Strumień indukcji magnetycznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Strumień indukcji magnetycznej, strumień pola magnetycznego, strumień magnetycznystrumień pola dla indukcji magnetycznej.

Strumień przepływający przez powierzchnię S jest zdefiniowany jako iloczyn skalarny wektora indukcji magnetycznej i wektora powierzchni S.

Indukcja.svg

Dla powierzchni płaskiej i jednorodnego pola magnetycznego wzór na strumień ma postać:

gdzie to wektor indukcji magnetycznej, to wektor powierzchni S, natomiast jest kątem między wektorami i .

Dla dowolnej powierzchni:

gdzie jest wektorem nieskończenie małego fragmentu dS powierzchni S.

Jednostką strumienia indukcji magnetycznej jest weber (Wb).

Strumień indukcji magnetycznej przyjmuje wartość maksymalną, gdy wektor indukcji magnetycznej jest prostopadły do powierzchni, a najmniejszą (równą 0), gdy jest do niej równoległy.

Strumień pola magnetycznego przechodzący przez powierzchnię zamkniętą jest równy zero. Wynika to z faktu, że nie istnieją źródła pola magnetycznego w postaci pojedynczych biegunów magnetycznych (monopoli magnetycznych).

Zobacz też[edytuj]