie[1] w Szwajcarii i Tyrolu). Męski falset często mylony jest z kontratenorem, który posiada naturalne, zbliżone do kobiecego głosu brzmienie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Falset (pol.). Encyklopedia PWN. [dostęp 2018-10-23].