Rezerwat przyrody Perkuny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Perkuny
rezerwat torfowiskowy[1]
Typ biocenotyczny i fizjocenotyczny; torfowiskowy (bagienny)[1]
Podtyp biocenoz naturalnych i półnaturalnych;
torfowisk przejściowych[1]
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Mezoregion Kraina Wielkich Jezior Mazurskich
Data utworzenia 1954
Akt prawny M.P. z 1954 r. nr 123, poz. 1780
Powierzchnia 2,84 ha
Położenie na mapie gminy wiejskiej Giżycko
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Giżycko
Perkuny
Perkuny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Perkuny
Perkuny
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Perkuny
Perkuny
Położenie na mapie powiatu giżyckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu giżyckiego
Perkuny
Perkuny
Ziemia54°04′45″N 21°44′18″E/54,079167 21,738333

Rezerwat przyrody Perkuny (zwany też Pierkunowo) – rezerwat przyrody położony w województwie warmińsko-mazurskim na terenie nadleśnictwa Giżycko. Rezerwat został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 18 grudnia 1954. Celem utworzenia było zachowanie torfowiska wysokiego z naturalnymi zespołami roślinności zielnej i stanowiskiem wierzby lapońskiejSalix lapponum.

Rezerwat zajmuje powierzchnię 2,84 ha[1] (pierwotnie 3,50 ha). Powierzchnia rezerwatu jest w całości zalesiona. Torfowisko Pierkunowo powstało na miejscu oczka polodowcowego, w wyniku jego zarośnięcia. Zarastanie odbywało się poprzez nasuwanie się roślinności torfowiskowej od brzegów zbiornika wodnego ku jego środkowi. W części środkowej powstało torfowisko wysokie, a na obrzeżach pozostało torfowisko przejściowe.

Na terenie rezerwatu występują dwa zbiorowiska roślinne:

  • zbiorowisko boru bagiennego – występuje na torfowiskach wysokich. Drzewostan stanowi sosna zwyczajna pochodzenia naturalnego, różnowiekowa. W runie panuje bagno zwyczajne Ledum palustre i wełnianka pochwowata Eriophorum vaginatum. Całe zbiorowisko pokrywa warstwa mchów.
  • zespół sosnowo-brzozowy lasu bagiennego – występuje na torfowiskach przejściowych i niskich. Drzewostan złożony jest z brzozy omszonej, sosny, olszy czarnej. W runie panują mchy.

Z rzadkich gatunków występują tu: rosiczka okrągłolistna, turzyca bagienna, bażyna czarna i wierzba lapońska.

Na obszarze rezerwatu zabrania się:

  • koszenia trawy i wypasania zwierząt gospodarskich
  • polowania i zabijania zwierząt
  • zbioru ziół leczniczych oraz innych roślin
  • niszczenia gleby, drzew, krzewów i innych roślin
  • zanieczyszczania terenu, zakłócania ciszy, wzniecania ognia
  • pozyskiwania torfu i wykonywania innych czynności gospodarczych
  • wznoszenia budowli i budowy urządzeń technicznych
  • przebywania na terenie rezerwatu poza miejscami w tym celu wyznaczonymi przez konserwatora przyrody.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Rezerwat przyrody Perkuny. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-05-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]