Rejon leninowski (Jekaterynburg)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rejon leninowski
Ленинский район
Rejon miasta Jekaterynburga
ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Rosja
Obwód  swierdłowski
Miasto Jekaterynburg
W granicach Jekaterynburga 1934
Powierzchnia 34,3 km²
Populacja (2012)
• liczba ludności

170 103
Strefa numeracyjna +7 343
Położenie na mapie Jekaterynburga
Położenie na mapie
Strona internetowa
Portal Rosja

Rejon leninowski w Jekaterynburgu (ros: Ленинский район) – jeden z rejonów rosyjskiego miasta Jekaterynburg.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rejon leninowski położony jest w centrum miasta, zajmuje powierzchnię 34,3 kilometrów kwadratowych i w 2012 liczył on 170 103 mieszkańców[1]. Został utworzony w 1934 roku przez sowiecką władzę miasta[2]. Nazwany na cześć bolszewickiego przywódcy Włodzimierza Lenina[3]. W 1935 roku otwarto tu teatr marionetek, a rok później galerię sztuki ludowej[2]. W 1937 roku zlokalizowano na terenie dzielnicy Uralskie Muzeum Geologiczne[2]. W czasie II wojny światowej na front wyruszyło 28 550 mieszkańców jekaterynburskiego rejonu leninowskiego, w tym 1500 kobiet, a 10 jego mieszkańców zostało nagrodzonych tytułem Bohatera Związku Radzieckiego[2]. W czasie wojny w dzielnicy zlokalizowano kilka zakładów przemysłowych mających wspierać sowiecki wysiłek wojenny, a także fabryk ewakuowanych z zachodu[2]. Fabryka Katiusza produkująca odzież dostarczyła Armii Czerwonej 36 600 ubrań, a zarząd i robotnicy fabryki otrzymali telegram od Józefa Stalina z podziękowaniami za ich wkład w wojnę[2]. Mieszkańcy rejonu wspierali także krwiodawstwo wysyłając do szpitali i punktów medycznych 80 ton krwi, za co rejonowa stacja poboru krwi została odznaczona Orderem Czerwonej Gwiazdy[2]. 17 października 1943 roku otwarto w dzielnicy pierwszą linię trolejbusową[2]. Po wojnie dzielnica nadal rozwijała się dynamicznie, lokalizowano w tym miejscu mniejsze zakłady przemysłowe oraz wytwórcze[3]. W 1972 roku otwarto pierwszy supermarket na terenie leninowskiego rejonu[2]. W 1994 roku otwarto na tym terenie Szpital Dziecięcy w Jekaterynburgu, a po rozpadzie Związku Radzieckiego inwestowano głównie w budownictwo mieszkaniowe[3]. Po roku 2000 w dzielnicy zaczęły powstawać duże centra handlowe oraz supermarkety[3].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rejon leninowski jest dzielnicą skupiającą siedziby administracji miejskiej, a także znajdują się tu placówki kulturalne, edukacyjne oraz sportowe[2]. Ważną rolę pełni też zabudowa mieszkaniowa. Liczba mieszkańców żyjących w rejonie cały czas rośnie, w 1989 roku żyło tu 177 056 ludzi[4], w 2002 roku 152 970[5], w 2007 roku 156 200[2], w 2010 roku 159 975 i 160 702, a w 2012 roku liczba ta wyniosła 170 103[1]. 430 hektarów ogółu powierzchni dzielnicy zajmują tereny zielone w tym ogrody, skwery i parki[2]. Znajduje się tu kilka zakładów przemysłowych, produkujących m.in. części maszyn, a także zajmujących się obróbką kamieni szlachetnych[2]. Swą siedzibę ma tu oddział Centralnego Banku Rosji odpowiedzialny za obwód swierdłowski[2]. Znajduje się tu także 228 ośrodków sportowych, 22 instytutów edukacyjnych oraz 39 oddziałów przedszkolnych, a także działa tu 26 klubów młodzieżowych, szkoła sportowa, 3 muzea, 10 bibliotek oraz Jekaterynburski Cyrk[2]. Znajduje się tu także tzw. Jekaterynburski Arbat, duża strefa spacerowa przeznaczona tylko do użytku pieszych[6]. Na terenie rejonu położona jest także cerkiew św. Serafina z Sarowa.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Dzielnica znajduje się w strukturze nowosybirskich sieci tramwajowej oraz autobusowej. Na obszarze leninowskiego rejonu znajdują się dwie stacje Jekaterynburskiego Metra.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Domnedv.ru: Административное деление Екатеринбурга и органы власти (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  2. a b c d e f g h i j k l m n o Len.ekburg.ru: Район в цифрах и фактах (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  3. a b c d Rieltkazna.ru: Ленинский район (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  4. Demoscope.ru: Всесоюзная перепись населения 1989 г. (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  5. Demoscope.ru: Всероссийская перепись населения 2002 г. (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  6. Suvenirograd.ru: Карта города Екатеринбурга (ros.). [dostęp 2012-08-08].