Skalar (fizyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wielkości fizycznej. Zobacz też: inne znaczenia.

Wielkość skalarna, skalar – pojęcie używane w fizyce oznaczające wielkość fizyczną posiadającą charakter skalarny. Jest to wielkość, do której określenia wystarczy jedna liczba rzeczywista wraz z wymiarem wielkości fizycznej (mogą być też bezwymiarowe), np. długość, pole powierzchni, objętość, temperatura, gęstość, potencjał pola elektrostatycznego lub grawitacyjnego, praca. Skalar jest tensorem rzędu zerowego. Skalarami nie są np. wielkości wymagające określenia w układzie współrzędnych.

Pseudoskalar[edytuj | edytuj kod]

Na wzór podziału wektor, pseudowektor wyróżnia się skalary od pseudoskalarów. Skalary przy obrotach, przesunięciach i odbiciach nie zmieniają wartości, natomiast pseudoskalary mogą zmieniać wartość przy odbiciach. Przykładem pseudoskalara jest strumień pola magnetycznego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]