Reluktancja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Reluktancja (rezystancja magnetyczna, opór magnetyczny) obwodu magnetycznego. Jest pojęciem analogicznym do rezystancji (oporu elektrycznego), ale zamiast rozpraszać energię magazynuje ją. Reluktancja jest skalarem. Całkowita reluktancja jest stosunkiem siły magnetomotorycznej w pasywnym obwodzie magnetycznym do całkowitego strumienia magnetycznego w tym obwodzie. Jednostką reluktancji w układzie SI jest henr−1. Z definicjii może być wyrażona:

gdzie:

- jest reluktancją wyrażoną w amperozwojach na weber (jest to jednostka równoważna zwojowi na henr)

- jest siłą magnetomotoryczną wyrażaną w amperozwojach

- strumień magnetomotoryczny wyrażony w weberach

Strumień magnetyczny zawsze tworzy zamkniętą pętlę w sposób opisany równaniami Maxwella, ale kształt pętli zależy od reluktancji materiałów. Strumień jest skoncentrowany wokół ścieżek o najmniejszej reluktancji. Reluktancja jednorodnego obwodu magnetycznego można obliczyć wzorami:

lub

gdzie:

l jest długością obwodu w metrach
jest przenikalnością magnetyczną próżni równą henra na metr
jest względną przenikalnością magnetyczną materiału (bezwymiarowa)
jest przenikalnością magnetyczną materiału ()
A jest przekrojem poprzecznym obwodu w metrach kwadratowych.

Odwrotnością reluktacji jest permeancja

Jednostką permeancji w układzie SI jest henr (tak samo jak indukcyjności, ale oba pojęcia są od siebie różne).