Retronim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Retronim – nowa nazwa dla obiektu lub pojęcia służąca odróżnieniu jej podstawowej formy od bardziej aktualnej. Oryginalna nazwa jest najczęściej wzbogacona o przymiotnik. Powstawanie retronimów jest w dużej mierze spowodowane postępem technologicznym.

Termin „retronim” został wprowadzony w 1980 r. przez amerykańskiego dziennikarza Franka Mankiewicza i spopularyzowany przez Williama Safire’a w dzienniku „The New York Times”.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Termin zastąpiony Nowy termin Powód zmian
Adres Adres pocztowy Adres internetowy
Aparat fotograficzny Klasyczny aparat fotograficzny Cyfrowy aparat fotograficzny
Płyta Płyta gramofonowa Płyta kompaktowa – CD
Wielka wojna I wojna światowa II wojna światowa
Zegarek Zegarek mechaniczny Zegarek kwarcowy
Telewizja Telewizja czarno-biała Telewizja kolorowa
Film Film niemy Film dźwiękowy
Telefon Telefon stacjonarny Telefon komórkowy
Gitara Gitara akustyczna Gitara elektryczna
Komputer Komputer stacjonarny Komputer przenośny – laptop
Kiełbasa Kiełbasa tradycyjna Kiełbasa z dodatkami chemicznymi

Niektóre przymiotniki retronimiczne[edytuj | edytuj kod]

  • „akustyczny” – opisujący instrumenty muzyczne, które posiadają wersję bez wzmacniacza
  • „analogowy” – zwykle nieściśle opisujący wszystkie systemy niecyfrowe, nawet te, w których nigdy nie występowały sygnały analogowe
  • „klasyczny” bądź „tradycyjny” – opisujący metody lub przedmioty, które zostały w większości wyparte przez nowsze rozwiązania