Rezerwat przyrody Perkuny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Perkuny
Rodzaj rezerwatu torfowiskowy[1]
Typ biocenotyczny i fizjocenotyczny; torfowiskowy (bagienny)[1]
Podtyp biocenoz naturalnych i półnaturalnych;
torfowisk przejściowych[1]
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Mezoregion Kraina Wielkich Jezior Mazurskich
Data utworzenia 1954
Akt prawny M.P. z 1954 r. Nr 123, poz. 1780
Powierzchnia 2,84 ha
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Perkuny
Perkuny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Perkuny
Perkuny
Ziemia54°04′45″N 21°44′18″E/54,079167 21,738333

Rezerwat przyrody Perkuny (zwany też Pierkunowo) – rezerwat przyrody położony w województwie warmińsko-mazurskim na terenie nadleśnictwa Giżycko. Rezerwat został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 18 grudnia 1954. Celem utworzenia było zachowanie torfowiska wysokiego z naturalnymi zespołami roślinności zielnej i stanowiskiem wierzby lapońskiejSalix lapponum.

Rezerwat zajmuje powierzchnię 2,84 ha[1] (pierwotnie 3,50 ha). Powierzchnia rezerwatu jest w całości zalesiona. Torfowisko Pierkunowo powstało na miejscu oczka polodowcowego, w wyniku jego zarośnięcia. Zarastanie odbywało się poprzez nasuwanie się roślinności torfowiskowej od brzegów zbiornika wodnego ku jego środkowi. W części środkowej powstało torfowisko wysokie, a na obrzeżach pozostało torfowisko przejściowe.

Na terenie rezerwatu występują dwa zbiorowiska roślinne:

  • zbiorowisko boru bagiennego – występuje na torfowiskach wysokich. Drzewostan stanowi sosna pochodzenia naturalnego, różnowiekowa. W runie panują Ledum palustre i Eriopchorum vaginatum. Całe zbiorowisko pokrywa warstwa mchów.
  • zespół sosnowo-brzozowy lasu bagiennego – występuje na torfowiskach przejściowych i niskich. Drzewostan złożony jest z brzozy omszonej, sosny, olszy czarnej. W runie panują mchy.

Rezerwat ochroną obejmuje torfowiska wysokie i przejściowe z rzadkimi gatunkami roślinności torfowiskowej w miejscu małego, śródleśnego torfowiska. Występują tu: rosiczka okrągłolistna, turzyca bagienna, bażyna czarna, wierzba lapońska.

Na obszarze rezerwatu zabrania się:

  • koszenia trawy i wypasania zwierząt gospodarskich
  • polowania i zabijania zwierząt
  • zbioru ziół leczniczych oraz innych roślin
  • niszczenia gleby, drzew, krzewów i innych roślin
  • zanieczyszczania terenu, zakłócania ciszy, wzniecania ognia
  • pozyskiwania torfu i wykonywania innych czynności gospodarczych
  • wznoszenia budowli i budowy urządzeń technicznych
  • przebywania na terenie rezerwatu poza miejscami w tym celu wyznaczonymi przez konserwatora przyrody.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Rezerwat przyrody Perkuny. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-05-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]