Remik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przykład wykładki: (A-2-3): 6 pkt., (8-8-8): 24 pkt., czysty (7-8-9-10): 34 pkt.; w sumie 64 pkt.

Remik (remi, remibrydż, żolik) – gra karciana, w której może uczestniczyć praktycznie dowolna liczba uczestników. Stosownie do tej liczby należy (według uznania) rozgrywać grę odpowiednią liczbą talii: W przypadku 2 graczy do gry wystarczy 1 talia, dla 3-4 graczy dwie talie, a dla 5 graczy lub więcej - co najmniej trzy talie. W zależności od wersji gry Jokery są używane bądź nie.

Zasady ogólne[edytuj]

Pierwszego rozdającego ustala się bądź wybiera poprzez losowanie najstarszej karty. W przypadku wyboru rozdającego poprzez kartę decyduje wartość karty, a w przypadku identycznej wartości decyduje kolor według starszeństwa stosowanego w brydżu - najstarszy pik♠ następnie kier karo oraz najmłodszy trefl♣ . Każdy z graczy otrzymuje określoną ilość kart. Pozostałe karty układa się w stos koszulkami do góry i tworzą one stos zakryty. Jedna z kart ze stosu zakrytego jest odkrywana i daje początek stosowi odkrytemu.

W każdej rundzie gracz wybiera czy chce pobrać kartę ze stosu odkrytego czy ze stosu zakrytego. Następnie odrzuca jedną ze swoich kart na stos odkryty - karta ta będzie mogła być pobrana przez innego gracza. Gracz nie może odrzucić na stos odkryty kartę którą właśnie pobrał przed momentem z tego stosu.

Przeciwnik rozdającego (lub osoba po lewej stronie od rozdającego) może pobrać pierwszą kartę ze stosu odkrytego. Jeśli odmówi to pierwszą kartę ze stosu odkrytego mogą pobrać kolejni w kolejności gracze. Gracz który pobierze pierwszą kartę ze stosu odkrytego wyrzuca jedną ze swoich kart a kolejka przechodzi na kolejnego gracza zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Jeśli nikt nie wyrazi chęci poboru pierwszej odkrytej karty - kolejka wraca do pierwszego gracza który rozpocznie grę poprzez pobranie karty ze stosu zakrytego bądź odkrytego po czym kolejka przejdzie na kolejnego gracza.

Gracz, dla którego braknie kart w stosie zakrytym, ma obowiązek potasować karty stosu odkrytego, pozostawiając ostatnio rzuconą kartę i ustawić z nich nowy stos zakryty.

Celem gry jest grupowanie kart w postaci:

  • sekwensów (co najmniej trzech kolejnych kart w kolorze, np. 10,J,D),
  • grup co najmniej trzech kart o różnych kolorach, lecz tej samej wysokości (np. ,8♠,8,8♣),

Remik tradycyjny[edytuj]

W tej wersji każdy z graczy otrzymuje po 13 kart. W grze używane są Jokery, które mogą być stosowane zamiennie jako dowolne karty. Nie można budować sekwensu opartego na dwóch jokerach obok siebie np. 10-Joker-Joker-K (dwa jokery zastępczo, jeden zamiast waleta i jednocześnie drugi zamiast damy). W grupie trzech kart może być tylko jeden joker, w grupie czterech kart - maksymalnie dwa. Wartość jokera jest równa wartości karty, którą zastępuje.

As (A) może być liczony jako karta najmłodsza oraz najstarsza jednocześnie, co umożliwia użycie go zarówno do sekwensu typu A-2-3 jak i sekwensu typu D-K-A. Niedopuszczalne jest tworzenie sekwensów typu ...-D-K-A-2-3-..., w których as pełni funkcję karty najstarszej, a zarazem najmłodszej. Wartość asa zależy od jego pozycji: w sekwensie typu A-2-3 as ma 1 pkt, w innych zestawach (A-A-A lub D-K-A) 11 pkt.

Gracz może wyłożyć na stół wszystkie karty w jednym ruchu (co oznacza koniec gry), lub tylko ich część. Jednak aby w ogóle mógł wyłożyć karty, musi mieć co najmniej jeden "czysty" sekwens (tzn. nie zawierający jokera) oraz co najmniej 51 punktów w wykładanych kartach. Po wyłożeniu otrzymuje on prawo do dokładania swoich kart do wszystkich leżących na stole sekwensów i grup, oraz do wzięcia jokera ze stołu, kładąc w jego miejsce kartę, którą joker właśnie zastępował. Dokonanie podmiany za jokera wymaga wyłożenia go z nowym sekwensem lub grupą na stół. Podmienionego jokera nie można zatrzymać w ręce.

Celem gry jest jest wyłożenie wszystkich kart oraz położenie ostatniej karty na stos odkryty. Gracz który tego dokona wygrywa grę lub rundę i otrzymuje odpowiednią ilość punktów.

Punktacja[edytuj]

Istnieją dwa rodzaje punktacji: Punktacja dodatnia oraz ujemna. W zależności od ustaleń w grze może być stosowana jedna z nich lub obie:

Punktacja dodatnia: Gracz otrzymuje punkty za każdy wyłożony sekwens lub grupę lub dołożenie do sekwensu lub grupy przeciwnika. Ilość punktów to suma wartości wyłożonych kart.

Punktacja ujemna: Gracz otrzymuje ujemne punkty za posiadane w ręku karty w momencie gdy jeden z graczy wyłożył wszystkie karty. Liczba punktów to suma wartości kart w ręce.

As jest liczony jako 1 lub 11 pkt, Figury - 10 pkt, Blotki - wg. wartości. Jokery w zależności od ustaleń są warte 25 lub 50 punktów.

Jeśli gracz wyłożył się za pierwszym razem otrzymuje podwojoną liczbę punktów.

Gracz który przekroczy ustaloną liczbę punktów dodatnich lub ujemnych (np: 100, 300, 500) wygrywa bądź przegrywa całą grę.

Remik 500[1][edytuj]

Remik 500 stanowi wersję remika tradycyjnego różniącą się tylko kilkoma szczegółami:

  • Jokery nie są używane
  • Gracz może pobrać ze stosu odkrytego więcej niż jedną kartę - w przypadku pobrania kilku kart ostatnią musi wykorzystać do stworzenia meldunku bądź wyłożenia nowego.
  • As jest wart 15 punktów
  • Nie ma obowiązku posiadania 51 punktów przy wykładaniu się.
  • Nie ma obowiązku położenia ostatniej karty na stos odkryty.
  • Gracze otrzymują dodatnie punkty za wyłożone meldunki i ujemne za posiadane karty w ręce.
  • Gra toczy się do osiągnięcia 500 punktów.

Remik Gin[2][edytuj]

W tej wersji każdy z graczy otrzymuje po 10 kart. Jokery nie są używane.

Gracz podczas rozgrywki może wyłożyć się tylko raz - wyłożenie się gracza kończy rozgrywkę. Gracz może wyłożyć się nawet nie posiadając wszystkich kart należących do sekwensów lub grup - jeśli tylko suma jego niewykorzystanych kart jest równa bądź mniejsza niż 10.

As może być wykorzystywany tylko jako najmłodsza karta i jest warty zawsze 1 punkt. Blotki są warte zgodnie ze swoją wartością, natomiast wszystkie figury są warte po 10 pkt.

Po wyłożeniu się reszta graczy jest proszona o pogrupowanie swoich kart do sekwensów i grup. Jeśli gracz wyłożył się posiadając niewykorzystane karty - przeciwnicy mogą również dokładać swoje karty do jego układów.

Wyłożenie się że wszystkimi kartami nazywane jest meldowaniem remika, natomiast wyłożenie się bez wszystkich kart nazywane jest stukaniem.

Punktacja[edytuj]

Gracz który wyłożył się z wykorzystaniem wszystkich kart (zameldował remika) otrzymuje premię 25 pkt + sumę wartości kart przeciwników które nie zostały przydzielone do żadnego układu (tzw. balast).

Gracz który wyłożył się bez wykorzystania wszystkich kart (zastukał) otrzymuje liczbę punktów będącą różnicą sumy wartości niewykorzystanych kart przeciwników oraz sumy wartości niewykorzystanych kart gracza. Jeśli suma wartości kart przeciwników jest mniejsza niż gracza - punkty otrzymują przeciwnicy wraz z premią 25 pkt.

Gracz który osiągnie 100 punktów wygrywa.

Odmiana Full[3][edytuj]

W odmianie tej wykładać się można wyłącznie z wykorzystaniem wszystkich kart (bez tzw. stukania), a gra toczy się do zdobycia 150 punktów.

Remik w kulturze masowej[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

  • Rummikub - gra podobna do remika, w którą gra się płytkami zamiast kartami

Przypisy

  1. Remik 500, Gry Online WP [dostęp 2017-09-15] (pol.).
  2. Zasady gry Remik Gin | Gry karciane, www.grykarciane.com [dostęp 2017-09-15] (pol.).
  3. Remik gin - zasady gry - Kurnik, www.kurnik.pl [dostęp 2017-09-15] (pol.).