Rezerwat przyrody Asz-Szaumari
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Położenie | |
Data utworzenia |
1975 |
Powierzchnia |
22 km² |
Dyrekcja | |
Położenie na mapie Jordanii ![]() | |
![]() |
Rezerwat przyrody Asz-Szaumari (arab. محمية الشومري للأحياء البرية, Maḥmiyyat aš-Šawmarī lil-aḥyāʾ al-barriyya) – rezerwat w Jordanii, położony w pobliżu miasta Al-Azrak asz-Szamali w muhafazie Az-Zarka. Rezerwat został utworzony w 1975 roku. Zarządzany jest przez Królewskie Towarzystwo Ochrony Przyrody[1].
Rozciąga się na południe od miejscowości Al-Azrak asz-Szamali, umiejscowiony jest w sercu jordańskiej części Pustyni Syryjskiej. Obejmuje dwa typy środowiska. Około 65% stanowią pustynne wadis z największym Wadi asz-Szaumari, od którego pochodzi nazwa rezerwatu, oraz hamady stanowiącej pozostałe 35% powierzchni[1]. Obszar rezerwatu jest ogrodzony. Został założony w celu odtworzenia populacji oryksa arabskiego, który przestał istnieć na wolności w 1972 roku[1][2]. Według czerwonej księgi gatunków zagrożonych jest to gatunek narażony[3]. W 1978 roku RSCN z pomocą międzynarodową rozpoczęło program przywracania populacji onyksa arabskiego do jego naturalnego środowiska. Z zoo w Phoenix zostały przetransportowane cztery pary. W 1983 roku odniesiono pierwszy sukces, na teren rezerwatu wypuszczona stado 31 sztuk, które zaaklimatyzowały się w naturalnym środowisku[1]. W 2002 roku kolejna grupa onyksów została wypuszczona na wolność w Wadi Ramm[2].
Z czasem rezerwat stał się miejscem hodowli w celach późniejszego wypuszczania na wolność najbardziej zagrożonych gatunków na Bliskim Wschodzie (m.in. strusia szaroskórego, galeli czarnoogonowej czy osła azjatyckiego).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Shaumari Wildlife Reserve. The Royal Society for the Conservation of Nature. [dostęp 2019-01-01]. (ang.).
- ↑ a b Jenny Walker, Matthew D. Firestone: Jordan. Santa Barbara, California: Lonely Planet Publications Pty Ltd, 2009, s. 156–158. ISBN 978-1-74104-738-7. (ang.).
- ↑ IUCN SSC Antelope Specialist Group, Oryx leucoryx, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [dostęp 2019-01-01] (ang.).