Retencja danych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Retencja danych – rutynowe zatrzymywanie przez operatorów informacji o tym, kto, z kim i kiedy łączył się (lub próbował to zrobić) za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Dane te przechowywane są przez 12 miesiecy w celach związanych z bezpieczeństwem publicznym i są udostępniane uprawnionym instytucjom.

Przechowywane dane[edytuj | edytuj kod]

Retencji podlegają dane niezbędne do ustalenia zakończenia sieci, telekomunikacyjnego urządzenia końcowego i użytkownika końcowego inicjującego połączenie oraz do którego kierowane jest połączenie, jak również dane niezbędne do określenia daty i godziny połączenia, czasu jego trwania, rodzaju połączenia i lokalizacji telekomunikacyjnego urządzenia końcowego.

Cel przechowywania danych retencyjnych[edytuj | edytuj kod]

Dane są wykorzystywane przede wszystkim jako źródło informacji i dowody w sprawach karnych. Polskie prawo jednak pozwala uprawnionym instytucjom korzystać z tych danych podczas realizacji swoich „ustawowych zadań”, także w celach prewencyjnych. Tylko sąd i prokurator są zobowiązani do poinformowania osoby o pobieraniu o nim danych. Policja i służby nie mają tego obowiązku.

Instytucje mające dostęp do danych retencyjnych[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]