Centralne Biuro Antykorupcyjne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Centralne Biuro Antykorupcyjne
Logo
Ilustracja
Siedziba Centralnego Biura Antykorupcyjnego w Alejach Ujazdowskich 9 w Warszawie
Państwo  Polska
Data utworzenia 2006
Szef Andrzej Stróżny
Zastępca Szefa Daniel Karpeta
Bogdan Sakowicz
Budżet 162,64 mln zł (2017)
[1]
Zatrudnienie 880 (2017)[2]
Adres
Al. Ujazdowskie 9,
00-583 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Centralne Biuro Antykorupcyjne
Centralne Biuro Antykorupcyjne
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Centralne Biuro Antykorupcyjne
Centralne Biuro Antykorupcyjne
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Centralne Biuro Antykorupcyjne
Centralne Biuro Antykorupcyjne
Ziemia52°13′05,059″N 21°01′29,849″E/52,218072 21,024958
Strona internetowa
Polska
Godło RP
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Polski
Portal Portal Polska
Szef CBA Paweł Wojtunik przedstawiający informację o wynikach działalności Centralnego Biura Antykorupcyjnego w 2013 roku podczas 55. posiedzenia Senatu RP
Delegatura CBA przy ul. Poleczki 3 w Warszawie

Centralne Biuro Antykorupcyjne (CBA) – umundurowana i uzbrojona służba specjalna Rzeczypospolitej Polskiej, organ ścigania, urząd do zwalczania korupcji w życiu publicznym i gospodarczym, w szczególności w instytucjach państwowych i samorządowych, a także do zwalczania działalności godzącej w interesy ekonomiczne państwa, działająca na podstawie Ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym z dnia 9 czerwca 2006 r.[3].

Ustawa o CBA[edytuj | edytuj kod]

Rządowy projekt Ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym wpłynął do Sejmu RP (V kadencja) 23 stycznia 2006. Nad projektem pracowały Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka, które powołały podkomisję nadzwyczajną do rozpatrzenia rządowego projektu Ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym[4]. Ustawę uchwalono 12 maja (354 posłów było za, 43 przeciw, 20 wstrzymało się od głosu)[5]. 13 czerwca Prezydent podpisał ustawę[6]. Akt opublikowano 23 czerwca. Vacatio legis dla ustawy określono na 30 dni, ustawa weszła w życie 24 lipca, z wyjątkiem dwóch przepisów[7].

Korupcją, w rozumieniu art. 1 ust. 3 Ustawy o CBA, jest obiecywanie, proponowanie, wręczanie, żądanie, przyjmowanie przez jakąkolwiek osobę, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek nienależnej korzyści majątkowej, osobistej lub innej, dla niej samej lub jakiejkolwiek innej osoby, lub przyjmowanie propozycji lub obietnicy takich korzyści w zamian za działanie lub zaniechanie działania w wykonywaniu funkcji publicznej lub w toku działalności gospodarczej.

Działalnością godzącą w interesy ekonomiczne państwa, w rozumieniu art. 1 ust. 4 Ustawy o CBA, jest każde zachowanie mogące spowodować w mieniu:

  • jednostki sektora finansów publicznych;
  • jednostki niezaliczanej do sektora finansów publicznych otrzymującej środki publiczne;
  • przedsiębiorcy z udziałem Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego

znaczną szkodę w rozumieniu art. 115 § 7 Kodeksu karnego.

Budżet i struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Budżet[edytuj | edytuj kod]

Wydatki i dochody Centralnego Biura Antykorupcyjnego są realizowane w części 56 budżetu państwa[8].

W 2017 wydatki CBA wyniosły 162,64 mln zł[1]. W ustawie budżetowej na 2018 wydatki Centralnego Biura Antykorupcyjnego zaplanowano w wysokości 197,47 mln zł[9].

Wyniki kontroli wykonania budżetu przez CBA przeprowadzanej co roku przez Najwyższą Izbę Kontroli są tajne[10].

Koszty realizacji zadań CBA, w zakresie których – ze względu na wyłączenie ich jawności – nie mogą być stosowane przepisy o finansach publicznych, rachunkowości i zamówieniach publicznych, są finansowane z utworzonego na ten cel funduszu operacyjnego. Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego określa, w drodze zarządzenia, stanowiący informację niejawną sposób tworzenia i gospodarowania funduszem operacyjnym.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

W Centralnym Biurze Antykorupcyjnym zatrudnionych jest 880 osób (766 funkcjonariuszy i 114 pracowników cywilnych)[2].

Komórki organizacyjne CBA[11]:

  • Departament Operacyjno-Śledczy
  • Departament Ochrony
  • Departament Postępowań Kontrolnych
  • Departament Analiz
  • Biuro Techniki Operacyjnej
  • Biuro Prawne
  • Biuro Finansów
  • Biuro Kadr i Szkolenia
  • Biuro Logistyki
  • Biuro Teleinformatyki
  • Biuro Kontroli i Spraw Wewnętrznych
  • Gabinet Szefa
  • Zespół Audytu Wewnętrznego
  • Delegatura CBA w Białymstoku
  • Delegatura CBA w Bydgoszczy
  • Delegatura CBA w Gdańsku
  • Delegatura CBA w Katowicach
  • Delegatura CBA w Krakowie
  • Delegatura CBA w Lublinie
  • Delegatura CBA w Łodzi
  • Delegatura CBA w Poznaniu
  • Delegatura CBA w Rzeszowie
  • Delegatura CBA w Szczecinie
  • Delegatura CBA w Warszawie
  • Delegatura CBA we Wrocławiu

Kierownictwo[edytuj | edytuj kod]

Centralnym Biurem Antykorupcyjnym kieruje Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego, który jest centralnym organem administracji rządowej nadzorowanym przez Prezesa Rady Ministrów, działającym przy pomocy CBA, które jest urzędem administracji rządowej (art. 5 ustawy).

Szefa CBA powołuje na czteroletnią kadencję i odwołuje Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Kolegium do Spraw Służb Specjalnych oraz Komisji do Spraw Służb Specjalnych Sejmu RP. Ponowne powołanie na Szefa CBA może nastąpić tylko raz[12]. Szef CBA pełni obowiązki do dnia powołania jego następcy. Kadencja Szefa CBA wygasa w przypadku jego śmierci lub odwołania. Prezes Rady Ministrów, na wniosek Szefa CBA, powołuje i odwołuje zastępców Szefa CBA.

Szefowie Centralnego Biura Antykorupcyjnego:

Zastępcy Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego:

Obecni:

Byli:

Działalność i zadania[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z art. 12 ust. 4 Ustawy o CBA Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego przedstawia corocznie do dnia 31 marca Sejmowi RP oraz Senatowi RP informację o wynikach działalności CBA, z wyjątkiem informacji, do których stosuje się przepisy o ochronie informacji niejawnych. Dokument jest publikowany na stronach obu izb w postaci druku sejmowego i senackiego.

Do zadań Centralnego Biura Antykorupcyjnego należy:

  1. rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw (oraz ściganie ich sprawców) przeciwko:
    1. działalności instytucji państwowych oraz samorządu terytorialnego,
    2. wymiarowi sprawiedliwości, wyborom i referendum, porządkowi publicznemu, wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, jeżeli pozostają w związku z korupcją lub działalnością godzącą w interesy ekonomiczne państwa,
    3. finansowaniu partii politycznych, jeżeli pozostają w związku z korupcją,
    4. obowiązkom podatkowym i rozliczeniom z tytułu dotacji i subwencji, jeżeli pozostają w związku z korupcją lub działalnością godzącą w interesy ekonomiczne państwa;
  2. ujawnianie i przeciwdziałanie przypadkom nieprzestrzegania przepisów ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne;
  3. dokumentowanie podstaw i inicjowanie realizacji przepisów ustawy o zwrocie korzyści uzyskanych niesłusznie kosztem Skarbu Państwa lub innych państwowych osób prawnych[20];
  4. ujawnianie przypadków nieprzestrzegania procedur podejmowania i realizacji decyzji w przedmiocie: prywatyzacji i komercjalizacji, wsparcia finansowego, udzielania zamówień publicznych, rozporządzania mieniem jednostek lub przedsiębiorców, oraz przyznawania koncesji, zezwoleń, zwolnień podmiotowych i przedmiotowych, ulg, preferencji, kontyngentów, plafonów taryfowych, poręczeń i gwarancji kredytowych;
  5. kontrola prawidłowości i prawdziwości oświadczeń majątkowych lub oświadczeń o prowadzeniu działalności gospodarczej osób pełniących funkcje publiczne;
  6. prowadzenie działalności analitycznej oraz przedstawianie w tym zakresie informacji Prezesowi Rady Ministrów, Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, Sejmowi RP oraz Senatowi RP.

Uprawnienia[edytuj | edytuj kod]

Czynności[edytuj | edytuj kod]

Funkcjonariusze CBA wykonują czynności tylko w zakresie właściwości CBA i w tym zakresie przysługują im uprawnienia procesowe Policji, wynikające z przepisów Kodeksu postępowania karnego. Na podstawie ustawy o CBA w mogą prowadzić czynności operacyjno-rozpoznawcze, kontrolne i dochodzeniowo-śledcze. Te kompetencje mają pozwolić funkcjonariuszom CBA na osiąganie wysokiej skuteczności działań.

W granicach zadań ustawowych funkcjonariusze CBA wykonują:

  • czynności operacyjno-rozpoznawcze (rozpoznanie obrazowe, r. osobowe, r. elektromagnetyczne w tym teleinformatyczne, stosowanie technik operacyjnych) w celu zapobiegania popełnieniu przestępstw, ich rozpoznania i wykrywania oraz – jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa – czynności dochodzeniowo-śledcze w celu ścigania sprawców przestępstw;
  • czynności kontrolne w celu ujawniania przypadków korupcji w instytucjach państwowych i samorządzie terytorialnym oraz nadużyć osób pełniących funkcje publiczne, a także działalności godzącej w interesy ekonomiczne państwa;
  • czynności operacyjno-rozpoznawcze i analityczno-informacyjne w celu uzyskiwania i przetwarzania informacji istotnych dla zwalczania korupcji w instytucjach państwowych i samorządzie terytorialnym oraz działalności godzącej w interesy ekonomiczne państwa.

CBA wykonuje również czynności na polecenie sądu lub prokuratora w zakresie określonym w Kodeksie postępowania karnego oraz Kodeksie karnym wykonawczym.

Funkcjonariusze CBA podczas wykonywania czynności służbowych mają obowiązek poszanowania godności ludzkiej oraz przestrzegania i ochrony praw człowieka niezależnie od jego narodowości, pochodzenia, sytuacji społecznej, przekonań politycznych lub religijnych albo światopoglądowych.

Tajna współpraca[edytuj | edytuj kod]

CBA nie może przy wykonywaniu swoich zadań pozyskać poniższych jako TW, nadal korzystać z tajnych współpracowników, którzy objęli stanowisko:

  • Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
  • członków Rady Ministrów (ministrów), sekretarzy i podsekretarzy stanu, wojewodów i wicewojewodów
  • posłów i senatorów;
  • Prezesa Najwyższej Izby Kontroli, Prezesa Trybunału Konstytucyjnego, Prezesa Narodowego Banku Polskiego, Rzecznika Praw Obywatelskich, Rzecznika Praw Dziecka, Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej, członków Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji i innych[21]
  • dyrektorów generalnych w ministerstwach, urzędach centralnych lub urzędach wojewódzkich;
  • sędziów, prokuratorów i adwokatów;
  • członków rady nadzorczej, członków zarządu oraz dyrektorów programów Telewizji Polskiej i Polskiego Radia wraz z oddziałami terenowymi
  • redaktorów naczelnych, dziennikarzy lub osób prowadzących działalność wydawniczą
  • rektorów, prorektorów szkół wyższych.

Stanowiska służbowe[edytuj | edytuj kod]

Chociaż CBA jest służbą mundurową, nie ma w niej stopni służbowych, zamiast nich są za to stanowiska służbowe (jak w urzędach, np. skarbowych lub innych związanych ze służbą cywilną), spośród których część nawiązuje do nazw stanowisk występujących na przykład w Policji. Możliwości awansu związane są ze stopniem wykształcenia, kwalifikacji i doświadczenia funkcjonariuszy. Przy najniższych stanowiskach (od młodszego inspektora do agenta) wystarczy wykształcenie średnie, przy stanowiskach średniego szczebla (od starszego agenta do naczelnika wydziału) wymagane jest wykształcenie wyższe pierwszego stopnia, przy wyższych stanowiskach kierowniczych (od zastępcy dyrektora departamentu do dyrektora departamentu) wymagane jest wykształcenie wyższe drugiego stopnia.

W CBA występują stanowiska służbowe; wyliczając od najniższego[22]:

  • inspektorzy: młodszy inspektor, inspektor, starszy inspektor;
  • agenci (nie mylić z agent/agent wywiadu): młodszy agent, agent, starszy agent, agent specjalny;
  • kierownicze stanowiska służbowe: kierownik sekcji, ekspert, zastępca naczelnika wydziału, naczelnik wydziału, zastępca dyrektora departamentu, dyrektor biura i dyrektor delegatury, dyrektor departamentu.

Upublicznione działania operacyjno-śledcze CBA[edytuj | edytuj kod]

2006-2007[edytuj | edytuj kod]

  • 4 grudnia 2006 powiadomiono o pierwszej akcji CBA. Zatrzymano Roberta M. i Wiesława B. Są oni podejrzewani o działanie na szkodę Kama Foods SA[23]
  • luty 2007 – zatrzymanie lekarza Mirosława Garlickiego; jednym z postawionych zatrzymanemu zarzutów było przyjmowanie korzyści majątkowej od pacjentów w związku z pełnieniem przez niego funkcji publicznej (kardiochirurga)
     Osobny artykuł: Sprawa Mirosława G..
  • czerwiec i lipiec 2007 – zatrzymania dyrektorów z Centralnego Ośrodka Sportu w Warszawie, którym postawiono zarzuty przyjmowania korzyści majątkowej w związku z pełnioną funkcją publiczną[24]
  • 6 lipca 2007 – zatrzymanie dwóch osób podejrzanych o korupcję w tzw. aferze gruntowej
  • 1 października 2007 CBA zatrzymało Poseł na Sejm RP Platformy Obywatelskiej Beatę Sawicką oraz Burmistrza Miasta Hel Mirosława Wądołowskiego. Prawdopodobnie zostaną im przedstawione zarzuty usiłowania przyjęcia korzyści majątkowej w zamian za próbę tzw. ustawienia przetargu publicznego. CBA na wniosek prokuratora zatrzymało ją powtórnie 5 listopada 2007 r. dzień po wygaśnięciu chroniącego ją immunitetu poselskiego. Sąd uznał, że drugie zatrzymanie było bezzasadne i nakazał jej zwolnienie[25]
  • 25 października 2007 – zatrzymanie byłego Ministra Sportu Tomasza Lipca w związku z postępowaniem prowadzonym przez prokuratora apelacyjnego w Warszawie w sprawie korupcji w Centralnym Ośrodku Sportu w Warszawie[26]
  • 2 kwietnia 2008 CBA opublikowało raport z działalności za 2007 rok[27].

2009[edytuj | edytuj kod]

2011[edytuj | edytuj kod]

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 2007 roku pełnomocnik Rady Ministrów PO-PSL do spraw walki z korupcją Julia Pitera z Platformy Obywatelskiej poinformowała, że pracuje nad raportem o nadużyciach w CBA[29]. O ukończeniu raportu i przekazaniu go premierowi poinformowała w grudniu 2007. W styczniu 2008 o udostępnienie raportu poprosił Rzecznik Praw Obywatelskich dr Janusz Kochanowski oraz Piotr Brzozowski właściciel kancelarii prawnej w Miłomłynie. Julia Pitera odmówiła udostępnienia oraz publikacji raportu[30]. Piotr Brzozowski zaskarżył decyzję Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie odmowy udostępnienie raportu w trybie informacji publicznej[31], czego wynikiem był wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 r. uchylający decyzje premiera[32]. W dniu 20 lutego 2009 r. ten sam sąd, na skutek kolejnej skargi Piotra Brzozowskiego skazał prawomocnym wyrokiem Prezesa Rady Ministrów Donalda Tuska na karę 10000 PLN grzywny za niewykonanie poprzedniego wyroku[33]. W 2009 roku CBA ustosunkowało się do jawnej części raportu[34].

Raport Julii Pitery nie wykazał nieprawidłowości skutkujących oskarżeniem funkcjonariuszy CBA.

W styczniu 2008 listy w obronie CBA opublikowała grupa osób publicznych i polityków, a następnie grupa naukowców z Poznania i Wrocławia[35].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Sprawozdanie z wykonania budżetu państwa za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2017 r. (druk nr 2559). Tom I. sejm.gov.pl, 29 maja 2018. s. 2/92. [dostęp 2018-10-06].
  2. a b Struktura. cba.gov.pl. [dostęp 2017-08-14].
  3. Dz.U. z 2019 r. poz. 1921
  4. Rządowy projekt ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (druk nr 275) – Rozpatrywanie na posiedzeniach komisji i podkomisji.
  5. Głosowanie nr 37 – Posiedzenie 17. Dnia 12-05-2006 Godz. 10:27 Głosowanie nad przyjęciem w całości projektu ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, w brzmieniu proponowanym przez Komisję Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisję Sprawiedliwości i Praw Człowieka, wraz z przyjętymi poprawkami.
  6. Opis przebiegu procesu legislacyjnego – rządowy projekt Ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym.
  7. 1 lipca wszedł w życie art. 214, dotyczący ustanowienia Pełnomocnika do spraw organizacji CBA, a 24 grudnia 2007 wszedł w życie art. 197 pkt 1, dotyczący pozbawienia Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego kompetencji do rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania przestępstw korupcji mogących godzić w bezpieczeństwo państwa, popełnianych przez osoby pełniące funkcje publiczne, o których mowa w art. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (Dz.U. z 2019 r. poz. 2399)
  8. Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 30 czerwca 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie klasyfikacji części budżetowych oraz określenia ich dysponentów (Dz.U. z 2016 r. poz. 1026)
  9. Ustawa budżetowa na rok 2018 z dnia 11 stycznia 2018 r.. W: Dz. U. poz. 291 [on-line]. isap.sejm.gov.pl, 1 lutego 2018. s. 63. [dostęp 2018-10-05].
  10. Analiza wykonania budżetu państwa i założeń polityki pieniężnej w 2013 r. - kontrole cząstkowe. W: Najwyższa Izba Kontroli [on-line]. nik.gov.pl. [dostęp 2014-09-06].
  11. Zarządzenie Nr 72 Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2010 r. w sprawie nadania statutu Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu (M.P. z 2010 r. nr 76, poz. 953).
  12. Społeczeństwo i polityka. Podstawy nauk politycznych, red. Konstanty Wojtaszczyk, Wojciech Jakubowski, wyd. 4, Warszawa 2007, s. 1289, ​ISBN 978-83-7545-012-5​.
  13. Byli Szefowie CBA. cba.gov.pl. [dostęp 2015-04-24].
  14. Szef CBA Paweł Wojtunik, CBA [dostęp 2015-04-24] [zarchiwizowane z adresu 2015-06-25].
  15. Szef CBA powołany. cba.gov.pl, 2016-02-19. [dostęp 2016-02-20].
  16. Zmiany personalne w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. premier.gov.pl, 2015-12-01. [dostęp 2015-12-01].
  17. a b Koniec kadencji Bejdy w CBA. Nowy "pełniący obowiązki" szefa powołany, TVN24 [dostęp 2020-02-19].
  18. a b c Oświadczenie CBA. cba.gov.pl, 14 października 2009. [dostęp 2015-04-24].
  19. Klepacz nowym wiceszefem CBA, rp.pl, 28 maja 2010 [dostęp 2015-04-24] [zarchiwizowane z adresu 2015-10-22].
  20. Dz.U. z 1990 r. nr 44, poz. 255
  21. Prezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, wiceprezesa Trybunału Konstytucyjnego, wiceprezesa Najwyższej Izby Kontroli, Szefa Kancelarii Sejmu, Szefa Kancelarii Senatu, zastępcy Szefa Kancelarii Sejmu, zastępcy Szefa Kancelarii Senatu, Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Głównego Inspektora Pracy, zastępcy Głównego Inspektora Pracy, Kierownika Krajowego Biura Wyborczego, Ministra Stanu, Szefa Kancelarii Prezydenta, zastępcy Szefa Kancelarii Prezydenta, zastępcy Prokuratora Generalnego, wiceprezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, Prezesa Polskiej Akademii Nauk, pierwszego zastępcy Prezesa Narodowego Banku Polskiego, wiceprezesa Narodowego Banku Polskiego, Sekretarza Komitetu Integracji Europejskiej, Zastępcy Rzecznika Praw Obywatelskich, Zastępcy Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, Rzecznika Ubezpieczonych, kierownika urzędu centralnego, wiceprezesa Polskiej Akademii Nauk, wojewody, zastępcy kierownika urzędu centralnego, wicewojewody.
  22. CBA.gov.pl, 1265 ROZPORZĄDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW z dnia 6 października 2010 r.
  23. Pierwsze zatrzymania CBA.
  24. Piotr Olechno, Za co CBA zatrzymała szefów Centralnego Ośrodka Sportu?, Gazeta Wyborcza, 2 lipca 2007 [zarchiwizowane z adresu 2007-09-08].
  25. wprost.pl.
  26. artykuł w portalu gazeta.pl.
  27. Informacja o wynikach działalności Centralnego Biura Antykorupcyjnego w 2007 roku. Centralne Biuro Antykorupcyjne, 2 kwietnia 2008.
  28. CBA rozbiło zorganizowaną grupę przestępczą – AKTUALNOŚCI – Centralne Biuro Antykorupcyjne.
  29. Pitera chce badać agentów CBA wykrywaczem kłamstw – Wiadomości – WP.PL.
  30. Pitera: mój raport o CBA nie będzie upubliczniony – Wiadomości – WP.PL.
  31. Skarga na raport Pitery – Rzeczpospolita.
  32. Raport Pitery w sądzie, Gazeta Wyborcza, 17 lipca 2008 [zarchiwizowane z adresu 2008-08-04].
  33. Grzywna dla premiera Tuska za raport o działalności CBA – Rzeczpospolita.
  34. Tomasz Butkiewicz, Szef CBA: Pitera to ignorantka, Dziennik.pl, 18 marca 2009 [zarchiwizowane z adresu 2009-03-21]., załączony skan stanowiska CBA.
  35. W obronie CBA piszą do premiera naukowcy wp.pl [dostęp 23-05-2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Scale of justice gold.png Artykuł uwzględnia ograniczony pod względem terytorialnym stan prawny na 8 listopada 2007. Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.