Strumień indukcji magnetycznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Strumień indukcji magnetycznej, strumień pola magnetycznego, strumień magnetycznystrumień pola dla indukcji magnetycznej.

Strumień przepływający przez powierzchnię jest zdefiniowany jako iloczyn skalarny wektora indukcji magnetycznej i wektora powierzchni

Indukcja.svg

Dla powierzchni płaskiej i jednorodnego pola magnetycznego wzór na strumień ma postać:

gdzie:

– wektor indukcji magnetycznej,
wektor powierzchni
– kąt między wektorami i

Dla dowolnej powierzchni:

gdzie jest wektorem nieskończenie małego fragmentu powierzchni

Jednostką strumienia indukcji magnetycznej jest weber (Wb).

Strumień indukcji magnetycznej przyjmuje wartość maksymalną, gdy wektor indukcji magnetycznej jest prostopadły do powierzchni, a najmniejszą (równą 0), gdy jest do niej równoległy.

Strumień pola magnetycznego przechodzący przez powierzchnię zamkniętą jest równy zero. Wynika to z faktu, że nie istnieją źródła pola magnetycznego w postaci pojedynczych biegunów magnetycznych (monopoli magnetycznych).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]