Reversi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
a b c d e f g h
8
Reversiboard480.svg
d5 white
e5 black
d4 black
e4 white
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
a b c d e f g h
Układ pionów przy rozpoczęciu gry.

Othello (również Reversi) – gra planszowa dla dwóch osób, rozgrywana na planszy o wymiarach 8 na 8 pól (jak w szachach i warcabach) przy pomocy 64 białych i czarnych pionów. Należy do gier strategicznych, które charakteryzują się szybkimi zmianami sytuacji i wyników. Gra wymaga myślenia perspektywicznego. Jest znana od końca XVIII wieku, zyskała popularność w połowie XIX wieku w Europie. Największy sukces Polaka na międzynarodowej arenie to zdobycie tytułu Mistrza Europy przez Miłosza Cupiała w 2009 roku[1].

Cel gry[edytuj]

Celem gry jest wypełnienie planszy większą liczbą własnych pionów niż przeciwnik. Gra kończy się, gdy żaden z graczy nie może wykonać poprawnego ruchu, czyli:

  • gracze zapełnią planszę,
  • żaden z graczy nie może wykonać ruchu,
  • jeden z graczy straci wszystkie swoje piony.

Najczęściej koniec gry następuje po całkowitym wypełnieniu planszy.

Gra[edytuj]

Rozgrywka[edytuj]

Wszystko rozpoczyna się od stanu, w którym na planszy są już ustawione cztery piony. Są to dwa piony czarne i dwa białe. Pierwszy ruch wykonuje rozgrywający piony czarne.

Piony przeciwnika zdobywa się, otaczając je w jednej linii. Zdobyte piony zmieniają kolor i przynależność. Na przykład jeśli gracz rozgrywający piony czarne spostrzeże linię pionów białych, na której jednym końcu stoi pion czarny, może dostawić swój pion także na drugim końcu linii. Wszystkie otoczone białe piony zmienią kolor na czarny (dotyczy to wszystkich linii prostych: poziomych, pionowych i ukośnych).

Jedyne dozwolone ruchy polegają na otaczaniu i zdobywaniu pionów przeciwnika. W każdym ruchu należy zdobyć co najmniej jeden pion przeciwnika.

Jeśli gracz nie może wykonać żadnego dozwolonego ruchu, traci kolejkę i wykonuje go drugi gracz.

Obliczanie wyników[edytuj]

W "tradycyjnych" grach na końcu partii sumuje się piony i wygrywa gracz, który ma ich najwięcej. W grach komputerowych wyświetlane są liczby czarnych i białych pionów, więc cały czas jest się na bieżąco. Wyniki graczy mogą się zmieniać przy każdym ruchu. Trzeba jednak pamiętać, że najważniejszy jest wynik końcowy.

Strategie i porady[edytuj]

  1. Należy pamiętać, że w czasie gry o wiele ważniejszy jest układ pionów niż punkty. Przewaga punktowa może zmieniać się z ruchu na ruch, dlatego należy szukać rozwiązań długoterminowych.
  2. Niektórzy gracze lubią zajmować kilka stabilnych pozycji w środku planszy i niemal przez całą grę pozwalają przeciwnikowi stawiać piony na obrzeżach swoich grup pionów. Pod koniec gry dostawiają piony na brzegach planszy i w ten sposób, w kilku ruchach, zdobywają wiele pionów.
  3. Pod koniec gry najlepiej skupić się na zajmowaniu brzegów planszy, tak aby przeciwnik nie mógł stawiać pionów na zewnątrz. Dlatego gracz może zapomnieć o polach znajdujących się tuż przy brzegu. Tymczasem warto zajmować miejsca oddalone o dwa pola od brzegu.
  4. Piony dobrze jest stawiać w narożnikach planszy, gdyż tu przeciwnik ich nie zdobędzie.
  5. "Wdzierając się" na terytorium przeciwnika, należy wyszukiwać wszelkiej okazji do ataku, także do ataku „pod kątem”. Na przykład jeśli białe piony zajmują całą kolumnę, od dołu do góry, można ją złamać, atakując w poziomie lub po skosie.
  6. Czasami dostawienie jednego piona powoduje zdobycie pionów przeciwnika w więcej niż jednym kierunku. Należy szukać takich możliwości.
  7. Jeśli można wykonać ruch, który pozbawi przeciwnika możliwości ruchu, należy go bezwzględnie wykonać. W ten sposób można sobie zapewnić dwa ruchy, jeden po drugim.

Mistrzostwa świata[edytuj]

Mistrzowie świata[edytuj]

Rok Miasto Gold medal with cup.svg Złoto Silver medal with cup.svg Srebro Bronze medal with cup.svg Brąz 4. miejsce
1977 Tokio Japonia Hiroshi Inoue Norwegia Thomas Heiberg Filipiny Rey Ilagan Stany Zjednoczone Carol Jacobs
1979 Rzym Japonia Hiroshi Inoue Stany Zjednoczone Jonathan Cerf Wielka Brytania Joseph Alan Woch Włochy Vincenzo Peccerillo
1981 Bruksela Japonia Hidenori Maruoka Stany Zjednoczone Brian Rose Włochy Pier Andrea Morolli Francja François Pingaud
1983 Paryż Japonia Ken'ichi Ishii Wielka Brytania Imre Leader Stany Zjednoczone Brian Rose Włochy Paolo Ghirardato
1985 Ateny Japonia Masaki Takizawa Włochy Paolo Ghirardato Stany Zjednoczone David Shaman Wielka Brytania Neil Stephenson
1987 Mediolan Japonia Ken'ichi Ishii Francja Paul Ralle Stany Zjednoczone David Shaman Dania Karsten Feldborg
1989 Warszawa Japonia Hideshi Tamenori Wielka Brytania Graham Brightwell Wielka Brytania Peter Bhagat Stany Zjednoczone David Shaman
1991 Nowy Jork Japonia Shigeru Kaneda Francja Paul Ralle Stany Zjednoczone David Shaman Stany Zjednoczone Brian Rose
1993 Londyn Stany Zjednoczone David Shaman Francja Emmanuel Caspard Francja Philippe Juhem Japonia Noboyuki Takizawa
1995 Melbourne Japonia Hideshi Tamenori Stany Zjednoczone David Shaman Stany Zjednoczone Tatsuya Mine Francja Emmanuel Caspard
1997 Ateny Japonia Makoto Suekuni Wielka Brytania Graham Brightwell Włochy Donato Barnaba Francja Marc Tastet
1999 Mediolan Holandia David Shaman Japonia Tetsuya Nakajima Japonia Kazune Aoki Norwegia Jan-Kristian Haugland
2001 Nowy Jork Stany Zjednoczone Brian Rose Stany Zjednoczone Raphael Schreiber Japonia Kazuhiro Sakaguchi Niemcy Matthias Berg
2003 Sztokholm Stany Zjednoczone Ben Seeley Japonia Makoto Suekuni Niemcy Andreas Höhne Japonia Hiroshi Goto
2005 Reykjavík Japonia Hideshi Tamenori Korea Południowa Kwangwook Lee Francja Takuji Kashiwabara Japonia Tamaki Miyaoka

Mistrzynie świata[edytuj]

Rok Miasto Mistrzyni Wicemistrzyni
2005 Reykjavík Japonia Hisako Kinoshita Japonia Mami Yamanaka
2006 Mito Japonia Toshimi Tsuji Hongkong Katie Wu
2007 Ateny Japonia Yukiko Tatsumi Szwecja Caroline Sandberg Odsell
2008 Oslo Niemcy Liya Ye Japonia Yukiko Tatsumi

Mistrzostwa Europy[edytuj]

Mistrzowie Europy[2][edytuj]

Rok Mistrz
2014 Francja Takuji Kashiwabara
2013 Francja Takuji Kashiwabara
2012 Francja Takuji Kashiwabara
2011 Francja Takuji Kashiwabara
2010 Wielka Brytania Imre Leader
2009 Polska Miłosz Cupiał
2008 Włochy Michael Borassi
2007 Wielka Brytania Imre Leader
2006 Francja Takuji Kashiwabara
2005 Wielka Brytania Graham Brightwell
2004 Niemcy Andreas Hoehne
2003 Francja Takuji Kashiwabara
2002 Francja Takuji Kashiwabara
2001 Francja Takuji Kashiwabara
2000 Francja Stephan Nicolet
1999 Francja Emmanuel Caspard
1998 Francja Emmanuel Caspard
1997 Francja Mark Tastet
1996 Stany Zjednoczone David Shaman
1995 Francja Mark Tastet
1994 Francja Mark Tastet
1993 Francja Mark Tastet
1992 Wielka Brytania Graham Brightwell
1991 Wielka Brytania Imre Leader
1990 Wielka Brytania Peter Bhagat
1989 Dania Karsten Feldborg
1988 Wielka Brytania Imre Leader
1987 Wielka Brytania Peter Bhagat
1986 Wielka Brytania Imre Leader

Przypisy

  1. Encyklopedia Gry Świata według Lecha i Wojcieciecha Pijanowskich. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 275. ISBN 9788301149147.
  2. European Grand Prix Othello. W: Othello News [on-line]. [dostęp 2015-06-04].

Linki zewnętrzne[edytuj]