Retrowersja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Retrowersja - nieformalna nazwa postmodernistycznego nurtu w polskiej architekturze i urbanistyce przełomu XX i XXI wieku, polegającego na odbudowie starówek, części miast lub poszczególnych kwartałów zabudowy, w zgodzie z dawnym układem i wysokością ulic, ale z bardzo swobodnym potraktowaniem detalu, kolorystyki i z użyciem dużej ilości ornamentyki luźno nawiązującej do stylów historycznych.

Przez część architektów działania tego rodzaju traktowane są jako kicz urbanistyczny, natomiast odbiór społeczny tych realizacji jest często pozytywny, co wiąże się z kontrastem do źle postrzeganej w PRL architektury modernistycznej. Zarzutem wobec retrowersji jest przede wszystkim to, że nie jest architekturą współczesną, ponieważ nawiązuje za pośrednictwem postmodernizmu do historii, ale jednocześnie nie ma wartości historycznych, bowiem tylko udaje starą zabudowę.

Za ojca retrowersji uważa się Szczepana Bauma, laureata Honorowej Nagrody SARP za rok 1991.

Przykładami zastosowania retrowersji są np.:

Bibliografia[edytuj]

  1. Piotr Sarzyński, Wrzask w przestrzeni - Dlaczego w Polsce jest tak brzydko, Biblioteka Polityki, Warszawa, 2012, ss.71-72, ​ISBN 978-83-62148-85-1
  2. Bryła - zdjęcia (dostęp 25.2.2012)